E

egzersîz – ehlîyetname

141 words

egzersîz

Noun
  1. rahênan, prove, ceribandin, pratîk, antreman, îdman, tetbîqat, talîm, temrîn

egzoz

Noun
  1. dûkêlê ku ji motoran derdikeve
  2. boriya ku ew dûkêl tê re derdikeve

egzoza

Noun form egzoz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya egzoz.

egzozan

Noun form egzoz
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya egzoz.

egzozek

Noun form egzoz
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya egzoz.

egzozeke

Noun form egzoz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya egzoz.

egzozekê

Noun form egzoz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya egzoz.

egzozê

Noun form egzoz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya egzoz.

egzozên

Noun form egzoz
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya egzoz.

egzozin

Noun form egzoz
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya egzoz.

egzozinan

Noun form egzoz
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya egzoz.

egzozine

Noun form egzoz
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya egzoz.

eh

Adverb
  1. dengek e mirov dike dema xwe nerazî dike
Meaning
  1. gû, rîtin, destava stûr, pîsatiya ji qûnê derdikeve

eha

Adverb
  1. Guhartoyeke aha.

ehbab

Noun
  1. dost, heval, hemta

Arabicصديق

Synonymsdost

ehbabbûna

Noun form ehbabbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ehbabbûn.

ehbabbûnek

Noun form ehbabbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ehbabbûn.

ehbabiya

Noun form ehbabî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ehbabî.

ehbabî kirina

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ehbabî kirin.

ehd

Noun
  1. soz, sond
  2. Binêre ehd.

ehda

Noun form ehd
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ehd.

ehdan

Noun form ehd
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ehd.

ehd dike

Verb form ehd kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera ehd kirin.

ehd dikim

Verb form ehd kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera ehd kirin.

ehd dikî

Verb form ehd kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera ehd kirin.

ehdek

Noun form ehd
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ehd.

ehdeke

Noun form ehd
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ehd.

ehdekê

Noun form ehd
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ehd.

ehdê

Noun form ehd
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ehd.

ehdên

Noun form ehd
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya ehd.

eh dike

Verb form eh kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera eh kirin (tewandin).

eh dikim

Verb form eh kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera eh kirin (tewandin).

eh dikin

Verb form eh kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera eh kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera eh kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera eh kirin (tewandin).

eh dikî

Verb form eh kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera eh kirin (tewandin).

ehdin

Noun form ehd
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ehd.

ehdinan

Noun form ehd
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ehd.

ehdine

Noun form ehd
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ehd.

ehdino

Noun form ehd
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya ehd.

ehdiya

Noun form ehdî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ehdî.

ehdî

Noun
  1. ahid, aşkart, guwahî, guwahî, şahidî

ehdkirina

Noun form ehdkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya ehdkirin.

ehdkirinek

Noun form ehdkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ehdkirin.

ehdkirineke

Noun form ehdkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ehdkirin.

ehdkirinekê

Noun form ehdkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ehdkirin.

ehdkirinên

Noun form ehdkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ehdkirin.

ehdkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye ehd kirin

ehd nake

Verb form ehd kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ehd kirin.

ehd nakim

Verb form ehd kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ehd kirin.

ehd nakî

Verb form ehd kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ehd kirin.

ehemiyet

Noun
  1. giringî, pêdivîtî, muhimî, giringbûn, muhimbûn

ehemiyeta

Noun form ehemiyet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ehemiyet.

ehemiyetdana

Noun form ehemiyetdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ehemiyetdan.

ehemiyetdanek

Noun form ehemiyetdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ehemiyetdan.

ehemiyetek

Noun form ehemiyet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ehemiyet.

ehemiyetê

Noun form ehemiyet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ehemiyet.

ehemiyetin

Noun form ehemiyet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ehemiyet.

ehemiyet nedan

Verb
  1. bal nedan, dîqet nekirin, giringî nedan, damilandin, paşguh kirin, paşçav kirin, ihmal kirin
Noun
  1. paşguhkirin, qêmetnedan

ehemmiyet

Noun
  1. giringî, pêdivîtî, mihimî, giringbûn, mihimbûn

ehê

Adverb
  1. Guhartoyeke eh.

ehid

Noun
  1. Guhartoyeke ehd.

-ehî

Suffix
  1. Guhartoyeke -ahî.

ehîl

Meaning
  1. kalîfiye, gihîştî, hêja, biehliyet

ehîlbûn

Noun
  1. sehilîn, kedîbûn, malofîbûn, mamirîbûn

ehl

Noun
  1. gel, xelk
  2. xizm, kesûkar, eqreba, mirov, lêzim
  3. ji komekê

Ehlam

Proper noun
  1. navekî jinan e

ehlaq

Noun
  1. Guhartoyeke exlaq.

ehlen we sehlen

Idiom
  1. ser çavan,
  2. bersiva silavdanê ye
  3. bila, baş e, ser çavan,
  4. bersiva erênî ye

ehlikitab

Meaning
  1. endamên olên îlahî
  2. file û cihû

ehliya

Noun form ehlî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ehlî.

ehliyeke

Noun form ehlî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ehlî.

ehliyet

Noun
  1. ajoname, destûrnameya ajotinê,
  2. belgenameya ku lazim e mirovî hebe daku bikare serbest tirimpêlê biajo

ehliyeta

Noun form ehliyet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ehliyet.

ehliyetan

Noun form ehliyet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ehliyet.

ehliyetek

Noun form ehliyet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ehliyet.

ehliyeteke

Noun form ehliyet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ehliyet.

ehliyetekê

Noun form ehliyet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ehliyet.

ehliyetê

Noun form ehliyet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ehliyet.

ehliyetin

Noun form ehliyet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ehliyet.

ehliyetinan

Noun form ehliyet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ehliyet.

ehliyetine

Noun form ehliyet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ehliyet.

ehliyên

Noun form ehlî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ehlî.

ehlî

Noun
  1. sivîl, medenî, ne hikûmî, şexsî, taybet, prîvat

ehlî heq

Noun
  1. yarsanî, kakeyî, mezhebek dînê îslamê ye

ehlîtiyên

Noun form ehlîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ehlîtî.