K

kelk – kel nakî

130 words

kelk

Noun
  1. mifa, sûd, îstîfade, menfeet, berjewendî, wec, qezenc, qazanc, kêr, feyde, sûde
  2. avantaj, kar, lişt, kerh, keys^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kelka

Noun form kelk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelk.

kelkan

Noun form kelk
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kelk.

kelkdar

Adjective
  1. bimifa, bisûd, biîstîfade, bimenfeet, biberjewendî, biwec, biqezenc, biqazanc, bikêr, bifeyde, bisûde

kelkdarbûna

Noun form kelkdarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelkdarbûn.

kelkdarbûnek

Noun form kelkdarbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kelkdarbûn.

kelkdar dike

Verb form kelkdar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kelkdar kirin.

kelkdar dikim

Verb form kelkdar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kelkdar kirin.

kelkdar dikî

Verb form kelkdar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kelkdar kirin.

kelkdarî

Noun
  1. rewşa kelkdarbûnê
  2. kêrdarî, kêrhatîbûn, sûdmendî, havildarî, feydedarî, bikêritî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kelkdarkirina

Noun form kelkdarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kelkdarkirin.

kelkdarkirinek

Noun form kelkdarkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelkdarkirin.

kelkdarkirineke

Noun form kelkdarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelkdarkirin.

kelkdarkirinekê

Noun form kelkdarkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelkdarkirin.

kelkdar nake

Verb form kelkdar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelkdar kirin.

kelkdar nakim

Verb form kelkdar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelkdar kirin.

kelkdar nakî

Verb form kelkdar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelkdar kirin.

kelkek

Noun form kelk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelk.

kelkeke

Noun form kelk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kelk.

kelkekê

Noun form kelk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelk.

kelkelo

Noun
  1. strî yên girover yên weke tekeran li ber bayê diçerixin û tovên xwe diweşînin.
  2. gongelîsk
Adjective
  1. zimandirêj; kesê/a ku zêde û beredayî diaxive

Arabicثرثار·علاك·كثيرالكلام

kelkê

Noun form kelk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelk.

kelkên

Noun form kelk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kelk.

kelkgirtina

Noun form kelkgirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelkgirtin.

kelkgirtinek

Noun form kelkgirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kelkgirtin.

kelkin

Noun form kelk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelk.

kelkinan

Noun form kelk
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kelk.

kelkine

Noun form kelk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kelk.

kelkino

Noun form kelk
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kelk.

kelkirina

Noun form kelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kelkirin.

kelkirinek

Noun form kelkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelkirin.

kelkirineke

Noun form kelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelkirin.

kelkirinekê

Noun form kelkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelkirin.

kelkirinê

Noun form kelkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelkirin.

kelkirinên

Noun form kelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelkirin.

kelkiya

Noun form kelkî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelkî.

kelkiyên

Noun form kelkî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelkî.

kelkkera

Noun form kelkker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelkker.

kelkkeran

Noun form kelkker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya kelkker.

kelkkerek

Noun form kelkker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelkker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelkker.

kelkkereke

Noun form kelkker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelkker.

kelkkerekê

Noun form kelkker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelkker.

kelkkerekî

Noun form kelkker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelkker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelkker.

kelkkerê

Noun form kelkker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya kelkker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelkker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a kelkker.

kelkkerên

Noun form kelkker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya kelkker.

kelkkerin

Noun form kelkker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kelkker.

kelkkerinan

Noun form kelkker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kelkker.

kelkkerine

Noun form kelkker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kelkker.

kelkkero

Noun form kelkker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya kelkker.

kelkot

Meaning
  1. xwar, xwehr, çewt, çever, şetat, kevne, gumş, lop, parî, qot, çelexwarî, weribandî, şeftûl, kelkutî, pilûç

kelkotî

Noun
  1. çelexwaritî, pilûçî , xwarî, xwehrî, çewtî, çeverî

kelkotî bûn

Verb
  1. weribîn, çelexwarîbûn, tewîn, xwarbûyîn, xwarovîçobûyîn, xwarbûn, xwar bûn, kelkotîbûn
Noun
  1. weribîn, çelexwarîbûn, tewîn, xwarbûyîn, xwarovîçobûyîn, xwarbûn, xwar bûn, kelkotî bûn

kelkotkî bûn

Verb
  1. çelexwarî bûn, weribîn
Noun
  1. çelexwarîbûn, lihevweribîn, weribîn

kelkperest

Noun
  1. kêrperest, havilperest, sûdegir, sûdewart, sûdeperest, liştok, feydexwaz, behreger, feydeperest, mefaperest
  2. menfeetperest^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kelkperestî

Noun
  1. kêrperestî, havilperestî, sûdegirî, sûdewartî, sûdeperestî, liştokî, feydexwazî, behregerî, feydeperestî, mefaperestî
  2. menfeetperestî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kelkût

Meaning
  1. xwar, çelexwarî, weribandî, şeftûl, pilûç, berevajî, eware, beredayî, selexane, berade, arode, tortore, betal

kelkûtî

Noun
  1. ewaretî, beredaytî, arodetî, selexanetî, tortoretî, betaltî

kelle

Noun
  1. ser, qoç, qiloç
  2. derbeya bi serî, lêdana bi serî (bi taybetî li goga futbolê)
  3. gir, tepe

kellega

Noun
  1. gayê mezin ê nêr
  2. rengdêr ji bo mirovê milhhurr û zordar

kellek

Noun
  1. (riwek): Guhartoyeke kelek.

kellê

Adjective
  1. Xwarina bê xwê.

kelmel

Noun
  1. pixpelax, qirşûqal, gilêş, qedûped, kerûper, pirtpal, teftal, kirtmirt, potpertal

kelmela

Noun form kelmel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelmel.

kelmelan

Noun form kelmel
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kelmel.

kelmelek

Noun form kelmel
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelmel.

kelmeleke

Noun form kelmel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kelmel.

kelmelekê

Noun form kelmel
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelmel.

kelmelê

Noun form kelmel
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelmel.

kelmelên

Noun form kelmel
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kelmel.

kelmelin

Noun form kelmel
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelmel.

kelmelinan

Noun form kelmel
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kelmel.

kelmêşa

Noun form kelmêş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelmêş.

kelmêşek

Noun form kelmêş
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelmêş.

kelmêşê

Noun form kelmêş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelmêş.

kelmêşin

Noun form kelmêş
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelmêş.

kelmîz

Adjective
  1. birmîz, şeto, şetê, bixwevemîz

kel nake

Verb form kel kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kel kirin (tewandin).

kel nakim

Verb form kel kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kel kirin (tewandin).

kel nakî

Verb form kel kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kel kirin (tewandin).