Hevalo
Log in Get started

K

kar – karayî

134 words

kar

Noun
  1. Tiştê mirov dike.
  2. amadekarî, amadehî, hazirî
  3. sûde, kelk, feyde, qazanc, qezenc, kêr, mifa, berjewendî.
  4. sûde, kelk, feyde, qazanc, kêr, mifa, berjewendî
  5. Nêçîra heywanan (bi taybetî firindeyan) li zivistanê yan dema ku berf bariye û heywan qerimîne
  6. (nêçîrvan tomikî diavêtin ber wan û heywan nêzîk dibin û nêçîrvan wan digire yan dikuje)
  7. Binêre: karik
Suffix
  1. Kesê kar û keda wî filan tişt e.

Arabicعَمَل·شُغْل·خِدْمَة·وَظِيفَة

Synonymsxebat·ked·şol·şuxl·îş·çalakî·erk·vatinî

+18·ar·bar·car·çar·dar·gar·har·jar·lar·mar·nar·par·qar·sar·şar·war·zar·xar

kara

Adjective
  1. tiwana, hêzdar, bişiyan,
  2. kesa/ê ku dikare tiştekî bike
  3. erkedar, wezîfedar

Arabicقادر

karabar

Adjective
  1. karebe, kareve, kereb

karabûna

Noun form karabûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya karabûn.

karabûnek

Noun form karabûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya karabûn.

karabûnên

Noun form karabûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya karabûn.

kara dike

Verb form kara kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kara kirin.

kara dikim

Verb form kara kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kara kirin.

kara dikî

Verb form kara kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kara kirin.

karakirina

Noun form karakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya karakirin.

karakirinek

Noun form karakirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya karakirin.

karakirineke

Noun form karakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya karakirin.

karakirinekê

Noun form karakirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya karakirin.

karakirinên

Noun form karakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya karakirin.

karakirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye kara kirin

karakter

Noun
  1. xislet, xusûsiyet, xûy, taybetmendî, taybetî, çawanî, çawabûna tiştekî
  2. leheng, qehreman

karaktera

Noun form karakter
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya karakter.

karakterek

Noun form karakter
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya karakter.

karakterê

Noun form karakter
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya karakter.

karakterin

Noun form karakter
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya karakter.

karakterîstîk

Adjective
  1. balkêş, taybet, tîpîk, nimûne, emsal, sembol, tîpîl

Arabicمميز

karan

Noun
  1. pirhejmara çemandî / tewandî ya peyva "kar"

kara nake

Verb form kara kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kara kirin.

kara nakim

Verb form kara kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kara kirin.

kara nakî

Verb form kara kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kara kirin.

karandinek

Noun form karandin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya karandin.

kar anîn

Verb
  1. Guhartoyeke bi kar anîn.
Noun
  1. Guhartoyeke bikaranîn.

karantîna

Noun
  1. Rêgirtinaa li livîna kesên ku tê bawerkirin ku êşek vegir lê heye û dikare belav bibe.
  2. Cihê ku ew kes lê tên astengkirin.

karantîna dike

Verb form karantîna kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera karantîna kirin (tewandin).

karantîna dikim

Verb form karantîna kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera karantîna kirin (tewandin).

karantîna dikin

Verb form karantîna kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera karantîna kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera karantîna kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera karantîna kirin (tewandin).

karantîna dikî

Verb form karantîna kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera karantîna kirin (tewandin).

karantînakirina

Noun form karantînakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya karantînakirin.

karantînakirinek

Noun form karantînakirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya karantînakirin.

karantînakirineke

Noun form karantînakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya karantînakirin.

karantînakirinekê

Noun form karantînakirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya karantînakirin.

karantînakirinê

Noun form karantînakirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya karantînakirin.

karantînakirinên

Noun form karantînakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya karantînakirin.

karantîna nake

Verb form karantîna kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera karantîna kirin (tewandin).

karantîna nakim

Verb form karantîna kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera karantîna kirin (tewandin).

karantîna nakî

Verb form karantîna kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera karantîna kirin (tewandin).

karate

Noun
  1. hunerek şerrî ya ji Okînawaya Japonyayê ye û mirov bi pên û mist û enîşkan derbeyan li dijberê/a xwe dide

karatekera

Noun form karateker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya karateker.

karatekeran

Noun form karateker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya karateker.

karatekerek

Noun form karateker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya karateker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya karateker.

karatekerekî

Noun form karateker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya karateker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya karateker.

karatekerê

Noun form karateker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya karateker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya karateker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a karateker.

karatekerin

Noun form karateker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya karateker.

karateya

Noun form karate
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya karate.

karateyeke

Noun form karate
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya karate.

karateyên

Noun form karate
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya karate.

karatiya

Noun form karatî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya karatî.

karatiyên

Noun form karatî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya karatî.

karatî

Noun
  1. rewşa karabûnê
  2. karbidestî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

karavan

Noun
  1. erebeya bi dûv tirimpêlê ve bo ku mirov tê ve binive anku raze

karavanan

Noun form karavan
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya karavan.

karavanek

Noun form karavan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya karavan.

karavaneke

Noun form karavan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya karavan.

karavanekê

Noun form karavan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya karavan.

karavanê

Noun form karavan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya karavan.

karavanfiroşekî

Noun form karavanfiroş
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya karavanfiroş.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya karavanfiroş.

karavanfiroşê

Noun form karavanfiroş
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya karavanfiroş.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya karavanfiroş.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a karavanfiroş.

karavanin

Noun form karavan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya karavan.

karavaninan

Noun form karavan
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya karavan.

karavanine

Noun form karavan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya karavan.

karavide

Noun
  1. kevjal, kerevîd, kerevîdes, istakoz, kêvjing