Î

îrtibat – îsînin

102 words

îrtibat

Noun
  1. lînk, têkilî, peywendî, eleqe, girêdan
  2. pêwendî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

îrtibata

Noun form îrtibat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îrtibat.

îrtibatek

Noun form îrtibat
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îrtibat.

îrtibatê

Noun form îrtibat
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îrtibat.

îrtibatin

Noun form îrtibat
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îrtibat.

îrxat

Meaning
  1. zibal, zibare, karkerê demsalî, pale, rêncber

'Îsa

Proper noun
  1. Guhartoyeke Îsa.
  2. Damezrînerê filetiyê ku file û misilman herdu bawer dikin ku Mesîh e.
  3. navekî lawan e
  4. Navê pertûka asmanî ya Îbrahîmê peyxember e.

Arabicعِيسَى·يَسُوع

îsal

Adverb
  1. Vê salê, ev sal, ev sale, di vê salê de.
Noun
  1. ev sala, sala niha:
  2. Guhartoyeke îshal (“çeşîdeke nesaxîyê, virik, emel”).
Adjective
  1. Ya/yê vê salê, têkilî vê salê.

îsaliya

Noun form îsalî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya îsalî.

îsaliyên

Noun form îsalî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îsalî.

îsan

Verb
  1. ronî dan
  2. çirisandin
Noun
  1. mirov, insan

Arabicاشتعل·أضاء·لمع·إِنْسَان·نَاس·بَشَر·إِنْس·قَرِيب·قَرِيبَة·أَقْرِبَاء

îsand

Adjective
  1. agir yan rohnî pêxistin

îsanek

Noun form îsan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya îsan.

îsanê

Noun form îsan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya îsan.

îsanên

Noun form îsan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya îsan.

îsawîbûn

Noun
  1. filehbûn, mesîhîbûn, xiristiyanbûn, mexînbûn

îsawî dike

Verb form îsawî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îsawî kirin (tewandin).

îsawî dikim

Verb form îsawî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera îsawî kirin (tewandin).

îsawî dikin

Verb form îsawî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îsawî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îsawî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îsawî kirin (tewandin).

îsawî dikî

Verb form îsawî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera îsawî kirin (tewandin).

îsawîkirina

Noun form îsawîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya îsawîkirin.

îsawîkirinek

Noun form îsawîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îsawîkirin.

îsawîkirineke

Noun form îsawîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îsawîkirin.

îsawîkirinekê

Noun form îsawîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îsawîkirin.

îsawîkirinên

Noun form îsawîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îsawîkirin.

îsawî nake

Verb form îsawî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îsawî kirin (tewandin).

îsawî nakim

Verb form îsawî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îsawî kirin (tewandin).

îsawî nakî

Verb form îsawî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îsawî kirin (tewandin).

îsawîtî

Noun
  1. filetî, mesîhîtî, xirîstiyanî, dînê mesîhiyan

Îsayê Mesîh

Proper noun
  1. damezrînerê filetiyê ku di nav misilmanan de jî wek pêxemberekî tê qebûlkirin

Arabicيَسُوع الْمَسِيح·الْمَسِيح عِيسَى

SynonymsHezretê Îsa

îsbat

Adjective
  1. Guhartoyeke îzbat.

îsbat dikin

Verb form îsbat kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îsbat kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îsbat kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îsbat kirin (tewandin).

îsbat kirin

Verb
  1. peyitandin
  2. birhan nîşan dan
Noun
  1. Guhartoyeke îzbatkirin.

îsbat nake

Verb form îsbat kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îsbat kirin (tewandin).

'Îse

Proper noun
  1. Guhartoyeke Îsa.

Îsed

Noun
  1. Guhartoyeke Ished.

îsewîtî

Noun
  1. Guhartoyeke îsawîtî.
Meaning
  1. Nasranîtî, Filehî

Îsfara

Proper noun
  1. bajarek û çemek li Tacîkistanê

îsfenc

Noun
  1. lûfik, sunger, singêr, hewr,
  2. hin heywanên behrî / deryayî ne ku dişibin kivarkan û wek lûfikê şûştinê yan jî wek materyalê doşekan tên bikaranîn

Arabicاسفنج·السفنج

îshaf

Noun
  1. Tirimpêla ku nexweşan dibe nexweşxaneyê.

Arabicسَيَّارَة إِسْعَاف

Synonymsambûlans

îshala

Noun form îshal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îshal.

îshalan

Noun form îshal
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya îshal.

îshalek

Noun form îshal
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îshal.

îshaleke

Noun form îshal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya îshal.

îshalekê

Noun form îshal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îshal.

îshalê

Noun form îshal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îshal.

îshalên

Noun form îshal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya îshal.

îshalin

Noun form îshal
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îshal.

îshalinan

Noun form îshal
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya îshal.

îshaline

Noun form îshal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya îshal.

Îshaq

Proper noun
  1. Navekî lawan
  2. kurê Îbrahîm-pêxemberî û Zehrayê

Arabicإِسْحَاق

îsikandin

Meaning
  1. çirûsandin, birisandin, teyisandin, zeriqandin, beriqandin, îsandin, birbisandin, birûskandin, çayisandin, çilwilandin, çirisandin, çiriskandin

îsikîn

Meaning
  1. çirûsîn, birisin, teyisîn, zeriqîn, beriqin, îsîn, birisîn, beriqîn, birbisîn, birûskîn, çayisîn, çilwilîn, çirişin, çiriskin, birûsin, teyisan, isin, lîsîn, teyisin, zeriqin, birûsîn, çirisîn

îsil

Meaning
  1. çaviya di bin stêreyê nivînan de
  2. di dîwaran de çaviya ku kel û melên hûrde dikinê

îsim

Noun
  1. Guhartoyeke isim.

Îsiv

Proper noun
  1. Guhartoyeke Ûsiv.

îsîn

Verb
  1. çirisîn, biriqîn, ronahî jê hatin, ron diyar bûn, geş xuya bûn

îsîna

Noun form îsîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îsîn.

îsînek

Noun form îsîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îsîn.

îsîneke

Noun form îsîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya îsîn.

îsînekê

Noun form îsîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îsîn.

îsînê

Noun form îsîn
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya îsîn.

îsînin

Noun form îsîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îsîn.