Hevalo
Log in Get started

K

kelobîn – kelyan

127 words

kelobîn

Noun
  1. heyecan, kelecan, heraret, hêrs, kelîn,
  2. piçekê tirsîn yan bimereq bûn ji ber ku nizane ka dê baş bi ser keve yan ne

Arabicحَماس·إِثارة

kelobînek

Noun form kelobîn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kelobîn.

kelogirî

Adjective
  1. Li ber girînê, mirovê nagrî lê bi hêsir yan firmêskan çavê wê/wî şil bûne bê ku hêsir ji çav bibarin. Bi taybetî dema mirov bi bûyerekê pir hestiyar dibe kelogirî dibe.

kelogirî bûn

Idiom
  1. çav tijî bûn, ji bo girînê çav şil bûn.
Noun
  1. Binêre kelogirî.

kelogirî dike

Verb form kelogirî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kelogirî kirin.

kelogirî dikim

Verb form kelogirî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kelogirî kirin.

kelogirî dikî

Verb form kelogirî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kelogirî kirin.

kelogirîkirina

Noun form kelogirîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kelogirîkirin.

kelogirîkirinek

Noun form kelogirîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelogirîkirin.

kelogirîkirineke

Noun form kelogirîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelogirîkirin.

kelogirîkirinekê

Noun form kelogirîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelogirîkirin.

kelogirîkirinên

Noun form kelogirîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelogirîkirin.

kelogirî nake

Verb form kelogirî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelogirî kirin.

kelogirî nakim

Verb form kelogirî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelogirî kirin.

kelogirî nakî

Verb form kelogirî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelogirî kirin.

keloşk

Noun
  1. tepik, mitik, qotik, girik, tilik, gimt, gir, qot, gaz, nelêm, kepez, til, bêlan, tilm, qop, gird, kumbirk, gint

keloşka

Noun form keloşk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya keloşk.

keloşkek

Noun form keloşk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keloşk.

keloşkekê

Noun form keloşk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keloşk.

keloşkê

Noun form keloşk
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya keloşk.

keloşkin

Noun form keloşk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya keloşk.

kelotik

Noun
  1. komeka tiştekî li ser yek bin, gelek tişt weke komekê li ser yek hatbin danan

Arabicتراکم

kelotika

Noun form kelotik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelotik.

kelotikek

Noun form kelotik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelotik.

kelotikekê

Noun form kelotik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelotik.

kelotikê

Noun form kelotik
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya kelotik.

kelotikin

Noun form kelotik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelotik.

kelotin

Verb
  1. kotin, kirandin, kiritandin, dan ber didanan,
  2. bi didanan goşt ji hestî vekirin

kelotina

Noun form kelotin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelotin.

kelotinan

Noun form kelotin
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kelotin.

kelotinek

Noun form kelotin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelotin.

kelotineke

Noun form kelotin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kelotin.

kelotinekê

Noun form kelotin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelotin.

kelotinê

Noun form kelotin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelotin.

kelotinin

Noun form kelotin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelotin.

kelotininan

Noun form kelotin
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kelotin.

kelotinine

Noun form kelotin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kelotin.

kelox

Meaning
  1. term, cendek, laş, cesed, kadavra

kelpezî

Noun
  1. Kimkim, margîsk, margîsk, bûkmar,
  2. hin cûn heywanên mîna maran in lê çarpî ne.
  3. marmêlke^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kelpîç

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre kerpîç.

kelpîçê

Noun form kelpîç
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelpîç.

kelqij

Noun
  1. Germahiya zuwa û tûj.

kelqija

Noun form kelqij
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelqij.

kelqijek

Noun form kelqij
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kelqij.

kelş

Noun
  1. derz, qelş, şeq, qeyş, telş, qul

Arabicفجوة·انشقاق·انشطار

kelşa

Noun form kelş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelş.

kelşan

Noun form kelş
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kelş.

kelşek

Noun form kelş
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelş.

kelşeke

Noun form kelş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kelş.

kelşekê

Noun form kelş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelş.

kelşê

Noun form kelş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelş.

kelşên

Noun form kelş
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kelş.

kelşin

Noun form kelş
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelş.

kelşinan

Noun form kelş
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kelş.

kelşiya

Noun form kelşî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelşî.

kelt

Noun
  1. miletên ku bi yek ji zimanên keltî dipeyivin yan dipeyivîn
  2. kesa/ê ji yek ji wan miletan

keltiya

Noun form keltî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya keltî.

keltiyeke

Noun form keltî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya keltî.

keltiyên

Noun form keltî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya keltî.

keltî

Noun
  1. her tişta/ê keltan yan bi zimanên wan

keltox

Noun
  1. kalemêrê hizhizî û hopohopo

kelû

Noun
  1. hêlîpanên ku tîrêjên rojê salê carekê stêl li wan dikeve

kelûkort

Noun
  1. cihê bi çal û kort, kortkortî, bi kend û kosp

kel û pel

Noun
  1. Guhartoyeke kelûpel.
  2. pertal, mita, eşya, materyal, tiştûmişt, hûrûmûr, cilûberg, maliyet, mal, amûr, halet

Arabicبَضَائِع·سِلَع·بِضَاعَة·مَتَاع

kelûşa

Noun form kelûş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelûş.

kelûşek

Noun form kelûş
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelûş.

kelûşekê

Noun form kelûş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelûş.

kelûşê

Noun form kelûş
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya kelûş.

kelûşin

Noun form kelûş
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelûş.

kelwaş

Noun
  1. kelex, bejnûbal
  2. peyker, heykel, pût, senem,
  3. wêneyê ku ji kevirî hatiye çêkirin

Arabicبنیە

kelx

Meaning
  1. keltox
Noun
  1. Guhartoyeke kerbeş.

kelxaneyek

Noun form kelxane
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelxane.

kelxaneyeke

Noun form kelxane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kelxane.

kelxaneyên

Noun form kelxane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelxane.

kelxaneyin

Noun form kelxane
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelxane.

kelxwiya

Noun form kelxwê
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelxwê.

kelxwiyek

Noun form kelxwê
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kelxwê.

kelyak

Noun
  1. nexweşîya nexunifandina xwarinên di gluten nav da, bi taybetî genim, şilêl, ceh û xamkêsan
  2. çolyak, selyak
  3. zik valayî

Arabicداء بطني

kelyan

Verb
  1. Guhartoyeke kelîn.
Noun
  1. Guhartoyeke kelîn.