K

kelek – keleng

147 words

kelek

Noun
  1. Navgîna mirov pê li ser avê dimeşe.
  2. Nijar; dîwarê bêserban yê ji keviran / beran hatiye çêkirin (bi taybetî li dor zeviyekê yan ava coyekê).
  3. gundor, xerûze, qomî, qire, qawin, petêx
Adjective
  1. (yê xweş dikele): Tiştê ku zû dikele.
Noun form
  1. Rewşa navkî ya yekjimar a nebinavkirî ya kel.

Arabicطَوْف·رَمَث·شَمَّام

Synonymskeştî·vapor·gemî·papor·baxîre·sefîne·beleme·qayîk

kelekajo

Noun
  1. dûmenvan, dûmenvanê gemiyê, gemîajo

kelekan

Noun form kelek
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kelek.

keleke

Noun form kel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kel.

keleke bûn

Verb
  1. bi demê re zêdebûna li cihekî, li ser hev kom bûn,

kelekek

Noun form kelek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelek.

kelekeke

Noun form kelek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kelek.

kelekekê

Noun form kelek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelek.

kelekel

Noun
  1. germa havînê, rojên keliyayî, pirr germ, bayê germ, qêleqij, qêle

kelekera

Noun form keleker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keleker.

kelekeran

Noun form keleker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya keleker.

kelekerek

Noun form keleker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keleker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya keleker.

kelekereke

Noun form keleker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keleker.

kelekerekê

Noun form keleker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keleker.

kelekerekî

Noun form keleker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya keleker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya keleker.

kelekerê

Noun form keleker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya keleker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keleker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a keleker.

kelekerên

Noun form keleker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya keleker.

kelekerin

Noun form keleker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya keleker.

kelekerinan

Noun form keleker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya keleker.

kelekerine

Noun form keleker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya keleker.

kelekerî

Noun form keleker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya keleker.

kelekero

Noun form keleker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya keleker.

kelekê

Noun form kelek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelek.

kelekên

Noun form kelek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kelek.

kelekin

Noun form kelek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelek.

kelekinan

Noun form kelek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kelek.

kelekine

Noun form kelek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kelek.

kelekino

Noun form kelek
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kelek.

kelekiya

Noun form kelekî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelekî.

kelekiyên

Noun form kelekî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelekî.

kelekvana

Noun form kelekvan
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelekvan.

kelekvanan

Noun form kelekvan
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya kelekvan.

kelekvanek

Noun form kelekvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelekvan.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelekvan.

kelekvaneke

Noun form kelekvan
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelekvan.

kelekvanekî

Noun form kelekvan
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelekvan.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelekvan.

kelekvanê

Noun form kelekvan
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya kelekvan.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelekvan.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a kelekvan.

kelekvanên

Noun form kelekvan
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya kelekvan.

kelekvanin

Noun form kelekvan
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kelekvan.

kelekvaninan

Noun form kelekvan
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kelekvan.

kelekvanine

Noun form kelekvan
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kelekvan.

kelekvanî

Noun
  1. karê kelekvanan
  2. belemkêşî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kelem

Noun
  1. darikên tûj
  2. darikên bi dîwaran ve daku mirov cilên xwe pê ve bihilawîse anku daliqîne
  3. strî, dirî, devî, dinî, sixî
  4. asteng, tiştên ku di rê de hene û nahêlin ku pirsgirêkek bi hêsanî çareser bibe
  5. Di darikên rippîrast de ciyê daye der, ciyê nepixandî ku bi mecazî ji bo astengiyan jî dihê bikaranîn.
  6. Guhartoyeke kelemî (“riwekek gir û girrovir”).

