kir
Noun
- kirandin, kiritandin, kelotin
- Heywana ku guhê wê ji kokê ve hatiye jêkirin yan jî guhê wê ji xwezayî weke ku tunebe bçûk e.
- kiryar, kirin
- fakt, rewş û destûdarekî ku pêk hatiye û ne çêkirok e û rastî ye.
Adjective
- mit, bêdeng, bêpêjn, kesa/ê yan tişta/ê ti deng anku pêjn jê nayê
Verb form
- Dema borî ji lêkera kirin.
Rehekî lêkerê
- Rehê dema borî ji lêkera kirin (tewandin).
- Rehê dema niha ji lêkera kirîn (tewandin).
