D

dî – dîktatorane

115 words

dî

Pronoun
  1. (ne ev, ne ew) Guhartoyeke din.
Adverb
  1. (paşî bi eynî rê) Guhartoyeke dû.
Noun
  1. alî, hêl, al, rex, teref
Adjective
  1. (ne ev, ne ew) Guhartoyeke din.
Verb form
  1. formek tewandî ji lêkera dîtin

Synonymsdît

Dîana

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

dîba

Noun
  1. Guhartoyeke dîbek.

dîbac

Meaning
  1. li »dîba« binêre

dîbaçeya

Noun form dîbaçe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dîbaçe.

dîbek

Noun
  1. Giyayek zerardar ku bi granî di nav tûtin û fringîyan de şên dihê.
  2. dîbê
  3. gêgur
  4. gunik

dîbeka

Noun form dîbek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dîbek.

dîbekan

Noun form dîbek
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dîbek.

dîbekek

Noun form dîbek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dîbek.

dîbekeke

Noun form dîbek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya dîbek.

dîbekekê

Noun form dîbek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dîbek.

dîbekê

Noun form dîbek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dîbek.

dîbekên

Noun form dîbek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya dîbek.

dîbekin

Noun form dîbek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dîbek.

dîbekinan

Noun form dîbek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya dîbek.

dîbekine

Noun form dîbek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya dîbek.

dîber dikin

Verb form dîber kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera dîber kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera dîber kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera dîber kirin (tewandin).

dîber nake

Verb form dîber kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dîber kirin (tewandin).

dîbeyt

Noun
  1. gengeşekirin, nîqaşkirin

dîbeyta

Noun form dîbeyt
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dîbeyt.

dîbsor

Noun
  1. pincar, silk, pazî, silq

dîbsora

Noun form dîbsor
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dîbsor.

Dîcle

Proper noun
  1. Ava Mezin, Ava Şîn,
  2. çemek e ji Bakurê Kurdistanê dest pê dike û di Başûrê Kurdistanê re dibore û li başûrê Iraqê digihe Çemê Firat û bi hev re dirijin Kendavê
  3. (dirêjahiya wî: 1900 km)

Arabicدِجْلَة

dîdar

Noun
  1. dîmen, xuyang, bergeh, menzere (li Dihokê ev bikaranînê nîne)
  2. hevdîtin, çav pê keftin
Proper noun
  1. Navekî keçan e.

Arabicلقاء·رؤية·منظر·موعد

dîdara

Noun form dîdar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dîdar.

dîdaran

Noun form dîdar
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dîdar.

dîdarek

Noun form dîdar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dîdar.

dîdareke

Noun form dîdar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya dîdar.

dîdarekê

Noun form dîdar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dîdar.

dîdarê

Noun form dîdar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dîdar.

dîdarên

Noun form dîdar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya dîdar.

dîdarin

Noun form dîdar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dîdar.

dîdarinan

Noun form dîdar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya dîdar.

dîdarine

Noun form dîdar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya dîdar.

dîde

Noun
  1. çav, hêza ditînê
  2. dîdar, dîtin

dîdem

Noun
  1. dîmen
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

dîdevan

Meaning
  1. çavdêr, şahid
  2. nêrevan, zêrevan^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
  3. rêkxistineke ya ku piştevaniya gencan dike ji bu fêrbûna şiyanêt praktîkî.

Arabicالشاهد

dîdevanî dike

Verb form dîdevanî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera dîdevanî kirin.

dîdevanî dikim

Verb form dîdevanî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera dîdevanî kirin.

dîdevanî dikî

Verb form dîdevanî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera dîdevanî kirin.

dîdevanî nake

Verb form dîdevanî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dîdevanî kirin.

dîdevanî nakim

Verb form dîdevanî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dîdevanî kirin.

dîdevanî nakî

Verb form dîdevanî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dîdevanî kirin.

dîdexanetir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra dîdexane.

dîf

Noun
  1. Guhartoyeke dû.

dîfa'

Noun
  1. berevanî, bergirî, parêzvanî, parastin, defans
  2. berhingarî, rê dan^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dîger

Noun
  1. dîtir, xeyrî, bilî, xeynî

dîgera

Noun form dîger
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dîger.

dîgerkam

Adjective
  1. Yê xemxwarê karên xelkê.

Synonymsaltruîstîk

dîgerkamî

Noun
  1. Xemxwariya ji bo xweşî û/an bextewariya însan an heywanên din e.

dîh

Noun
  1. Guhartoyeke dih.

dîhn

Verb
  1. Guhartoyeke dîn.

DÎÎS

Proper noun
  1. Guhartoyeke DAÎŞ.

dîjîtal

Adjective
  1. Yê ku ji bo xebitandina cîhazên elektronîk agahîyan (nivîs, deng, wêne an vîdyo) vediguherîne reqeman û bi reqeman (0 û 1) nîşan dide.
  2. Cîhazên ku agahîyan ne bi nîşaneyên fîzîkî (wekî tîrik an pîvanekê), lê rasterast bi reqeman li ser ekranê nîşan didin.

Synonymsreqemî·hejmarî

Dîjle

Proper noun
  1. Guhartoyeke Dîcle.

dîk

Noun
  1. nêrên mirîşkan, mirîşkên nêr
  2. (bi bangdana spêdeyan navdar in)
  3. nêrên hemû firindeyên ji binemala mirîşkan
  4. wêrek, biste, mêr, mêrxas, netirs, bêtirs

Soraniکەڵەشێر·kełeşêr·kelebab

Arabicدِيك·ذَكَر

Synonymskeleşêr·xiroz·xoroz·xiros·xoros·elok

dîkek

Noun form dîk
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya dîk.

dîke kirin

Verb
  1. asê bûyin, ji xwe dûr xistin, kirin ên din
  2. li hember rabûn

dîkê

Noun form dîk
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya dîk.

dîkê çê di hêkê de azan dide

Proverb
  1. wekî dîkê çê hê di hêkê de ye diyar e.herwiha mirovên çê di zarokatiya xwe de diyar dibe. dîsa tiştên baş diserî de diyar e. di têkiliya xwe yî serî de diyar dibe.

dîkêla

Noun form dîkêl
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dîkêl.

dîkêlek

Noun form dîkêl
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dîkêl.

dîkêleke

Noun form dîkêl
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dîkêl.

dîkêlên

Noun form dîkêl
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dîkêl.

dîkên

Noun form dîk
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya dîk.

dîkê şevê

Idiom
  1. kesê ku bi şev xewa wî nayê,
  2. kesê ku bi şev şiyar dimîne

dîkika

Noun form dîkik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dîkik.

dîkil e

Idiom
  1. ji bo tiştên xweş û bi tam tê gotin

dîkilok

Meaning
  1. stêrka tifingê
  2. tetikê çekan

dîksilêman

Noun
  1. dawidê dunikil, hudhud, silêmanê dunikil, dîkilê silêmanî, dîkê silêman, hophopk
  2. hepûşk, dunikil^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicهدهد