K

kej – kektî

60 words

kej

Adjective
  1. Rengê sor yan qehweyî yê pirçê.
  2. Rengê kej rengê por zer e weke cermaniyan û iskendinaviyan, ne qehwerengî ye.
  3. Ew cûre mûyê ristîye ku ji bizinên çûr hatiye amadekirin. (Jêder: Bernameya Pargîn, 2022)
Proper noun
  1. Navekî keçan e.
  2. kejê,

Synonymsqehweyî·kaj·keç·kîj

Kejal

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

Kejaw

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

kejel

Noun
  1. xezal, kejal, kel, ahû, antîlop

kejela

Noun form kejel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kejel.

kejelan

Noun form kejel
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kejel.

kejelek

Noun form kejel
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kejel.

kejeleke

Noun form kejel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kejel.

kejelekê

Noun form kejel
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kejel.

kejelê

Noun form kejel
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kejel.

kejelin

Noun form kejel
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kejel.

kejelinan

Noun form kejel
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kejel.

Kejê

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

kejiya

Noun form kejî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kejî.

kejiyên

Noun form kejî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kejî.

kejî

Noun
  1. rewşa kejbûnê
  2. bendekî mîna weris û pehne, jin wê pişta xwe girêdidin.
  3. teng, dad, dadperwerî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kejmûn

Noun
  1. Qalik û navikên kêrnehatî yên mêweyên tiriyan ên ku ji bo dims, şerab an jî rîçalê hatine kelandin an jî eciqandin.

kejmûna

Noun form kejmûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kejmûn.

kejmûnek

Noun form kejmûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kejmûn.

Kejo

Proper noun
  1. Navekî lawan e.

kejok

Noun
  1. hêtêş, siyatîk

kejoka

Noun form kejok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kejok.

kejokan

Noun form kejok
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kejok.

kejokek

Noun form kejok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kejok.

kejokeke

Noun form kejok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kejok.

kejokekê

Noun form kejok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kejok.

kejokê

Noun form kejok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kejok.

kejokin

Noun form kejok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kejok.

kejokinan

Noun form kejok
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kejok.

kejtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra kej.

kejtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr kej.

Kekan

Proper noun
  1. Navekî lawan e.

kekemil

Noun
  1. beşa destî ya mil bi leşî ve girêdide.

kekemila

Noun form kekemil
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kekemil.

kekera

Noun form keker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keker.

kekeran

Noun form keker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya keker.

kekerek

Noun form keker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya keker.

kekereke

Noun form keker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keker.

kekerekê

Noun form keker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keker.

kekerekî

Noun form keker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya keker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya keker.

kekerê

Noun form keker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya keker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a keker.

kekerên

Noun form keker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya keker.

kekerin

Noun form keker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya keker.

kekerinan

Noun form keker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya keker.

kekerine

Noun form keker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya keker.

kekerino

Noun form keker
  1. Rewşa bangkirinê ya mê û nêr pirjimar a keker.

kekerî

Noun form keker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya keker.

kekero

Noun form keker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya keker.

keketî

Adjective
  1. fafikî, lalikîtî, lalûteyî

kekê

Noun form
  1. Guhartoyeke keko.

kekên

Noun form kek
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kek.

Keko

Proper noun
  1. Navekî lawan e.
Noun form
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar a kek.

kekotiya

Noun form kekotî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kekotî.

kekotî

Noun
  1. mêrxasî, egîdî, mêranî

kektiya

Noun form kektî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kektî.