Hevalo
Log in Get started

K

kem – kemer nakî

148 words

kem

Adjective
  1. Guhartoyeke kemt.

kemal

Adjective
  1. têgihiştî, şareza, ne xeşîm, ne naşî, ne cahil

kemaliya

Noun form kemalî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kemalî.

kemaliyên

Noun form kemalî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kemalî.

kemalî

Noun
  1. rewşa kemalbûnê
  2. pêş ketin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kemalîst

Noun
  1. Kesê ku kemalîzmê diparêze yan ji kemalîzmê hez dike. Dilsozê kemalîzmê, piştevanê kemalîzmê.
  2. Guhartoyeke kemalîst.
Adjective
  1. Kesê ku kemalîzmê diparêze yan ji kemalîzmê hez dike. Dilsozê kemalîzmê, piştevanê kemalîzmê.

kemalîzm

Noun
  1. baweriya bi ramanên Mistefa Kemal Ataturkê damezrînerê komara Tirkiyeyê
  2. ("yek milet, yek ala, yek dewlet, yek ziman")
  3. Guhartoyeke kemalîzm.

kemame

Noun
  1. Maskeyên xelik an jî nojdar didanin ber dev û difina xwe ji bo xweparastinê.

Synonymsrûpoş·mask·demamik

kemameya

Noun form kemame
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kemame.

kemameyên

Noun form kemame
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kemame.

kemana

Noun form keman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya keman.

kemanan

Noun form keman
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya keman.

kemançe

Noun
  1. Amûreke têldar ya muzîkê ye.

kemançeya

Noun form kemançe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kemançe.

kemanek

Noun form keman
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keman.

kemaneke

Noun form keman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya keman.

kemanekê

Noun form keman
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keman.

kemanê

Noun form keman
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keman.

kemanên

Noun form keman
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya keman.

kemanin

Noun form keman
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya keman.

kemaninan

Noun form keman
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya keman.

kemanine

Noun form keman
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya keman.

kemanino

Noun form keman
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya keman.

kemanjen

Noun
  1. lêderê kemanê, viyolonîst

kemanjena

Noun form kemanjen
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kemanjen.

kemanjenek

Noun form kemanjen
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kemanjen.

kemanjenê

Noun form kemanjen
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kemanjen.

kemanjenin

Noun form kemanjen
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kemanjen.

kemax

Noun
  1. Navteng, newq, noq,
  2. beşa leşî ya kemera pantolonî dikeve ser,
  3. navbera zikî û lingan yan piştê û lingan.
Adjective
  1. (pirr xirab) Binêre kembax.

Arabicخصر·وسط

kemaxiya

Noun form kemaxî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kemaxî.

kemaxiyên

Noun form kemaxî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kemaxî.

kembax

Adjective
  1. pirr xirab, gelek nebaş, wêran, xopan

Arabicالبوص·الور·الورة·الورك

kembaxbûna

Noun form kembaxbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kembaxbûn.

kembaxbûnek

Noun form kembaxbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kembaxbûn.

kembaxbûnên

Noun form kembaxbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kembaxbûn.

kembax dike

Verb form kembax kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kembax kirin.

kembax dikim

Verb form kembax kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kembax kirin.

kembax dikî

Verb form kembax kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kembax kirin.

kembaxiya

Noun form kembaxî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kembaxî.

kembaxiyên

Noun form kembaxî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kembaxî.

kembaxî

Noun
  1. rewşa kembaxbûnê
  2. bela, bedbextî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kembaxkirina

Noun form kembaxkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kembaxkirin.

kembaxkirinek

Noun form kembaxkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kembaxkirin.

kembaxkirineke

Noun form kembaxkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kembaxkirin.

kembaxkirinekê

Noun form kembaxkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kembaxkirin.

kembaxkirinên

Noun form kembaxkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kembaxkirin.

kembax nake

Verb form kembax kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kembax kirin.

kembax nakim

Verb form kembax kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kembax kirin.

kembax nakî

Verb form kembax kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kembax kirin.

kembaxtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra kembax.

kembaxtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr kembax.

kember

Noun
  1. kemer, qayiş, qûş
  2. Giyayek û kulîlk û fêkîya wê.

Arabicقشاط·حزام

kembera

Noun form kember
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kember.

kemberan

Noun form kember
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kember.

kemberek

Noun form kember
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kember.

kembereke

Noun form kember
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kember.

kemberekê

Noun form kember
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kember.

kemberê

Noun form kember
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kember.

kemberên

Noun form kember
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kember.

kemberin

Noun form kember
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kember.

kemberinan

Noun form kember
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kember.

kemberine

Noun form kember
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kember.

kemberino

Noun form kember
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kember.

kembûna

Noun form kembûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kembûn.

kembûnek

Noun form kembûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kembûn.

kembûnên

Noun form kembûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kembûn.

kemçe kirin

Verb
  1. Guhartoyeke kefçe kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke kefçekirin.

kemçikî

Adjective
  1. tiştê/a ku kemçik girtiye, kufnikî
  2. cilên şil kemçikî bûne

kemd

Adjective
  1. Guhartoyeke kemt.

kem dike

Verb form kem kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kem kirin.

kem dikim

Verb form kem kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kem kirin.

kem dikî

Verb form kem kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kem kirin.

kemend

Noun
  1. Benek dirêj xwedî xelekek sist û şimatok li dawiyê. Bixwe jibo girtina dewaran tê bikaranîn.

Arabicوَهَق

Synonymsfitrak

kemendek

Noun form kemend
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kemend.

kemer

Noun
  1. qayiş, doxîn, benê ku li navtengê têt şidandin daku pantolon danekeve
  2. benê ku mirov xwe yan tiştekî pê asê dike, navteng
  3. qiyasê navtengê
  4. dever, navçe, herêm, zon

Arabicحزام

kemera

Noun form kemer
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kemer.

kemeran

Noun form kemer
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kemer.

kemerbend

Noun
  1. Bendên darîn an jî hesinî ên ku mirov ji bo zexmkirina tiştek (dîwar, stûn hwd.) li dor digerîne.

kemerbûna

Noun form kemerbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kemerbûn.

kemerbûnek

Noun form kemerbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kemerbûn.

kemere

Noun
  1. tezeng, rîxa hişkbûyî ya ku bo şewitandinê tê bikaranîn

kemerek

Noun form kemer
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kemer.

kemereke

Noun form kemer
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kemer.

kemerekê

Noun form kemer
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kemer.

kemereya

Noun form kemere
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kemere.

kemereyek

Noun form kemere
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kemere.

kemereyeke

Noun form kemere
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kemere.

kemereyên

Noun form kemere
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kemere.

kemereyin

Noun form kemere
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kemere.

kemerê

Noun form kemer
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kemer.

kemerên

Noun form kemer
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kemer.

kemerin

Noun form kemer
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kemer.

kemerinan

Noun form kemer
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kemer.

kemerine

Noun form kemer
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kemer.

kemerino

Noun form kemer
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kemer.

kemeriya

Noun form kemerî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kemerî.

kemeriyên

Noun form kemerî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kemerî.

kemerî

Noun
  1. rewşa kemerbûnê
  2. qube, qab^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)