Arabicعكاز·عصا·ملفوف·شوك

Synonymsnize·strî·sîx

kelemana

Noun form keleman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya keleman.

kelemanek

Noun form keleman
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keleman.

kelemaneke

Noun form keleman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya keleman.

kelemanekê

Noun form keleman
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keleman.

kelemanê

Noun form keleman
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keleman.

kelemanin

Noun form keleman
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya keleman.

kelema xistin

Idiom
  1. ca em binihêrin, vê carê tu yê me kîjan keleman bixî!

kelembûna

Noun form kelembûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kelembûn.

kelembûnek

Noun form kelembûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kelembûn.

kelembûnên

Noun form kelembûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelembûn.

kelemçe

Noun
  1. Girêdaneke ku ji du xelekên metal pêk tê ku ji bo girêdana li dor zendên kesekî hatîye dîzaynkirin, û bi zincîr an menteşeyekî bi hev ve girêdayî ye.

Arabicأَصْفَاد

Synonymsdestbend

kelemçe dike

Verb form kelemçe kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kelemçe kirin.

kelemçe dikim

Verb form kelemçe kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kelemçe kirin.

kelemçe dikî

Verb form kelemçe kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kelemçe kirin.

kelemçekerek

Noun form kelemçeker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelemçeker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelemçeker.

kelemçekerekî

Noun form kelemçeker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelemçeker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kelemçeker.

kelemçekerê

Noun form kelemçeker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya kelemçeker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelemçeker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a kelemçeker.

kelemçekirina

Noun form kelemçekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kelemçekirin.

kelemçekirinek

Noun form kelemçekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelemçekirin.

kelemçekirineke

Noun form kelemçekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelemçekirin.

kelemçekirinekê

Noun form kelemçekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kelemçekirin.

kelemçekirinên

Noun form kelemçekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kelemçekirin.

kelemçe nake

Verb form kelemçe kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelemçe kirin.

kelemçe nakim

Verb form kelemçe kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelemçe kirin.

kelemçe nakî

Verb form kelemçe kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kelemçe kirin.

kelemçeya

Noun form kelemçe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kelemçe.

kelemdar

Adjective
  1. strîdar, strîn, bistrî, bikelem, bihêstrî

keleme

Noun
  1. nîr, basole, toxt,
  2. darê ku du ga û gamêş pê tên zeftkirin dema cot pê têt kirin yan erebe pê tê kêşan, toxt

kelemega

Noun form kelemeg
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kelemeg.

kelemek

Noun form kelem
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya kelem.

kelemeyê

Noun form keleme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya keleme.

kelemeyên

Noun form keleme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya keleme.

kelemê

Noun form kelem
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya kelem.

kelemên

Noun form kelem
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya kelem.

kelemiyek

Noun form kelemî
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya kelemî.

kelemiyê

Noun form kelemî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya kelemî.

kelemiyên

Noun form kelemî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya kelemî.

kelemî

Noun
  1. Riwekek gogane û pel-gir e û wek zelete yan apraxan têt bikaranîn û xwarin,
  2. lehane.

Arabicمَلْفُوف·كُرُنْب

kelemkot

Noun
  1. darikê ku niçik tê de he ne

kelemkotî

Adjective
  1. tişt yan jî cîyê bi kelem, ne rast
  2. çi rêyek kelemkotî
  3. darikên kelemkotî nabin şiv

kelemok

Noun
  1. goştekelem, kirçik, tûtû

kelemoka

Noun form kelemok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelemok.

kelemokan

Noun form kelemok
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kelemok.

kelemokek

Noun form kelemok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelemok.

kelemokeke

Noun form kelemok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kelemok.

kelemokekê

Noun form kelemok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelemok.

kelemokê

Noun form kelemok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kelemok.

kelemokin

Noun form kelemok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelemok.

kelemokinan

Noun form kelemok
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kelemok.

kelemvana

Noun form kelemvan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kelemvan.

kelemvanek

Noun form kelemvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kelemvan.

kelemvanin

Noun form kelemvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kelemvan.

kelemvanî

Noun
  1. rêlvanî, daristanvanî, mêşevanî