a
Baneşan
- ax!, ox!, of!, oy!, wey!, heyha! weyla!
Mane
- e, erê, belê, bersiva erênî
- 'Çi?' ’(Min nebihîst ka) te çi got?'
- Li şûna peyvên yekjimar yên zayendmê yên diyar.
- Li şûna navdêrên zayendmê daku navdêr neyê dubarekirin.
- Dikeve navbera du diyarkeran yên ku li dû peyvek yekjimar ya zayendmê tên.
- Li şûna "ew tişta (ku)".
- Ji çend kesan yan tiştan yeke diyar ya zayendmê.
- bi gotina, li gor gotina, bi şîreta, li gor şîreta, li gor pêşniyaza
- Di hin devokan de dikeve pey kirdeyên / subjeyên yekjimar yên zayendmê û wateya berdewamiya kirinê didiyê.
- Di hin devokan de lêkera "bûn" di rewşa yekjimar ya dema nihoyî de bo kirdeyên yekjimar yên zayendmê dide.
- Di hin devokan de di dema borî ya dûdar de li bireserên (objeyên) yekjimar yên zayendmê zêde dibe.
- Di hin devokan de li şûna "e" ya forma dema nihoyî ji lêkera "bûn" bo cînava sêyem ya yekjimar.
- destpêk
- bijare, herî baş
Tîp
- Yekem tîpa û yekem dengdêra alfabeya kurdî ye û nîşana dengek dirêj e.
- Yekem tîpa û yekem dengdêra alfabeya kurdî ye (girek).
Pêşgir
- tam, di nêzîktirîn demê de
- pêş, pêşve, ber bi ... ve (bo çend nimûneyan binere): anîn, asteng, avêtin, hatin
Paşgir
- Paşgirek e bo peyvên yekjimar yên zayendmê dema nomînek (cînavek / navdêrek / rengdêrek) diyarker li dû wê peyvê bêt.
- Dikeve dû hin peyvan û maneya "wê..., ya ku" didiyê.
- Di zimanê devkî de paşgira pirrjimariyê ye dema peyv serbixwe be (ango ti nomîn li dû wê neyên).
- Di zimanê devkî de paşgira pirrjimariyê ya dikeve pey cînavên diyarker dema ew li pêş peyvên pirrjimar yên tewandî bin.
- Di hin devokan de dikeve dû peyva zayendmê ya li pey cînava "ev".
- Paşgirek e hin peyvên nû pê hatine çêkirin ku maneya "ya / yê (pirr baş) tiştekî dizane" dide.
- Pê hin navên jinan ji yên zelaman tên çêkirin.
Navgir
- Navbendikek e hin peyvan bi hev re girê dide
Hevmane-an