Ê

-êm – ê qurre bê, kera wî li çolê dimînê

99 words

-êm

Suffix
  1. Kurtkirina "-a min".
Noun
  1. Xwarina ku didin heywanan.
  2. demek kurt, bîsk, kêlî, kêlîk, muqdar, solix, bîst, çend saniyeyan, çend deqeyan
Verb form
  1. : bêm, werim:
  2. Ez ê sibê êm. (Ez dê sibê bêm / werim.)

Arabicعلف

Synonyms-em·-im·-m·-om·-um·alîk·alif

êma

Noun form êm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya êm.

êman

Noun form êm
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya êm.

êmek

Noun form êm
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êm.

êmeke

Noun form êm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya êm.

êmekê

Noun form êm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êm.

êmê

Noun form êm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya êm.

êmên

Noun form êm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya êm.

êmin

Adjective
  1. Guhartoyeke hêmin.

êminan

Noun form êm
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya êm.

êmin bûn

Verb
  1. Guhartoyeke hêmin bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke hêminbûn.

êmine

Noun form êm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya êm.

êmino

Noun form êm
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya êm.

êmîn

Verb
  1. amoş, aramoş, xamoş, sêwirî, tewar

êmîş

Noun
  1. mêweyên hişkkirî, fêkiyên hişkkirî yên wekî hejîr, mewîj û hwd.
  2. (li serhedê) fêkiyên çolê, mêweyên beyanî: Em çûne çawura Kaxa, me torbê xwe tijî êmîşê çolê kir û em hatin

êmn

Adjective
  1. Guhartoyeke hêmin.

êmnî

Noun
  1. Guhartoyeke hêminî.

êmzik

Noun
  1. mêjmêjok, mostik, memik

-ên

Suffix
  1. Paşgirek e bo peyvên pirjimar dema nomînek (cînavek / navdêrek / rengdêrek) diyarker li dû wê peyvê bêt.
  2. (devokî) Paşgira peyvên tewandî ên pirrjimar ên binavkirî. Hevmane: -ana
  3. Paşgirek e navdêran ji hin dengên xwezayî pêk tîne.
Meaning
  1. li şûna peyvên pirjimar yên diyar
  2. li şûna navdêrên pirjimar daku navdêr neyê dubarekirin
  3. dikeve navbera du diyarkeran yên ku li dû peyvek pirjimar tên
  4. li şûna "ew tiştên (ku)"
  5. ji çend kesan yan tiştan hinekên diyar
  6. di hin devokan de dikeve pey kirdeyên anku subjeyên pirjimar û wateya berdewamiya kirinê didiyê
  7. di hin devokan de lêkera "bûn" di rewşa dema nihoyî de bo kirdeyên pirjimar dide
  8. di hin devokan de di dema borî ya dûdar de li bireserên (objeyên) pirjimar zêde dibe

Synonyms-a·-ê·yên·êd·êt·yêt·yêd·-ên

+5·-yên·-êt·-yêt·-êd·-yêd

êndi

Adverb
  1. (metatez) êdin.

-êner

Suffix
  1. Guhartoyeke -îner.

êngara

Noun form êngar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya êngar.

êngarek

Noun form êngar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êngar.

êngareke

Noun form êngar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya êngar.

êngarekê

Noun form êngar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êngar.

êngarê

Noun form êngar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya êngar.

êngarin

Noun form êngar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya êngar.

'ênik

Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna eynik.
  2. Guhartoyeke eyne.

êpê

Adverb
  1. Guhartoyeke êpî.

êpêca

Noun form êpêc
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya êpêc.

êpêcan

Noun form êpêc
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya êpêc.

êpêcek

Noun form êpêc
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpêceke

Noun form êpêc
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpêcekê

Noun form êpêc
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpêcê

Noun form êpêc
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya êpêc.

êpêcên

Noun form êpêc
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya êpêc.

êpêcin

Noun form êpêc
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpêcinan

Noun form êpêc
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpêcine

Noun form êpêc
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya êpêc.

êpî

Adverb
  1. gelek, pirr, mişe, zêde, zor

êpos

Noun
  1. Guhartoyeke epos.

êqil

Noun form
  1. forma çemandî ji peyva aqil