bar
Noun
- Tişta/ê ku mirovek yan dewarek yan tirimpêlek hildigire û radiguhêze (nemaze tiştekî giran).
- neqil, neqilkirin, raguhastin
- şarj, şehn, dagirtina bateriyan
- berpirsiyarî, mesûliyet, erk, peywir, wacib, wezîfe, vatinî
- par, behr, pişk, beş, qism, qismet
- car, keret, defe
- Cihê ku alkol anku meşrûb lê tê firotin û vexwarin.
- rewş, hal, barûdox, weziyet
- yekeya pîvana zext û fişarê
- barebar, barrîn, dengê barrînê
Suffix
- ya/yê ku barek / berpirsiyariyek li ser heye:
- Paşgirek e ku maneya "ya ku dikare bibe" yan "ya ku dikare bêt kirin" dide
- Paşgireke kêmpeyda ye ku maneya "li ber, rex, alî" dide
Rehekî lêkerê
- Rehê dema niha ji lêkera barîn (tewandin). (av ji ewran ketin xwarê):
- Rehê dema niha ji lêkerên barrîn, barîn. (dengê barebar kirin, bi dengekî bilind girîn an qîrîn:
Arabicحمل·عبء·خَانَة·بَار·حَالَة·وَضْع
Synonymspiştî·kargo·badexane·meyxane·pûb·noşînxane·vexwarinxane
