K

kelihan – kelj

139 words

kelihan

Verb
  1. Guhartoyeke kelîn.
Noun
  1. Guhartoyeke kelîn.

kelihîn

Verb
  1. Guhartoyeke kelîn.
Noun
  1. Guhartoyeke kelîn.

kelij

Noun
  1. bandor, hîkarî, tesîr, werêç, kênc, rayda, kartêkirin, bandûr

kelija

Noun form kelij
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelij.

kelijan

Noun form kelij
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kelij.

kelijandin

Verb
  1. heraret çêkirin, temizandin, kewa kirin, kel dan, cabirandin, kelandin, kelmijandin, hilkelandin, bilbiqandin, beqbeqandin

kelijdar

Adjective
  1. bibandor, bihîkarî, bitesîr, biwerêç, bikênc, birayda, bikartêkirin, bibandûr

kelijdarî

Noun
  1. rewşa kelijdarbûnê
  2. bibandorî, kartêkerî, hîkarîdarî, karîgerdarî, tesîrdarî, bitesîrî, bikêncî, biraydayî, bandorî, karîgerî, karîzma^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kelijek

Noun form kelij
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelij.

kelijeke

Noun form kelij
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kelij.

kelijekê

Noun form kelij
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelij.

kelijê

Noun form kelij
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelij.

kelijên

Noun form kelij
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kelij.

kelijin

Noun form kelij
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelij.

kelijinan

Noun form kelij
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kelij.

kelijine

Noun form kelij
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kelij.

kelijiya

Noun form kelijî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelijî.

kelijî

Noun
  1. keliyayî, kelandî, kelî

kelijîn

Verb
  1. dîq, raçav (argo), kelîn, kel, kelmijîn, hilkelîn, bilbiqîn, belbeqîn, cebirîn

kelijînek

Noun form kelijîn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kelijîn.

kelijker

Noun
  1. ya/ê kelij dike
  2. kewaker, keldanker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kelijkera

Noun form kelijker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelijker.

kelijkeran

Noun form kelijker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya kelijker.

kelijkerek

Noun form kelijker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelijker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelijker.

kelijkereke

Noun form kelijker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelijker.

kelijkerekî

Noun form kelijker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelijker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelijker.

kelijkerê

Noun form kelijker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya kelijker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelijker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a kelijker.

kelijkerên

Noun form kelijker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya kelijker.

kelijkerin

Noun form kelijker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kelijker.

kelijkerinan

Noun form kelijker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kelijker.

kelijkerine

Noun form kelijker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kelijker.

kelikiya

Noun form kelikî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelikî.

kelimîn

Verb
  1. peyivîn, axivîn
  2. anîn zimên

kelin

Noun form kel
  1. Rewşa navkî ya pirjimar a nebinavkirî ya kel.

kelinan

Noun form kel
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kel.

keline

Noun form kel
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kel.

kelino

Noun form kel
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kel.

kelistin

Verb
  1. nerîn, berê xwe danê, seh kirin, fekirin, raçav kirin, çav lê gerandin

kelistina

Noun form kelistin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelistin.

kelistinek

Noun form kelistin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelistin.

kelistinê

Noun form kelistin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelistin.

kelistinin

Noun form kelistin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelistin.

kelişandî

Adjective
  1. pelpelkirî, kîzîkirî, rêzkirî, hêlkirî, kîzikirî, neqşkirî

kelişîn

Verb
  1. hatin kelaştin, bûn du şeq, bûn du ker

Arabicشق·انقسام·فلق

keliştin

Verb
  1. Binêre kelişîn.
Noun
  1. Binêre kelişîn.

kelitur

Noun
  1. (çande, tore, edet, irf) Guhartoyeke kultûr.

keliturî

Noun
  1. (çandeyî, toreyî, edetî, irfî) Guhartoyeke kultûrî.

keliya

Noun form kelî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kelî.

keliyan

Verb
  1. Guhartoyeke kelîn.
Noun
  1. Guhartoyeke kelîn.

keliyayî

Adjective
  1. kelandî, kelî, kelijî, zerav

keliyeke

Noun form kelî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kelî.

keliyên

Noun form kelî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelî.

kelî

Noun
  1. nok û riwekên wek wan
Adjective
  1. ya / yê ku keliye, ya / yê ku kel hatiyeyê

Arabicإستنضج·تهمم·جاش·عكب·غطمط·غلا·غلي·فاح·كت·كش·نافت·نغر·نفط·هدر

kelîk

Noun
  1. Riwekek e ku libên wek yên nokan dide.

Arabicالجلبان

kelîka

Noun form kelîk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelîk.

kelîkan

Noun form kelîk
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kelîk.

kelîkek

Noun form kelîk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelîk.

kelîkeke

Noun form kelîk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kelîk.

kelîkekê

Noun form kelîk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelîk.

kelîkê

Noun form kelîk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelîk.

kelîkên

Noun form kelîk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kelîk.

kelîkin

Noun form kelîk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelîk.

kelîkinan

Noun form kelîk
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kelîk.

kelîkine

Noun form kelîk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kelîk.

kelîmeya

Noun form kelîme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kelîme.

kelîmeyek

Noun form kelîme
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelîme.

kelîmeyeke

Noun form kelîme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kelîme.

kelîmeyên

Noun form kelîme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelîme.

kelîmeyin

Noun form kelîme
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelîme.

kelîn

Verb
  1. Av yan şileyek din wisa germ bûn ku bibe hilm anku bixar:
  2. Xwarinek di avê de wisa germ bûn ku êdî ne xav be:
  3. netebitîn, nesekinîn, nearam bûn
Noun
  1. Germbûna avê heta ku bibe hilm yan heta ku hilm jê rabe.
  2. Germbûna xwarinê heta ku êdî ne xav be.
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema niha ji lêkera kelandin (tewandin).

Arabicغَلَى·غَلَيَان

kelîna

Noun form kelîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelîn.

kelînan

Noun form kelîn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kelîn.

kelînek

Noun form kelîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelîn.

kelîneke

Noun form kelîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kelîn.

kelînekê

Noun form kelîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelîn.

kelînê

Noun form kelîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelîn.

kelînên

Noun form kelîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kelîn.

kelînin

Noun form kelîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelîn.

kelîninan

Noun form kelîn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kelîn.

kelînine

Noun form kelîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kelîn.

kelînino

Noun form kelîn
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kelîn.

kelînoka

Noun form kelînok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelînok.

kelînokek

Noun form kelînok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelînok.

kelînokê

Noun form kelînok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelînok.

kelînokin

Noun form kelînok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelînok.

kelîşo

Meaning
  1. kirasşo, kafik, rêgir, rêbir, keleş

kelîyan

Verb
  1. Guhartoyeke kelîn.
Noun
  1. Guhartoyeke kelîn.

kelj

Noun
  1. Guhartoyeke kelij.