D

diyar – diyastazên

148 words

diyar

Noun
  1. der, dever, war, welat, cih, jîngeh
Adjective
  1. aşkira, berçav, eşkere, averû, xuya, zelal,
  2. tişta li ber çavan, tişta dikare bi çavan bêt dîtin,
  3. tişta dikare bi hêsanî bêt famkirin
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Soranirûn·aşkira·diyar

Arabicمَنْظُور·واضح·باين·معلوم·مكشوف·بائن·ظاهر·جلي

Synonymsaşkira·xuya

diyarbar

Adjective
  1. şînbar, çizirbar, werarbar

Diyarbekir

Proper noun
  1. Parêzgehek e li Bakurê Kurdistanê.
  2. Bajarê mezin yê wê parêzgehê ku herwiha wek paytextê Bakurê Kurdistanê û carine jî wek paytextê hemû Kurdistanê tê hesibandin.
  3. Navekî zilaman e ku berê li zarokan dikirin.

SynonymsAmed

diyarbekirî

Noun
  1. kesa/ê li bajarê Diyarbekirê ango Amedê dijî
  2. kesa/ê ji Diyarbekirê
  3. xelkê Diyarbekirê
  4. tişta/ê li Diyarbekirê çêbûye yan hatiye çêkirin
  5. devoka Diyarbekirê

Synonymsamedî

diyar bike

Verb form diyar kirin
  1. kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem yekjimar forma fermanî ji lêker diyar kirin

diyar bikin

Verb form diyar kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema bê ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema bê ji lêker diyar kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêker diyar kirin
  4. kesê duyem pirjimar fermanî ji lêker diyar kirin

diyar bûn

Verb
  1. aşkira bûn, berçav bûn, eşkere bûn, averû bûn, xuya bûn, zelal bûn
Noun
  1. xuyabûn, a kerabûn, avhilbûn
  2. xuyabûn

Arabicوجود·الإستبانة·الإنكشاف·التجلي·التكشف·الظهور·الكشاط

diyarbûna

Noun form diyarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya diyarbûn.

diyarbûnî

Noun
  1. wekatbûnî, xuyabûnî, aşkerebûnî, diyarkirîtî

diyarde

Noun
  1. fenomen, tişta/ê ku heye yan diqewime yan tê kirin
  2. fenomen, vetîre, xuyanek,
  3. bûyera yan taybetmendiya ku dubare dibe yan tê dubarekirin

Arabicالظاهرة·اللائحة

diyardek

Noun
  1. amblem, sembol, remz, nîşan, logo, ala
  2. nîşandek^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

diyardenasîtî

Noun
  1. fenomenîzm
  2. diyardetî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

diyardetî

Noun
  1. fenomenîzm
  2. diyardenasîtî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

diyardeya

Noun form diyarde
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya diyarde.

diyardeyek

Noun form diyarde
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya diyarde.

diyardeyeke

Noun form diyarde
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya diyarde.

diyardeyên

Noun form diyarde
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya diyarde.

diyardeyin

Noun form diyarde
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya diyarde.

diyar dikin

Verb form diyar dike
  1. kesê yekem pirjimar dema niha ji lêker diyar dike
  2. kesê duyem pirjimar dema niha ji lêker diyar dike
  3. kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêker diyar dike

diyar dikir

Verb form diyar kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema niha ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema niha ji lêker diyar kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêker diyar kirin

diyareya

Noun form diyare
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya diyare.

diyareyek

Noun form diyare
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya diyare.

diyareyeke

Noun form diyare
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya diyare.

diyareyên

Noun form diyare
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya diyare.

diyareyin

Noun form diyare
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya diyare.

diyariya

Noun form diyarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya diyarî.

diyariyên

Noun form diyarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya diyarî.

diyarî

Noun
  1. Tişta/ê ku kesek belaş dide kesek din (ji ber hevaltiyê anku dostaniyê, ne bi firotin).
  2. diyarbûn, xuyabûn, berçavî, eşkereyî
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Arabicهدية·عطية·هبة

Synonymshediye·ferwar

diyarî dike

Verb form diyarî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera diyarî kirin (tewandin).

diyarî dikim

Verb form diyarî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera diyarî kirin (tewandin).

diyarî dikin

Verb form diyarî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera diyarî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera diyarî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera diyarî kirin (tewandin).

