Hevalo
Log in Get started

K

kefik – kefşî

99 words

kefik

Noun
  1. Amûra ku ji bo carûkirinê, sewaxkirinê tê bikaranîn.
  2. Cihê kevir tê xistin ê çeqelîkan.

Synonymsmalinc·male

kefika

Noun form kefik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kefik.

kefikan

Noun form kefik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kefik.

kefik dike

Verb form kefik kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kefik kirin.

kefik dikim

Verb form kefik kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kefik kirin.

kefik dikî

Verb form kefik kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kefik kirin.

kefikek

Noun form kefik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kefik.

kefikeke

Noun form kefik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kefik.

kefikekê

Noun form kefik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kefik.

kefikê

Noun form kefik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kefik.

kefikên

Noun form kefik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kefik.

kefikin

Noun form kefik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kefik.

kefikinan

Noun form kefik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kefik.

kefikine

Noun form kefik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kefik.

kefikiya

Noun form kefikî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kefikî.

kefikkirina

Noun form kefikkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kefikkirin.

kefikkirinek

Noun form kefikkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kefikkirin.

kefikkirineke

Noun form kefikkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kefikkirin.

kefikkirinekê

Noun form kefikkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kefikkirin.

kefikkirinên

Noun form kefikkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kefikkirin.

kefik nake

Verb form kefik kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kefik kirin.

kefik nakim

Verb form kefik kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kefik kirin.

kefik nakî

Verb form kefik kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kefik kirin.

kefilandibe

Verb form kefilandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera kefilandin (tewandin).

kefilandibin

Verb form kefilandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kefilandin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kefilandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kefilandin (tewandin).

kefilandibû

Verb form kefilandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kefilandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kefilandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kefilandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kefilandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kefilandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kefilandin (tewandin).

kefilandibûya

Verb form kefilandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera kefilandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera kefilandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera kefilandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kefilandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kefilandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kefilandin (tewandin).

kefilandin

Verb
  1. misoger kirin, garantî kirin, kirin kefîl

kefilandiye

Verb form kefilandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kefilandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kefilandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kefilandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kefilandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kefilandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kefilandin (tewandin).

kefin

Noun
  1. Guhartoyeke kefen.

kefinan

Noun form kef
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kef.

kefine

Noun form kef
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kef.

kefino

Noun form kef
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kef.

kefiya

Noun form kefî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kefî.

kefiyeke

Noun form kefî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kefî.

kefiyên

Noun form kefî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kefî.

kefî

Noun
  1. şarpe, terhî, serpoş, dersok, egale, şaşik, cemedanî, kum, kulav, kolos
Adjective
  1. ji kefê
  2. têkildarî kefê
  3. mîna kefê

Arabicعمامة·كوفية·جلباب

kefîk

Noun
  1. Parçeyeka pateyî ye, wekî klînis û mendîlan.

kefîl

Noun
  1. derhûd, temînker, garantîker, misogerker, garantor, sozder,
  2. kesa/ê ku sozê dide ku eger deyndar deynê xwe nede, ew dê bide
  3. Her kesa/ê ku sozekê dide ku dê berpirsiyar be eger kesek din erkê xwe bi cih neîne.
  4. Her kesa/ê ku sozekê dide.

Arabicكفيل·ضامن·الحمیل·الضمین·القبیل·الكفیل

kefîlî

Noun
  1. kefalet, destberî, derhûdî, zemîn, temîn, garantî, misogerî, garantor, sozder

kefîlî dike

Verb form kefîlî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kefîlî kirin.

kefîlî dikim

Verb form kefîlî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kefîlî kirin.

kefîlî dikî

Verb form kefîlî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kefîlî kirin.

kefîlîkirina

Noun form kefîlîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kefîlîkirin.

kefîlîkirinek

Noun form kefîlîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kefîlîkirin.

kefîlîkirineke

Noun form kefîlîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kefîlîkirin.

kefîlîkirinekê

Noun form kefîlîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kefîlîkirin.

kefîlî nake

Verb form kefîlî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kefîlî kirin.

kefîlî nakim

Verb form kefîlî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kefîlî kirin.

kefîlî nakî

Verb form kefîlî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kefîlî kirin.

kefîtiyên

Noun form kefîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kefîtî.

kefkefok

Noun
  1. kefkefk, sabûnok, hilo, çoxan, giayê kefikê, salsola kali, giyayê kefikê

kefkefoka

Noun form kefkefok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kefkefok.

kefkefokek

Noun form kefkefok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kefkefok.

kefkefokin

Noun form kefkefok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kefkefok.

kefkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye kef kirin

kefn

Noun
  1. Guhartoyeke kefen.

kef nake

Verb form kef kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kef kirin.

kef nakim

Verb form kef kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kef kirin.

kef nakî

Verb form kef kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kef kirin.

kefoke

Adjective
  1. Guhartoyeke kufikî.

kefoke bûn

Verb
  1. Guhartoyeke kufikî bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke kufikîbûn.

kefsan

Noun
  1. alîkarî kirin
  2. hawar kirin

kefş

Noun
  1. mil, bal, çeng, bask
Adjective
  1. (berçav) Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre kifş.

kefşan

Noun
  1. Mintiqe, herêm, sînor, erd

kefşana

Noun form kefşan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kefşan.

kefşenek

Noun form kefşen
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya kefşen.

kefşenê

Noun form kefşen
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya kefşen.

kefşenên

Noun form kefşen
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya kefşen.

kefşin

Noun
  1. eba, cibe, hewran, palerîn
  2. kitan^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kefşiya

Noun form kefşî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kefşî.