E

er – erçenine

67 words

er

Adverb
  1. heke, ger, eger, heger, heker
Suffix
  1. Paşgirek e maneya "yê ku dike" dide.

Arabicمُـ

eraba

Noun
  1. Guhartoyeke erebe.

erabe

Noun
  1. Guhartoyeke erebe.

eraf

Noun
  1. navbera biheştê û dûjehê
  2. cihê ku mirov lê ji gunehan tên paqijkirin berî ku biçin biheştê

erafa

Noun form eraf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya eraf.

erafan

Noun form eraf
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya eraf.

erafek

Noun form eraf
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya eraf.

erafeke

Noun form eraf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya eraf.

erafekê

Noun form eraf
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya eraf.

erafê

Noun form eraf
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya eraf.

erafên

Noun form eraf
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya eraf.

erafin

Noun form eraf
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya eraf.

erafinan

Noun form eraf
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya eraf.

erafine

Noun form eraf
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya eraf.

eramendtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra eramend.

eramendtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr eramend.

eran

Noun
  1. Guhartoyeke arî.

eraq

Noun
  1. Guhartoyeke ereq.

Erarat

Proper noun
  1. Binêre Ararat.

erbab

Noun
  1. pispor, karzan, şareza, mahir
  2. serok, serkirde, mesûl, berpirs, xwedan, xwedî, beg, axa
  3. reb, xweda, îlah, yezdan

erbabiya

Noun form erbabî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya erbabî.

erbabî

Noun
  1. qabiliyet, jîrî, mahîrî

erbane

Noun
  1. Alaveke muzîkê ya ji şiklê bêjingê ye.
  2. Amûreke tenê tekerekî wê heye ji bo veguhestina tiştan wek: axê, kevir, hwd^([Ji bo vê maneyê çavkanî hewce ye. (+) ])
  3. Guhartoyeke erbane.

Arabicعهربانه

Synonymsdef

erbaneya

Noun form erbane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya erbane.

erbaneyek

Noun form erbane
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya erbane.

erbaneyeke

Noun form erbane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya erbane.

erbaneyên

Noun form erbane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya erbane.

erbaneyin

Noun form erbane
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya erbane.

erbet

Noun
  1. Guhartoyeke irbet.

Erbîl

Proper noun
  1. Bajarek e li başûrê Kurdistanê.

Arabicأَرْبِيل

SynonymsHewlêr

erc

Noun
  1. samîmiyet, naz, rê hebûna xwestina tiştekî, di dostaniyê û hevaltiye de nêzîkbûn.
  2. nirx, qîmet

erca

Noun form erc
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya erc.

ercan

Noun form erc
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya erc.

ercek

Noun form erc
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya erc.

erceke

Noun form erc
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya erc.

ercekê

Noun form erc
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya erc.

ercê

Noun form erc
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya erc.

ercên

Noun form erc
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya erc.

ercin

Noun form erc
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya erc.

ercinan

Noun form erc
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya erc.

ercine

Noun form erc
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya erc.

erç

Noun
  1. Guhartoyeke herç.

erçen

Noun
  1. çene, çen, erzînk, argûşk, alûşk, lam, lemtor, zenî, çenik,
  2. hestiyê navbera devî û gerdenê
  3. erzîn, çenake, çenawe, çinage, laçank, arzen, arzenî, erzen^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicفك

Synonymserzînk

erçena

Noun form erçen
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya erçen.

erçenan

Noun form erçen
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya erçen.

erçenek

Noun form erçen
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya erçen.

erçeneke

Noun form erçen
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya erçen.

erçenekê

Noun form erçen
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya erçen.

erçenê

Noun form erçen
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya erçen.

erçenên

Noun form erçen
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya erçen.

erçenin

Noun form erçen
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya erçen.

erçeninan

Noun form erçen
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya erçen.

erçenine

Noun form erçen
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya erçen.