diyarî dikî

Verb form diyarî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera diyarî kirin (tewandin).

diyarîkerek

Noun form diyarîker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya diyarîker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya diyarîker.

diyarîkerekî

Noun form diyarîker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya diyarîker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya diyarîker.

diyarîkerê

Noun form diyarîker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya diyarîker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya diyarîker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a diyarîker.

diyarîkirina

Noun form diyarîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya diyarîkirin.

diyarîkirinek

Noun form diyarîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya diyarîkirin.

diyarîkirineke

Noun form diyarîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya diyarîkirin.

diyarîkirinekê

Noun form diyarîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya diyarîkirin.

diyarîkirinê

Noun form diyarîkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya diyarîkirin.

diyarîkirinên

Noun form diyarîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya diyarîkirin.

diyarî nake

Verb form diyarî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera diyarî kirin (tewandin).

diyarî nakim

Verb form diyarî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera diyarî kirin (tewandin).

diyarî nakî

Verb form diyarî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera diyarî kirin (tewandin).

diyarkar

Noun
  1. pêşenger, bi diyarkerî, bi pêşengerî

diyarkertir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra diyarker.

diyar kiribû

Verb form diyar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêker diyar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêker diyar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêker diyar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker diyar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker diyar kirin

diyar kirin

Verb
  1. dan zanîn, xuya kirin, eşkere kirin, kişf kirin, berbiçav kirin, ron kirin, dan ber çav
Noun
  1. xuyakirin, wazihkirin, pêşçavkirin, aşkirakirin

Arabicتوضيح·عبر·إفشاء·عرض·إبداء·إبراز·إعلان·الإبداء·الإشهار·الإظهـار·التبیان·التبیین·التفسیر

diyar kiriye

Verb form diyar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker diyar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker diyar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker diyar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker diyar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker diyar kirin

diyarkî

Noun
  1. bi diyarî, bi berzî, berzkî, bi qayimî, bi qayîmî, nîşankirî

diyar nakim

Verb form diyar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera diyar kirin (tewandin).

diyar nakin

Verb form diyar kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema niha neyînî ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema niha neyînî ji lêker diyar kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema niha neyînî ji lêker diyar kirin

diyar nedikir

Verb form diyar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker diyar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker diyar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker diyar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker diyar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker diyar kirin

diyar neke

Verb form diyar kirin
  1. kesê sêyem yekjimar dema bê neyînî ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem yekjimar fermanî neyînî ji lêker diyar kirin

diyar nekim

Verb form diyar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera diyar kirin (tewandin).

diyar nekin

Verb form diyar kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema bê neyînî ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema bê neyînî ji lêker diyar kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema bê neyînî ji lêker diyar kirin
  4. kesê duyem pirjimar forma fermanî neyînî ji lêker diyar kirin

diyar nekir

Verb form diyar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker diyar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker diyar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker diyar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker diyar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker diyar kirin

diyar nekiribû

Verb form diyar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker diyar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker diyar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker diyar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker diyar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker diyar kirin

diyar nekiriye

Verb form diyar kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker diyar kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker diyar kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker diyar kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker diyar kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker diyar kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker diyar kirin

diyar nekî

Verb form diyar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera diyar kirin (tewandin).

diyartir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra diyar.

diyartiyên

Noun form diyartî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya diyartî.

diyartî

Noun
  1. rewşa diyarbûnê
  2. wekatî, vekirî, diyar, aşîkarî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

diyaspora

Noun
  1. biyanistan, xurbet, xerîbî, sirgûn, mişextî, awaretî, derbiderî, dûrwelatî, sergom,
  2. cihê ku ne war û welatê mirovî bi xwe ye
  3. koma kesên ku li derveyî welatê xwe dijîn

diyastaz

Noun
  1. Meyana biazot ya ku di libên dexlê yên ku nû zîl didin de ye û nîşestê vediguherîne şekirê.

diyastaza

Noun form diyastaz
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya diyastaz.

diyastazek

Noun form diyastaz
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya diyastaz.

diyastazeke

Noun form diyastaz
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya diyastaz.

diyastazên

Noun form diyastaz
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya diyastaz.