Hevalo
Têkeve Dest pê bike

Ê

-êm – ê qurre bê, kera wî li çolê dimînê

99 peyv

-êm

Paşgir
  1. Kurtkirina "-a min".
Navdêr
  1. Xwarina ku didin heywanan.
  2. demek kurt, bîsk, kêlî, kêlîk, muqdar, solix, bîst, çend saniyeyan, çend deqeyan
Formeke lêkerê
  1. : bêm, werim:
  2. Ez ê sibê êm. (Ez dê sibê bêm / werim.)

Erebîعلف

Hevmane-em·-im·-m·-om·-um·alîk·alif

êma

Formeke navdêrê êm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya êm.

êman

Formeke navdêrê êm
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya êm.

êmek

Formeke navdêrê êm
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êm.

êmeke

Formeke navdêrê êm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya êm.

êmekê

Formeke navdêrê êm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êm.

êmê

Formeke navdêrê êm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya êm.

êmên

Formeke navdêrê êm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya êm.

êmin

Rengdêr
  1. Guhartoyeke hêmin.

êminan

Formeke navdêrê êm
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya êm.

êmin bûn

Lêker
  1. Guhartoyeke hêmin bûn.
Navdêr
  1. Guhartoyeke hêminbûn.

êmine

Formeke navdêrê êm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya êm.

êminî

Navdêr
  1. Guhartoyeke hêminî.

êmino

Formeke navdêrê êm
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya êm.

êmîn

Lêker
  1. amoş, aramoş, xamoş, sêwirî, tewar

êmîş

Navdêr
  1. mêweyên hişkkirî, fêkiyên hişkkirî yên wekî hejîr, mewîj û hwd.
  2. (li serhedê) fêkiyên çolê, mêweyên beyanî: Em çûne çawura Kaxa, me torbê xwe tijî êmîşê çolê kir û em hatin

êmn

Rengdêr
  1. Guhartoyeke hêmin.

êmnî

Navdêr
  1. Guhartoyeke hêminî.

êmzik

Navdêr
  1. mêjmêjok, mostik, memik

-ên

Paşgir
  1. Paşgirek e bo peyvên pirjimar dema nomînek (cînavek / navdêrek / rengdêrek) diyarker li dû wê peyvê bêt.
  2. (devokî) Paşgira peyvên tewandî ên pirrjimar ên binavkirî. Hevmane: -ana
  3. Paşgirek e navdêran ji hin dengên xwezayî pêk tîne.
Mane
  1. li şûna peyvên pirjimar yên diyar
  2. li şûna navdêrên pirjimar daku navdêr neyê dubarekirin
  3. dikeve navbera du diyarkeran yên ku li dû peyvek pirjimar tên
  4. li şûna "ew tiştên (ku)"
  5. ji çend kesan yan tiştan hinekên diyar
  6. di hin devokan de dikeve pey kirdeyên anku subjeyên pirjimar û wateya berdewamiya kirinê didiyê
  7. di hin devokan de lêkera "bûn" di rewşa dema nihoyî de bo kirdeyên pirjimar dide
  8. di hin devokan de di dema borî ya dûdar de li bireserên (objeyên) pirjimar zêde dibe

Hevmane-a·-ê·yên·êd·êt·yêt·yêd·-ên

+5·-yên·-êt·-yêt·-êd·-yêd

êndi

Hoker
  1. (metatez) êdin.

-êner

Paşgir
  1. Guhartoyeke -îner.

êngara

Formeke navdêrê êngar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya êngar.

êngarek

Formeke navdêrê êngar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êngar.

êngareke

Formeke navdêrê êngar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya êngar.

êngarekê

Formeke navdêrê êngar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êngar.

êngarê

Formeke navdêrê êngar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya êngar.

êngarin

Formeke navdêrê êngar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya êngar.

'ênik

Navdêr
  1. Awayekî din yê nivîsîna eynik.
  2. Guhartoyeke eyne.

êpê

Hoker
  1. Guhartoyeke êpî.

êpêc

Navdêr
  1. gelek, zehf, zêde

êpêca

Formeke navdêrê êpêc
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya êpêc.

êpêcan

Formeke navdêrê êpêc
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya êpêc.

êpêcek

Formeke navdêrê êpêc
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpêceke

Formeke navdêrê êpêc
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpêcekê

Formeke navdêrê êpêc
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpêcê

Formeke navdêrê êpêc
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya êpêc.

êpêcên

Formeke navdêrê êpêc
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya êpêc.

êpêcin

Formeke navdêrê êpêc
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpêcinan

Formeke navdêrê êpêc
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpêcine

Formeke navdêrê êpêc
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpî

Hoker
  1. gelek, pirr, mişe, zêde, zor

êpos

Navdêr
  1. Guhartoyeke epos.

êprax

Navdêr
  1. Guhartoyeke aprax.

êqbal

Navdêr
  1. Guhartoyeke iqbal.

êqil

Formeke navdêrê
  1. forma çemandî ji peyva aqil

êqîn

Navdêr
  1. Guhartoyeke yeqîn.