B

bir – biramînî

123 words

bir

Noun
  1. kom, grûp, kerî, celeb, ref, revde
  2. çendîn kes yan tişt bi hev re, gelek kes yan tişt li gel hev
  3. cûn, core, çeşîd, teşîd, texlîd
  4. klip
Verb form
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya sade ji lêkera birin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya sade ji lêkera birin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya sade ji lêkera birin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya sade ji lêkera birin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya sade ji lêkera birin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya sade ji lêkera birin (tewandin).
Suffix
  1. Paşgirek e ku maneya "kesa/ê yan tişta/ê ku dibire dide
  2. Guhartoyeke -ber.
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema niha ji lêkera birîn (tewandin).
  2. Rehê dema borî ji lêkera birin (tewandin).

Arabicسك·نعث

Synonymswevde·-birî-·-b-

bi ... ra

Circumposition
  1. Guhartoyeke bi ... re.
Adposition
  1. Binêre bi ... re.
Adverb
  1. Guhartoyeke bila (“dibe ku; divê ku”).
Noun
  1. Kurê dêbabên kesekê/î, lawê deybabên kesekê/î.
  2. Kurê ji dayika yan ji babê kesekê/î.
  3. Heval, dost, kek.
  4. Hemû kur û mêrên ji eynî dînî yan mezhebê.
  5. Binêrin: birra û berra
Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya bir (birr).

Arabicأَخ·شَقِيق

Synonymskak·kek·birader·birak

birabav

Noun
  1. birayên ji eynî bav lê ne ji heman dayikê
  2. kesên pirr li ber dilê hev şîrîn

birabaviya

Noun form birabavî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya birabavî.

bi rabûn

Adverb
  1. Guhartoyeke birabûn.
Noun
  1. biratî

birabûna

Noun form birabûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya birabûn.

birabûnek

Noun form birabûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya birabûn.

birabûn-û-rûniştin

Adjective
  1. bireftar, bitevgerr, bibizav, birewişt, biliv, bilebat, bikiryar, bihereket, biedet, biirf, bibanek, bibaw

biracan

Noun
  1. ı- peyva ji bo xweşgotina bira, ıı- peyva ji bo bang/gazî kirina kesekî

bi radanî

Adverb
  1. Guhartoyeke biradanî.
Adjective
  1. radankî

birade

Adjective
  1. piledar, bipile, derecedar

bi radedarî

Noun
  1. Guhartoyeke biradedarî.
  2. bi gîrdanî, gîrdankî

birader

Noun
  1. Kesên hev dinasin û têkiliyên baş li gel hev hene û ji hev hez dikin (bi taybetî zelam), kesê wek bira; kesê ji der hatiye û wek bira nêzik e.
  2. Kurê dêbavên kesekê/î.
  3. Kurrê ji dayika yan ji bavê kesekê/î.
  4. Peyvek rêzgir e bo her zelamê basa wî tê kirin.

Arabicاخي

Synonymsheval·dost·hevrê·yar

biraderiya

Noun form biraderî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya biraderî.

bi raderî

Noun
  1. Guhartoyeke biraderî.
  2. dostanî, hevalî, kirîvî, yaranî, hogirî, hevrêtî, hevbendî, hevgirî
  3. bira, kurrê dêbavên mirovî
Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya birader.

biradexil

Noun
  1. pûşga, giyagenimk, pîvêr, giyareş, korik,
  2. riwekek wek cehî ye
  3. cehdas, cehdasî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicشوفان

Biradost

Proper noun
  1. deverek e li nêzîkî bajarokê Sîdekanê li qezaya Soran ya Hewlêrê li Başûrê Kurdistanê

bi ragirî

Noun
  1. Guhartoyeke biragirî.
  2. bi hevsengî, bi qayimî

birahezî

Noun
  1. Rewşa ku mirov ji heval, kes û birayên xwe hez dike.

Arabicمحبةأخوية

bi rahêjanî

Adverb
  1. rahêjandkî
Adjective
  1. Guhartoyeke bi rahêjanî.

birajin

Noun
  1. jina birayê kesekê/î, pîreka birayê kesekê/î, kufleta birayê kesekê/î

Arabicالكنة

Synonymsjinbira

birajina

Noun form birajin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya birajin.

birajinek

Noun form birajin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya birajin.

birajineke

Noun form birajin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya birajin.

birajinên

Noun form birajin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya birajin.

birak

Noun
  1. Birayê biçûk.
  2. peyvek şîrîn e li şûna bira, bîçima peyva “bira” ya biçûkî.
  3. Hevalê ku wek brayekî nêz e.Bra û brak

biraka

Noun form birak
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya birak.

birakan

Noun form birak
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya birak.

birakek

Noun form birak
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya birak.

birakeke

Noun form birak
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya birak.

birakekê

Noun form birak
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya birak.

birakên

Noun form birak
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya birak.

birakih

Adjective
  1. Guhartoyeke birekeh.

birakin

Noun form birak
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya birak.

birakinan

Noun form birak
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya birak.

birakine

Noun form birak
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya birak.

birakino

Noun form birak
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya birak.

birakî

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre birrakî.

birako

Noun
  1. ji bo deng lê kirina kesekî

birakuj

Noun
  1. Kesê/a ku birayê xwe dikuje.

birakuja

Noun form birakuj
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya birakuj.

birakujan

Noun form birakuj
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya birakuj.

birakujek

Noun form birakuj
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya birakuj.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya birakuj.

birakujeke

Noun form birakuj
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya birakuj.

birakujekê

Noun form birakuj
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya birakuj.

birakujekî

Noun form birakuj
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya birakuj.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya birakuj.

birakujê

Noun form birakuj
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya birakuj.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya birakuj.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a birakuj.

birakujên

Noun form birakuj
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya birakuj.

birakujin

Noun form birakuj
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya birakuj.

birakujinan

Noun form birakuj
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya birakuj.

birakujine

Noun form birakuj
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya birakuj.

birakujiyê

Noun form
  1. Formeke birakujî:
  2. ## rewşa çemandî binavkirî yekjimar
  3. ## rewşa baneşanî binavkirî yekjimar

birakujî

Noun
  1. kuştina birayekî xwe yan birayên xwe bi qest

birakujo

Noun form birakuj
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya birakuj.

biramak

Noun
  1. birayên ji eynî dayikê lê ne ji heman bavî

biramakiya

Noun form biramakî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya biramakî.

biramanda

Verb form ramandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî I ji lêkera ramandin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî I ji lêkera ramandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî I ji lêkera ramandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî I ji lêkera ramandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî I ji lêkera ramandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî I ji lêkera ramandin.

biramanî

Adjective
  1. bi qestî, ramankî

Arabicمعنوي

biramarî

Noun
  1. birayê ji zewaca dê yan jî bavê pêkhatî

biramarîtî

Noun
  1. biratiya ji zewaca dê yan jî bavê pêkhatî

biramîne

Verb form ramandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera ramandin.
  2. Kesê duyem yekjimar dema fermanî ji lêkera ramandin.

biramînin

Verb form ramandin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera ramandin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera ramandin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera ramandin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera ramandin.