Hevalo
Log in Get started

K

keftar – keînat

137 words

keftar

Noun
  1. Lawirek kûvî û dirinde yê mîna guran e.

Soraniکەمتیار

Arabicضَبُع

keftara

Noun form keftar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya keftar.

keftaran

Noun form keftar
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya keftar.

keftarek

Noun form keftar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keftar.

keftareke

Noun form keftar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya keftar.

keftarekê

Noun form keftar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keftar.

keftarê

Noun form keftar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keftar.

keftarên

Noun form keftar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya keftar.

keftarin

Noun form keftar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya keftar.

keftarinan

Noun form keftar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya keftar.

keftarine

Noun form keftar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya keftar.

kefteleft bike

Verb form kefteleft kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera kefteleft kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera kefteleft kirin.

kefteleft bikin

Verb form kefteleft kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera kefteleft kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera kefteleft kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera kefteleft kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera kefteleft kirin.

kefteleft dikin

Verb form kefteleft kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera kefteleft kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera kefteleft kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera kefteleft kirin.

kefteleftî

Noun
  1. pêdaçûn, berdewamî, ?blob, reço, reko, pelpkirin

kefteleft nakin

Verb form kefteleft kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kefteleft kirin.
  2. Kesê duyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kefteleft kirin.
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kefteleft kirin.

kefteleft neke

Verb form kefteleft kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera kefteleft kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera kefteleft kirin.

kefteleft nekin

Verb form kefteleft kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera kefteleft kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera kefteleft kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera kefteleft kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera kefteleft kirin.

keftin

Verb
  1. (bêhemdî xwe) hatin xwarê, nizm bûn, dahatin
  2. çûn di derekê ve

Arabicالإنتثار

keftina

Noun form keftin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya keftin.

keftinan

Noun form keftin
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya keftin.

keftinek

Noun form keftin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keftin.

keftineke

Noun form keftin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya keftin.

keftinekê

Noun form keftin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keftin.

keftinê

Noun form keftin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keftin.

keftinên

Noun form keftin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya keftin.

keftinin

Noun form keftin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya keftin.

keftininan

Noun form keftin
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya keftin.

keftinine

Noun form keftin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya keftin.

keftinino

Noun form keftin
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya keftin.

keftin karî

Verb
  1. ketin îş, dest pê kirin, gava pêşîn avêtin, yekem car kirin

keftin ser sikeyî

Idiom
  1. dema ku kesek ji nû ve xwe fêrî tiştek dike, li ber wî bi zehmete, lê mirov dibêjnê hema tu bikaviye ser sikeyî xilas, anko dema tu pîçekê fêrbûyî dê bi sanahî bît

keftî

Adjective
  1. Guhartoyeke ketî.

keftor

Noun
  1. keftore, pîrê keftar, extiyarê qurnaz

keftora

Noun form keftor
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya keftor.

keftoran

Noun form keftor
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya keftor.

keftorek

Noun form keftor
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keftor.

keftoreke

Noun form keftor
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya keftor.

keftorekê

Noun form keftor
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keftor.

keftorê

Noun form keftor
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keftor.

keftorin

Noun form keftor
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya keftor.

keftorinan

Noun form keftor
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya keftor.

keft û left

Noun
  1. Guhartoyeke keftûleft.
  2. çalakî, aktîvîzm, bizav, çalakvanî, xebat, ked, kesp

keftûleft dike

Verb form keftûleft kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera keftûleft kirin.

keftûleft dikim

Verb form keftûleft kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera keftûleft kirin.

keftûleft dikî

Verb form keftûleft kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera keftûleft kirin.

keftûleft nake

Verb form keftûleft kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera keftûleft kirin.

keftûleft nakim

Verb form keftûleft kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera keftûleft kirin.

keftûleft nakî

Verb form keftûleft kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera keftûleft kirin.

kefz

Noun
  1. Guhartoyeke kevz.

kefze

Noun
  1. Guhartoyeke kevz.

kehaneta

Noun form kehanet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kehanet.

kehanetan

Noun form kehanet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kehanet.

kehanet dike

Verb form kehanet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kehanet kirin.

kehanet dikim

Verb form kehanet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kehanet kirin.

kehanet dikî

Verb form kehanet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kehanet kirin.

kehanetek

Noun form kehanet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kehanet.

kehaneteke

Noun form kehanet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kehanet.

kehanetekê

Noun form kehanet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kehanet.

kehanetê

Noun form kehanet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kehanet.

kehanetin

Noun form kehanet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kehanet.

kehanetinan

Noun form kehanet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kehanet.

kehanetine

Noun form kehanet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kehanet.

kehanetkirina

Noun form kehanetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kehanetkirin.

kehanetkirinek

Noun form kehanetkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kehanetkirin.

kehanetkirineke

Noun form kehanetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kehanetkirin.

kehanetkirinekê

Noun form kehanetkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kehanetkirin.

kehanetkirinên

Noun form kehanetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kehanetkirin.

kehanet nake

Verb form kehanet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kehanet kirin.

kehanet nakim

Verb form kehanet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kehanet kirin.

kehanet nakî

Verb form kehanet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kehanet kirin.

kehêl

Adjective
  1. Guhartoyeke kihêl.

kehin

Verb
  1. Guhartoyeke kan.

kehir

Noun
  1. Guhartoyeke karik.

kehî

Adjective
  1. Guhartoyeke kedî.

kehn

Verb
  1. Guhartoyeke kan.

kehniya

Noun form kehnî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kehnî.

kehniyeke

Noun form kehnî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kehnî.

kehniyên

Noun form kehnî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kehnî.

kehr

Noun
  1. Guhartoyeke karik.

kehwa

Noun
  1. Guhartoyeke qehwe.

kehwe

Noun
  1. Guhartoyeke qehwe.