Hevalo
Log in Get started

B

bi rî – birîşikek

149 words

bi rî

Adverb
  1. Guhartoyeke birî.
Noun
  1. dengê bilind
  2. (Mûyên li hindavî çavan) Guhartoyeke birû.
Adjective
  1. Yê ku hatiye birîn.
Verb form
  1. Dema borî ji lêkera birîn.
  2. Dema borî ji lêkera birin.
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera birîn (tewandin).

Arabicمأخوذ

Synonyms-bir-

birîbûna

Noun form birîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya birîbûn.

birîçal

Adjective
  1. bidamar, bireh, rehrehkî, rehdar, kokdar, biripin, binîgirtî
  2. misoger^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

birî dike

Verb form birî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera birî kirin (tewandin).

birî dikim

Verb form birî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera birî kirin (tewandin).

birî dikî

Verb form birî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera birî kirin (tewandin).

birîkar

Noun
  1. Rêvebirek ku li wezaret û departmanên dewletê kar dike. Piştî wezîrek hikûmetê yan jî serokê departmanek dewletê, di pileya duyemînde tê, wekîl

birîkara

Noun form birîkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya birîkar.

birîkarek

Noun form birîkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya birîkar.

birîkarê

Noun form birîkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya birîkar.

birîkarin

Noun form birîkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya birîkar.

birîkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye birî kirin
  2. birî, awaza birî

birîm

Adjective
  1. bibeşavend, biqafiye, bibare, birêzbend, biraym

birîmiya

Noun form birîmî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya birîmî.

birîn

Verb
  1. bi kêrê yan bivirî yan amûrek devtûj parçe kirin yan qet kirin yan ker kirin
  2. sekinandin, rawestandin, dawî lê anîn, bes kirin
  3. qir bûn, qut bûn, qet neman, hîç neman
Noun
  1. Ziyana li leşî, şkestina derekî yan xwînhatina ji parçeyekî leşî
  2. (bi taybetî ji ber ku fîşekek pê ketibe).
  3. jêkirin, kerkirin, qetkirin:
  4. birîna darên daristanê,
  5. birîna destê xwe bi bêdestî
  6. birihan, qirbûn, qet neman, kokbirbûn

Arabicجَرَحَ·جُرْح·انقراض·مجزرة·بتر·قتل جماعي·اِنْقِرَاض

birîna

Noun form birîn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya birîn.

birîna bi xwe kira derman nabe

Proverb
  1. tiştên ku mirov bi xwe bike mirovên din bi hêsanî nikare tevlê bibe.lewre xerabiya ku mişrov bi xwe jî bike kesê

birî nake

Verb form birî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera birî kirin (tewandin).

birî nakim

Verb form birî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera birî kirin (tewandin).

birî nakî

Verb form birî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera birî kirin (tewandin).

birîna li hevalan tîra li kendalan

Proverb
  1. ku birîn ne li bedena mirov be, mirov naêşe. çiqas mirov bibêje heval jî dîsa wekî birîna xwe mirov tênagihîjê ûbedena mirov naêşe.

birînbaz

Noun
  1. birînsaz, neşterdar, neşterkar, birînkar

birîndar

Noun
  1. Kesa/ê birîn lê hene yan lê bûne.
Adjective
  1. Kesa/ê birîn lê hene yan lê bûne.
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Arabicجَرِيح·مَجْرُوح

birîndar bike

Verb form birîndar kirin
  1. kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem yekjimar forma fermanî ji lêker birîndar kirin

birîndar bikin

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema bê ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema bê ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêker birîndar kirin
  4. kesê duyem pirjimar fermanî ji lêker birîndar kirin

birîndar bûn

Verb
  1. derbe xwarin, ziyan li leşî bûn, parçek an jî endamek leşî tûş bûn
  2. zede girtin
  3. herişîn

birîndar dikin

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema niha ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema niha ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêker birîndar kirin

birîndar dikir

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya berdest ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya berdest ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya berdest ji lêker birîndar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya berdest ji lêker birîndar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya berdest ji lêker birîndar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya berdest ji lêker birîndar kirin

