Hevalo
Log in Get started

M

mir-mir – mirov gotina nîvcî ji kera re dibêje

145 words

mir-mir

Noun
  1. Guhartoyeke mirmir.
  2. dengê hin makîne û motoran û tiştên wek wan
  3. dengê ava boş

mirmira

Noun form mirmir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mirmir.

mirmiran

Noun form mirmir
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mirmir.

mirmirek

Noun form mirmir
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirmir.

mirmireke

Noun form mirmir
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mirmir.

mirmirên

Noun form mirmir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mirmir.

mirmirine

Noun form mirmir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mirmir.

mirmirkirina

Noun form mirmirkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mirmirkirin.

mirmirkirinek

Noun form mirmirkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirmirkirin.

mirmirkirineke

Noun form mirmirkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirmirkirin.

mirmirkirinekê

Noun form mirmirkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirmirkirin.

mirmisandibe

Verb form mirmisandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmisandin.

mirmisandibim

Verb form mirmisandin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmisandin.

mirmisandibin

Verb form mirmisandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmisandin.
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmisandin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmisandin.

mirmisandibî

Verb form mirmisandin
  1. Kesê duyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmisandin.

mirmisandibû

Verb form mirmisandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera mirmisandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera mirmisandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera mirmisandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera mirmisandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera mirmisandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera mirmisandin.

mirmisandibûya

Verb form mirmisandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera mirmisandin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera mirmisandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera mirmisandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera mirmisandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera mirmisandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera mirmisandin.

mirmisandiye

Verb form mirmisandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker mirmisandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker mirmisandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker mirmisandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker mirmisandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker mirmisandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker mirmisandin.

mirmitandibe

Verb form mirmitandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmitandin.

mirmitandibim

Verb form mirmitandin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmitandin.

mirmitandibin

Verb form mirmitandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmitandin.
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmitandin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmitandin.

mirmitandibî

Verb form mirmitandin
  1. Kesê duyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera mirmitandin.

mirmitandibû

Verb form mirmitandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera mirmitandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera mirmitandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera mirmitandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera mirmitandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera mirmitandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera mirmitandin.

mirmitandibûya

Verb form mirmitandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera mirmitandin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera mirmitandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera mirmitandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera mirmitandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera mirmitandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera mirmitandin.

mirmitandiye

Verb form mirmitandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker mirmitandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker mirmitandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker mirmitandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker mirmitandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker mirmitandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker mirmitandin.

mir nake

Verb form mir kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mir kirin.

mir nakim

Verb form mir kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mir kirin.

mir nakî

Verb form mir kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mir kirin.

mirok

Adjective
  1. mirbar, mirek, fanî

mirokiya

Noun form mirokî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya mirokî.

mirov

Noun
  1. Cureyên ku aîdî sinifa memikdaran in, ku bi xisûsiyetên jêrîn têne karakterkirin: birêveçûna tîk, ziman, kreatîvî, besîret û teqlîdkirin.
  2. Kesên ji binemalê yan xwînê ve nêzî hev.

Arabicإِنْسَان·نَاس·بَشَر·إِنْس·قَرِيب·قَرِيبَة·أَقْرِبَاء

Synonymsînsan·beşer·ademîzad·benderuh·ademî·benîadem·xizm·lêzim

+2·eqreba·kesûkar

mirova

Noun form mirov
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mirov.

mirovane

Adverb
  1. mirovperwer, mirovdost, mirovhez, fîlantrop, xêrxwaz, merd, camêr

mirovanetî

Noun
  1. mirovayî, mirovatî, mirovanî, merivatî, merivayî, mirovayetî, însanetî

Arabicقرابة·صلة الرحم·إنسانية

mirovaniya

Noun form mirovanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mirovanî.

mirovanî

Noun
  1. qencî, xêr, dilovanî, rehm, dilsojî
  2. mirovatî, lêzim

Arabicإنسانية·القرابة

mirovatî

Noun
  1. beşeriyet, xelk, alem, hemû mirov
  2. reftar û taybetmendiyên mirovan
  3. mirovanî, qencî, dilovanî, rehm, xêrxwazî, dilnermî, dilsojî, karên qenc
  4. xizmatî, lêzimî, xizmbûn

Arabicبَشَرِيَّة·الْجِنْس الْبَشَرِيّ·إِنْس·إِنْسَانِيَّة·إنسانية·قَرَابَة

mirovatî dike

Verb form mirovatî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera mirovatî kirin.

mirovatî dikim

Verb form mirovatî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera mirovatî kirin.

mirovatî dikî

Verb form mirovatî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera mirovatî kirin.

mirovatîkirina

Noun form mirovatîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mirovatîkirin.

mirovatîkirinek

Noun form mirovatîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirovatîkirin.

mirovatîkirineke

Noun form mirovatîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirovatîkirin.

mirovatîkirinekê

Noun form mirovatîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirovatîkirin.

mirovatîkirinên

Noun form mirovatîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mirovatîkirin.

mirovatî nake

Verb form mirovatî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mirovatî kirin.

mirovatî nakim

Verb form mirovatî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mirovatî kirin.

mirovatî nakî

Verb form mirovatî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mirovatî kirin.

mirovayî

Noun
  1. mirovatî, merivahî, mirovayetî, însaniyet, merivatî, insaniyet
  2. qencî, mirovanî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

mirovbûna

Noun form mirovbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mirovbûn.

mirovbûnek

Noun form mirovbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mirovbûn.

mirovbûnên

Noun form mirovbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mirovbûn.

mirovdewlet

Meaning
  1. dewletvan, dewletmedar, siyasetvan, siyasetmedar, serok, serkirde, siyasetvan

mirov dike

Verb form mirov kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera mirov kirin.

mirov dikim

Verb form mirov kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera mirov kirin.

mirov dikî

Verb form mirov kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera mirov kirin.

mirovdost

Adjective
  1. mirovperwer, mirovhez, fîlantrop,
  2. kesa/ê ku ji mirovan hez dike yan qenciyê
  3. xêrxwaz, merd, camêr, mirovane, mirovşirîn

mirovdostî

Noun
  1. mirovperwerî, mirovhezî, xêrxwazî, merdî, fîlantropî, camêrî, qencî, çakî, xêr
  2. xêrkirin, xêrdan^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

mirovek

Noun
  1. kesek, merivek
  2. yek^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

miroveka

Noun form mirovek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mirovek.

mirovekek

Noun form mirovek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirovek.

mirovekeke

Noun form mirovek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mirovek.

mirovekekê

Noun form mirovek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirovek.

mirovekê

Noun form mirovek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mirovek.

mirovekin

Noun form mirovek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mirovek.

mirovekinan

Noun form mirovek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mirovek.

mirovê daristanê

Noun
  1. orangutan, cureekî mezin yê meymûnan e yê pîrt qaweyî yê tarî ye û destên wî di dirêjin li daristanên sumatra and borno

Arabicانسان الغاب

Synonymsorangutan

mirovên

Noun form mirov
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mirov.

mirovgir

Adjective
  1. kesê/a ku hez ji nasiyarên xwe dike, kesê/a ku harîkariya nasiyar û kesûkarên xwe dike û agehî ji jiyana wan heye.

Arabicمحب للقرابة·وصول القرابة