Hevalo
Log in Get started

K

kel – keldûmanine

109 words

kel

Noun
  1. agir, şewat, enerjî
  2. (bi taybetî "agirê" dilî)
  3. Guhartoyeke keleh (“avahiyên mezin yên berê”).
  4. kelûpel, tişt, hûrûmûr
  5. şeq, derz, kun, qul
  6. quz, navran, navpî, navçîm
  7. ser, kulox
  8. serê hût, serê rût
  9. Binêre Milazgir.
Adjective
  1. gelek germ, zêde germ, wisan germ ku dikele
  2. kejel xezal , ask
  3. nêrî fehl, fel, beranê kelê, beranê ku ji bo tovandina mihan hatiye gihandin
  4. bêxwê yan kêmxwê, bosî, bêsû, bêsî

Arabicحار·التیس·الرسیل·قلع

kelabçe dike

Verb form kelabçe kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kelabçe kirin.

kelabçe dikim

Verb form kelabçe kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kelabçe kirin.

kelabçe dikî

Verb form kelabçe kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kelabçe kirin.

kelabçekirina

Noun form kelabçekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kelabçekirin.

kelabçekirinek

Noun form kelabçekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelabçekirin.

kelabçekirineke

Noun form kelabçekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelabçekirin.

kelabçekirinekê

Noun form kelabçekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelabçekirin.

kelabçekirinên

Noun form kelabçekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelabçekirin.

kelabçe nake

Verb form kelabçe kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelabçe kirin.

kelabçe nakim

Verb form kelabçe kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelabçe kirin.

kelabçe nakî

Verb form kelabçe kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelabçe kirin.

kelabe

Noun
  1. darik an jî dirankên hilawestina kincan, darkê cilkan
  2. hilço

Arabicالسمیق

kela fetih kirin

Idiom
  1. tu qey bêjî kela dimdimê fetih kirîye, usa pesnê dide xwe

kelam

Noun
  1. Guhartoyeke kilam.

kelamçe

Noun
  1. kelabçe
  2. destvank^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicالصفاد·الصفد·بند

kelan

Noun form kel
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kel.

kelandin

Verb
  1. Av yan şileyek din wisa germ kirin heta ku bibe hilm yan hilm jê rabe:
  2. Xwarinek di avê de wisan germ kirin ta ku êdî ne xav be:
Noun
  1. Germkirina avê yan xwarinê het aku hilm jê bilind bibe.

Soraniکوڵاندن

Arabicغَلَى·غَلَيَان

kelandina

Noun form kelandin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelandin.

kelandinek

Noun form kelandin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelandin.

kelandinê

Noun form kelandin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelandin.

kelandinin

Noun form kelandin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelandin.

kelanter

Noun
  1. polîs, asayîş, emn, şirte,
  2. karmendên dewletê yên çekdar yên ku nahêlin li nav bajaran nearamî peyda bibe

Arabicبوليس·شرطة

Kelasê

Proper noun
  1. Taxeke biçûk li bajarê Hesîçe li Rojavayê Kurdistanê ye.

Arabicحي الكلاسة

kelaştin

Verb
  1. ker kirin, kirin du şeq, birîn, qelaştin, veqelaştin, qelişandin

Arabicشقق

kelaştî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye kelaştin

kelat

Noun
  1. Guhartoyeke kelhe.

kelax

Noun
  1. Guhartoyeke kelex.

kelayiya

Noun form kelayî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelayî.

kelayiyên

Noun form kelayî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelayî.

kelayî

Noun
  1. rewşa kelabûnê
  2. kelî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kelb

Noun
  1. kûçik

Soraniseg

Arabicكَلْب·كِلاَب·كلب·القرقوص·جرو

Synonymskûçik·kûç·se·seg

kelbiya

Noun form kelbî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelbî.

kelbizin

Noun
  1. gumgumok, qimqimok, qertiş, kiringir, kimkimok, bûkamar

kelbizina

Noun form kelbizin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelbizin.

kelbizinek

Noun form kelbizin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelbizin.

kelbizinê

Noun form kelbizin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelbizin.

kelbizinin

Noun form kelbizin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelbizin.

kel çûn

Verb
  1. fûrîn, (av yan şileyeke din) zêde kelîn û loma ji amana ku tê de ye rijîn

keldanker

Noun
  1. ya/ê keldan dike
  2. kewaker, kelijker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

keldankera

Noun form keldanker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keldanker.

keldankeran

Noun form keldanker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya keldanker.

keldankerek

Noun form keldanker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keldanker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya keldanker.

keldankerekî

Noun form keldanker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya keldanker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya keldanker.

keldankerê

Noun form keldanker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya keldanker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keldanker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a keldanker.

keldankerin

Noun form keldanker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya keldanker.

kel dike

Verb form kel kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kel kirin (tewandin).

kel dikim

Verb form kel kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kel kirin (tewandin).

kel dikin

Verb form kel kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera kel kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera kel kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera kel kirin (tewandin).

kel dikî

Verb form kel kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kel kirin (tewandin).

keldûman

Noun
  1. dûmana ava kelandî

Arabicبخار