kelek
Noun
- Navgîna mirov pê li ser avê dimeşe.
- Nijar; dîwarê bêserban yê ji keviran / beran hatiye çêkirin (bi taybetî li dor zeviyekê yan ava coyekê).
- gundor, xerûze, qomî, qire, qawin, petêx
Adjective
- (yê xweş dikele): Tiştê ku zû dikele.
Noun form
- Rewşa navkî ya yekjimar a nebinavkirî ya kel.
Arabicطَوْف·رَمَث·شَمَّام
