Hevalo
Log in Get started

M

merî – mermî

138 words

merî

Noun
  1. Guhartoyeke meriv.

merî bûn

Verb
  1. Guhartoyeke mirov bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke mirovbûn.

merîk

Noun
  1. meyîk, qumçe, bişkoj, qupçe

Arabicزر

merîka

Noun form merîk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya merîk.

merîkan

Noun form merîk
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya merîk.

merîkdar

Adjective
  1. bimeyîk, biqumçe, bibişkoj, biqupçe

merîkek

Noun form merîk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merîk.

merîkeke

Noun form merîk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya merîk.

merîkekê

Noun form merîk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merîk.

merîkê

Noun form merîk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya merîk.

merîkên

Noun form merîk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya merîk.

merîkin

Noun form merîk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya merîk.

merîkinan

Noun form merîk
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya merîk.

merîkine

Noun form merîk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya merîk.

merîkino

Noun form merîk
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya merîk.

merîn

Verb
  1. meremer kirin, sewta mihan
  2. Binêre meyîn.
Noun
  1. meremer, sewta mihan

merît

Noun
  1. meziyet, şiyan, karîn, qencî, biserketin

merîta

Noun form merît
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya merît.

merîtan

Noun form merît
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya merît.

merîtek

Noun form merît
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merît.

merîteke

Noun form merît
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya merît.

merîtekê

Noun form merît
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merît.

merîtê

Noun form merît
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya merît.

merîtên

Noun form merît
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya merît.

merîtin

Noun form merît
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya merît.

merîtinan

Noun form merît
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya merît.

Merîwan

Proper noun
  1. bajarkek e li nêzî Sineyê li Rojhilata Kurdistanê
  2. Navek lawan e.

Merîx

Proper noun
  1. Behram, Mars,
  2. yek ji exterên anku planetên pergala rojê ye
  3. (ji rojê ve ber bi dûrtir ya çarem e)
Noun
  1. Guhartoyeke Merîx.

Arabicالمريخ

Merîxa

Noun form Merîx
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya Merîx.

Merîxê

Noun form Merîx
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya Merîx.

Merîxên

Noun form Merîx
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya Merîx.

merîxur

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre merxûr.

merîyê malê

Idiom
  1. tu qey dibêjî mêvanê hanê merîyê malê ye, her bêperwa diçe alîyê xanî

merîyên merîyan zêrên veşartî ne

Idiom
  1. Kesûkar an jî eqrebayên merivan xwediyê qîmeteke zaf mezin in, wekî zêrên veşartî ne ku demên oxirmeyên giran de alîkariya wan digihe merivan.

merîyê xam

Idiom
  1. guh nede peyvên şêrzad, hîn merîyek xam e

merk

Noun
  1. Binêre merik.

merkane

Adjective
  1. fiçî, kûp, den, qewanoz

merkemoşa

Noun form merkemoş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya merkemoş.

merkepa

Noun form merkep
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya merkep.

merkepan

Noun form merkep
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya merkep.

merkepek

Noun form merkep
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merkep.

merkepeke

Noun form merkep
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya merkep.

merkepekê

Noun form merkep
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merkep.

merkepê

Noun form merkep
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya merkep.

merkepên

Noun form merkep
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya merkep.

merkepin

Noun form merkep
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya merkep.

merkepinan

Noun form merkep
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya merkep.

merkepine

Noun form merkep
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya merkep.

merkez

Noun
  1. Beşa li nîveka anku nava derekê yan tiştekê/î, cihê giring.
  2. Cihê lêcivînê.
  3. Cihê tiştek lê tê kirin.

Arabicوسط

Synonymsnavend·senter·nav·nîvek·bingeh

merkeza

Noun form merkez
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya merkez.

merkezan

Noun form merkez
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya merkez.

merkezek

Noun form merkez
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merkez.

merkezeke

Noun form merkez
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya merkez.

merkezekê

Noun form merkez
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merkez.

merkezê

Noun form merkez
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya merkez.

merkezên

Noun form merkez
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya merkez.

merkezin

Noun form merkez
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya merkez.

merkezinan

Noun form merkez
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya merkez.

merkezine

Noun form merkez
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya merkez.

merkezino

Noun form merkez
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya merkez.

merkeziyet

Noun
  1. sentralîzm, unîtarîzm, jakobînîzm

merkezî

Adjective
  1. navendî, sentral, tişta/ê li navendê, ne rexkî, ne herêmî, ne deverkî

merkezîbûna

Noun form merkezîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya merkezîbûn.

merkezîbûnek

Noun form merkezîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya merkezîbûn.

merkezîbûnên

Noun form merkezîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya merkezîbûn.

merkezî dike

Verb form merkezî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera merkezî kirin.

merkezî dikim

Verb form merkezî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera merkezî kirin.

merkezî dikî

Verb form merkezî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera merkezî kirin.

merkezîkirina

Noun form merkezîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya merkezîkirin.

merkezîkirinek

Noun form merkezîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya merkezîkirin.

merkezîkirineke

Noun form merkezîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya merkezîkirin.

merkezîkirinekê

Noun form merkezîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya merkezîkirin.

merkezîkirinên

Noun form merkezîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya merkezîkirin.

merkezî nake

Verb form merkezî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera merkezî kirin.

merkezî nakim

Verb form merkezî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera merkezî kirin.

merkezî nakî

Verb form merkezî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera merkezî kirin.

mer kirin

Verb
  1. kilêb kirin, kêlan, mer dan, tevir kirin, tevrik kirin, tivrik
Noun
  1. kilêb kirin, kêlan, mer dan

merkirina

Noun form merkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya merkirin.

merkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye mer kirin

Merkûr

Proper noun
  1. Tîr, Zawe

Arabicعُطارِد

mermer

Noun
  1. berê req û hiliye jo bo avakirinê tê bikaranîn, herwisa di çêkirina seneman jî de, rengê wî spiye û xetên reş lê hene.
  2. gulav, qolanî

Arabicرُخَام

mermiya

Noun form mermî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya mermî.

mermî

Noun
  1. fîşek, gulle, telqe, qurşin