K

keleparêz – kelhûrî

125 words

kelepçe kirin

Verb
  1. Guhartoyeke kelemçe kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke kelemçekirin.

kelepçeya

Noun form kelepçe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kelepçe.

kelepûr

Noun
  1. folklor, çande, kultûr, tore, edet, texlîd
  2. mîrat, mîras, bermayî

Arabicثقافة·التراث

kelepûra

Noun form kelepûr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelepûr.

kelepûrek

Noun form kelepûr
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelepûr.

kelepûrê

Noun form kelepûr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelepûr.

kelepûrin

Noun form kelepûr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelepûr.

kelepûrî

Adjective
  1. kultûrî, torreyî, ferhengî, folkorî, zargotinî, nerît, têkildarî kelepûrê
  2. çandeyî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kelepûrt

Noun
  1. talan, pwîre, destkeftiyê cengê, destkeftî bi şêweyekê giştî

Arabicالأخیذة·الغنیمة·الفئ·النافلة·النفل

kelerim

Noun
  1. Qirnebît, daşkelerim,
  2. cûnek taybet yê kelemî û kulîlka wî sîs e.

Arabicقرنبيط

kelerima

Noun form kelerim
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelerim.

keleriman

Noun form kelerim
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kelerim.

kelerimek

Noun form kelerim
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelerim.

kelerimeke

Noun form kelerim
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kelerim.

kelerimekê

Noun form kelerim
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelerim.

kelerimê

Noun form kelerim
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelerim.

kelerimin

Noun form kelerim
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelerim.

keleriminan

Noun form kelerim
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kelerim.

kelerimine

Noun form kelerim
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kelerim.

kelerm

Noun
  1. Guhartoyeke kelerim.

keleske

Noun
  1. Erebeya ku hespan pê didin girêdan bona bar kişandinê, an jî rewî birinê.
  2. Firxûn.
  3. Kaşke.

keleskeyên

Noun form keleske
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya keleske.

keleş

Noun
  1. talanker, şelîner, rêbir, korsan, eşqiya, heydûd, nijdevan, çete, rêgir,
  2. kesa/ê bi kotekî malê kesek din jê distîne û bo xwe dibe
  3. term, cendek

keleşiyên

Noun form keleşî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya keleşî.

keleşî

Noun
  1. bandîtîzm, eşqiyayî, rêbirî, şeqawetî, rewşa keleşbûnê

keleştiya

Noun form keleştî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya keleştî.

keletor

Noun
  1. kelpik, kevşik, bîrov, kelpikê serî

keletora

Noun form keletor
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya keletor.

keletorek

Noun form keletor
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keletor.

keletoreke

Noun form keletor
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya keletor.

keletorekê

Noun form keletor
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keletor.

keletorê

Noun form keletor
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keletor.

keletorin

Noun form keletor
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya keletor.

kelevajî

Adjective
  1. tewşo mewşo / tewşomewşo, beredayî
  2. serobino

Arabicاستھتار

kelevan

Noun
  1. (werziş) golgir, golparêz, lîstikvanê anku yarîkerê ku di golê de disekine û nahêle ku dijber golan bikin
  2. golgir^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kelevaniya

Noun form kelevanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kelevanî.

kelewiya

Noun form kelewî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelewî.

kelex

Noun
  1. ser û dest û ling û zik û pişt û hemî parçeyên din
  2. yên bi mirovekê/î yan candarek din ve bi hev re
  3. term, kesa/ê mirî yê hê nehatiye gorkirin
  4. heykel, qerqodeyê tiştan: kelexê tumbêlê.

Arabicجثة·الجبال·الجرم·الجسم·الجسمان·الروق·الهامة·جثمان

Synonymsbeden·cesed·gewde·leş·bejn·term

kelexiya

Noun form kelexî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelexî.

kelexiyên

Noun form kelexî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelexî.

Kelexoy

Proper noun
  1. Guhartoyeke Kelexwê.

Kelexwê

Proper noun
  1. bajarek li Rojhilatê Kurdistanê ye

kelexxur

Noun
  1. leşxwer, beratexwer, beratexur

kelexxura

Noun form kelexxur
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelexxur.

kelexxurek

Noun form kelexxur
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelexxur.

kelexxurin

Noun form kelexxur
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelexxur.

keleya

Noun form kele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kele.

keleyek

Noun form kele
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kele.

keleyeke

Noun form kele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kele.

keleyên

Noun form kele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kele.

keleyin

Noun form kele
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kele.

kelê

Adjective
  1. bêxwê, bosî, xwarina yan vexwarina xwê di nav de nîne yan pirr kêm heye
Noun form
  1. Binêre kel.
  2. Binêre kele.

kelêj

Noun
  1. Dumahîka istûna momika mirov, axirîn hêstikê maziye piştê ku ji 3-4 movik yan momika pêk tê.
  2. Eyarê ku tê spîkirin. Toraq tê da tê hilînîn.

Arabicعصعص

kelêja

Noun form kelêj
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelêj.

kelên

Noun form kel
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kel.

kelêtiyên

Noun form kelêtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelêtî.

kelgirî

Noun
  1. kelegirî, kelogirî, giryedar, kenogirî

kelhan

Verb
  1. Guhartoyeke kelîn.
Noun
  1. Guhartoyeke kelîn.

kelhe

Noun
  1. Guhartoyeke keleh (“avahiyên mezin yên berê”).

kelhenek

Noun
  1. keçelhenek, aynaq, aynaqa keçel, sîsyareka gurî (Geronticus eremita)

kelhîn

Verb
  1. Guhartoyeke kelîn.
Noun
  1. Guhartoyeke kelîn.

kelhurî

Noun
  1. Kurdiya başûrî, kirmaşanî.

kelhûrî

Noun
  1. Zaravayekî kurdî ye, bi taybetî li başûrê Kurdistana rojhelat tê axaftin.