E

emeg – emenî birî

131 words

emeg

Noun
  1. xebat, kar, ked

emega

Noun form emeg
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya emeg.

emek

Noun
  1. xebat, ked, kesp, aktîvîte, kar, mijûlahî, çalakî, çelengî, ked û kesb, şol, şuxl

emeka

Noun form emek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya emek.

emekan

Noun form emek
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya emek.

emekdar

Adjective
  1. kedkar, xebatkar, kesa/ê ku pirr dixebite yan xebitiye
  2. karbes, karkenar, malnişîn, xanenişîn, teqawid

Arabicخدمة

emekdarbûna

Noun form emekdarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya emekdarbûn.

emekdarbûnek

Noun form emekdarbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya emekdarbûn.

emekdarbûnên

Noun form emekdarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya emekdarbûn.

emekdar dike

Verb form emekdar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera emekdar kirin.

emekdar dikim

Verb form emekdar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera emekdar kirin.

emekdar dikî

Verb form emekdar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera emekdar kirin.

emekdariya

Noun form emekdarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya emekdarî.

emekdarî

Noun
  1. rewşa emekdarbûnê
  2. karbesî, karkenarî, malnişînî, teqawidî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

emekdarkirina

Noun form emekdarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya emekdarkirin.

emekdarkirinek

Noun form emekdarkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya emekdarkirin.

emekdarkirineke

Noun form emekdarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya emekdarkirin.

emekdarkirinekê

Noun form emekdarkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya emekdarkirin.

emekdarkirinên

Noun form emekdarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya emekdarkirin.

emekdar nake

Verb form emekdar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera emekdar kirin.

emekdar nakim

Verb form emekdar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera emekdar kirin.

emekdar nakî

Verb form emekdar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera emekdar kirin.

emekek

Noun form emek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emek.

emekeke

Noun form emek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya emek.

emekekê

Noun form emek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emek.

emekê

Noun form emek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya emek.

emekên

Noun form emek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya emek.

emekin

Noun form emek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya emek.

emekinan

Noun form emek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya emek.

emekine

Noun form emek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya emek.

emekiya

Noun form emekî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya emekî.

emekiyên

Noun form emekî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya emekî.

emekî

Noun
  1. rewşa emekbûnê
  2. xwastin, peyman, bawerî, dilsozî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

emekxwer

Noun
  1. kedxwar, mijok, mijoker, mijokdar
  2. mijer, memik, mostik, mijmijok, mijmijk^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

emekxwerî

Noun
  1. kedxwarî, mijokî, mijokerî, mijokdarî

emela

Noun form emel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya emel.

emelan

Noun form emel
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya emel.

emelbûna

Noun form emelbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya emelbûn.

emelbûnek

Noun form emelbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya emelbûn.

emelbûneke

Noun form emelbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya emelbûn.

emelbûnên

Noun form emelbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya emelbûn.

emel dike

Verb form emel kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera emel kirin.

emel dikim

Verb form emel kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera emel kirin.

emel dikî

Verb form emel kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera emel kirin.

emelek

Noun form emel
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emel.

emeleke

Noun form emel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya emel.

emelekê

Noun form emel
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emel.

emelê

Noun form emel
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya emel.

emelên

Noun form emel
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya emel.

emelin

Noun form emel
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya emel.

emelinan

Noun form emel
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya emel.

emeline

Noun form emel
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya emel.

emelino

Noun form emel
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya emel.

emeliya

Noun form emelî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya emelî.

emeliyat

Noun
  1. Birîna parçeyek leşî û dîsan dirûna wî bo saxkirina wî. Karê neştergerîkirinê anku çalakiya neştergerî ya ku neştergerek li ser laşê mirovekî anku zindiyekî nexweş dike.

Arabicعَمَلِيَّة جِرَاحِيَّة·جِرَاحَة

Synonymsniştergerî·nişdarî·operasyon

emeliyata

Noun form emeliyat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya emeliyat.

emeliyat dikin

Verb form emeliyat kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera emeliyat kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera emeliyat kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera emeliyat kirin (tewandin).

emeliyatek

Noun form emeliyat
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emeliyat.

emeliyatê

Noun form emeliyat
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya emeliyat.

emeliyatin

Noun form emeliyat
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya emeliyat.

emeliyat kirin

Verb
  1. niştergerî kirin, emeliyat encam dan, bi tibî birîn û dîsa dirûn:

emeliyen

Adverb
  1. bi emelî, bi pratîkî, di pratîkê de, di rastiyê de
  2. Guhartoyeke emeliyen.

Arabicعمليا

emeliyên

Noun form emelî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya emelî.

emelî

Noun
  1. operasyonel, xebatî, çalakî, operatîv, fîîlî, pratîkî, rewşa emelbûnê

emelkara

Noun form emelkar
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya emelkar.

emelkaran

Noun form emelkar
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya emelkar.

emelkarek

Noun form emelkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emelkar.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya emelkar.

emelkareke

Noun form emelkar
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emelkar.

emelkarekê

Noun form emelkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya emelkar.

emelkarekî

Noun form emelkar
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya emelkar.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya emelkar.

emelkarê

Noun form emelkar
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya emelkar.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya emelkar.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a emelkar.

emelkarên

Noun form emelkar
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya emelkar.

emelkarin

Noun form emelkar
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya emelkar.

emelkarinan

Noun form emelkar
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya emelkar.

emelkarine

Noun form emelkar
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya emelkar.

emelkaro

Noun form emelkar
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya emelkar.

emelkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye emel kirin

emel nake

Verb form emel kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera emel kirin.

emel nakim

Verb form emel kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera emel kirin.

emel nakî

Verb form emel kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera emel kirin.

emeniya

Noun form emenî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya emenî.

emeniyeke

Noun form emenî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya emenî.

emeniyên

Noun form emenî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya emenî.

emenî

Noun
  1. xalîçe, berik, mehfûr, zîlî, kilîm
Suffix
  1. Paşgirek e ku amûrên yan berhemên xebatekê diyar dike