M

mero – mersûmine

112 words

mero

Noun
  1. Guhartoyeke mirov.

meronîm

Noun
  1. parçenav
  2. termeke ku qismeke tiştekî îfade dike lê temamiya wê tê qesdkirin

meronîmek

Noun form meronîm
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya meronîm.

merqed

Noun
  1. gor, tirb, mezar, qebir, ziyaret

merqeda

Noun form merqed
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya merqed.

merqedan

Noun form merqed
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya merqed.

merqedek

Noun form merqed
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merqed.

merqedeke

Noun form merqed
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya merqed.

merqedekê

Noun form merqed
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merqed.

merqedê

Noun form merqed
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya merqed.

merqedên

Noun form merqed
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya merqed.

merqedin

Noun form merqed
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya merqed.

merqedinan

Noun form merqed
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya merqed.

merqedine

Noun form merqed
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya merqed.

Merqus

Proper noun
  1. (xrîstiyantî) miridê miridên Îsa Mesîh, ku incîlek li ser wî nivîsî.

merr

Noun
  1. (bêr) Binêre mer.

merra

Verb form
  1. Binêre merre.
  2. Rewşa ravek ya mê ya yekjimar a binavkirî ya merr.

merrbêr

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre merbêr.

merrbêrin

Noun form merrbêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya merrbêr.

merre

Verb form
  1. neçe!, nere!

merreke

Noun form merr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya merr.

merrekê

Noun form merr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merr.

merrê

Noun form merr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya merr.

merriçandin

Verb
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre meriçandin.

merriçandî

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre meriçandî.

merriçiyayî

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre meriçiyayî.

merriçîn

Verb
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre meriçîn.

merrik

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre merik.

merrikeke

Noun form merrik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya merrik.

merrikekê

Noun form merrik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya merrik.

merrikê

Noun form merrik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya merrik.

merrikin

Noun form merrik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya merrik.

merrikinan

Noun form merrik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya merrik.

merrin

Noun form merr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya merr.

merrinan

Noun form merr
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya merr.

merrîn

Verb
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre merîn.

merr kirin

Verb
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre mer kirin.
Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre merkirin.

merrkirina

Noun form merrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya merrkirin.

merrkirî

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre merkirî.

merr nake

Verb form merr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera merr kirin.

mersefa

Noun form mersef
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mersef.

mersefan

Noun form mersef
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mersef.

mersefek

Noun form mersef
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mersef.

mersefeke

Noun form mersef
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mersef.

mersefekê

Noun form mersef
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mersef.

mersefê

Noun form mersef
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mersef.

mersefên

Noun form mersef
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mersef.

mersefin

Noun form mersef
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mersef.

mersefinan

Noun form mersef
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mersef.

mersefine

Noun form mersef
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mersef.

mersîn

Noun
  1. mord, tawik, mûtik, kuncere, dara kulîlkspî,
  2. pelê wê herdem hêşîn û di çêkirina parfumê de tê bikaranîn

Arabicالآس نبات عطري

mersûm

Noun
  1. tomar, qeyd, tişta/ê bi nivîsandinê resmîkirî, reşname

mersûma

Noun form mersûm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mersûm.

mersûman

Noun form mersûm
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mersûm.

mersûmek

Noun form mersûm
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mersûm.

mersûmeke

Noun form mersûm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mersûm.

mersûmekê

Noun form mersûm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mersûm.

mersûmê

Noun form mersûm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mersûm.

mersûmin

Noun form mersûm
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mersûm.

mersûminan

Noun form mersûm
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mersûm.

mersûmine

Noun form mersûm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mersûm.