birîndarî

Noun
  1. rewşa ku kesek tê de birîndar e
  2. birîn, derd^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

birîndar kiribin

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêker birîndar kirin

birîndar kiribû

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêker birîndar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêker birîndar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker birîndar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker birîndar kirin

birîndar kirin

Verb
  1. Êşandina leşê yekî, ziyan gehandinê, zerer lê kirin ji aliyê cesteyî ve.
Noun
  1. dema mirov gurzekî li yekî bi de tanî xwîn ji le êwî bê, dil ewitandin, çiklêdan, :hesta xelik î birîndar dike

Arabicالتكلیم

birîndar kiriye

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker birîndar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker birîndar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker birîndar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker birîndar kirin

birîndar nakin

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema niha neyînî ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema niha neyînî ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema niha neyînî ji lêker birîndar kirin

birîndar nedikir

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker birîndar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker birîndar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker birîndar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker birîndar kirin

birîndar neke

Verb form birîndar kirin
  1. kesê sêyem yekjimar dema bê neyînî ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem yekjimar fermanî neyînî ji lêker birîndar kirin

birîndar nekin

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema bê neyînî ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema bê neyînî ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema bê neyînî ji lêker birîndar kirin
  4. kesê duyem pirjimar forma fermanî neyînî ji lêker birîndar kirin

birîndar nekir

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker birîndar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker birîndar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker birîndar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker birîndar kirin

birîndar nekiribin

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem pirjimar dahatiya pêş neyînî ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem pirjimar dahatiya pêş neyînî ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş neyînî ji lêker birîndar kirin

birîndar nekiribû

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker birîndar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker birîndar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker birîndar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker birîndar kirin

birîndar nekiriye

Verb form birîndar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker birîndar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker birîndar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker birîndar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker birîndar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker birîndar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker birîndar kirin

birîndartir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra birîndar.

birîn dike

Verb form birîn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera birîn kirin (tewandin).

birîn dikim

Verb form birîn kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera birîn kirin (tewandin).

birîn dikî

Verb form birîn kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera birîn kirin (tewandin).

birînek

Noun form birîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya birîn.

birîneke

Noun form birîn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya birîn.

birînê

Noun form birîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya birîn.

birînên

Noun form birîn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya birîn.

birînin

Noun form birîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya birîn.

birînkar

Noun
  1. birînsaz, neşterdar, neşterkar, birînbaz

birînkarî

Noun
  1. şûnkariya birînkarî, twêkarî, neşterkarî, dirînkarî

birînkirina

Noun form birînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya birînkirin.

birînkirinek

Noun form birînkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya birînkirin.

birînkirineke

Noun form birînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya birînkirin.

birînkirinekê

Noun form birînkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya birînkirin.

birînkirinên

Noun form birînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya birînkirin.

birîn nake

Verb form birîn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera birîn kirin (tewandin).

birîn nakim

Verb form birîn kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera birîn kirin (tewandin).

birîn nakî

Verb form birîn kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera birîn kirin (tewandin).

birînpêç

Adjective
  1. kesê karê wî dermankirin û pêçana birînên birîndarane

Arabicمضمد

birînsaz

Noun
  1. nişdar, nişterger, nojdar, cerah, operator

birînsazî

Noun
  1. nişdarî, niştergerî, nojdarî, cerahî, operatorî

birîs

Noun
  1. Guhartoyeke birûsk.

bi rîsî

Adverb
  1. Guhartoyeke birîsî.
Noun
  1. Guhartoyeke birûsk.

birîsî vedan

Verb
  1. Guhartoyeke birûsk vedan.
Adjective
  1. Binêre birûskvedan.

bi rîsk

Adverb
  1. Guhartoyeke birîsk.
Noun
  1. Guhartoyeke birûsk.

birîş

Adjective
  1. rîşrîşkî, birîşik, rîşikkirî

birîşik

Noun
  1. rîşrîşkî, birîş, rîşikkirî