K

karbar – karçîyê mala xwe be, şêrînê ber dilê hevalê xwe be

91 words

karbar

Adjective
  1. kareba, karîban, kehrîban, karibar

karbend

Noun
  1. karê ko mirov dike, pîşe
  2. bêşe

karbenda

Noun form karbend
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya karbend.

karbendan

Noun form karbend
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya karbend.

karbendek

Noun form karbend
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya karbend.

karbendeke

Noun form karbend
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya karbend.

karbendekê

Noun form karbend
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya karbend.

karbendê

Noun form karbend
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya karbend.

karbendin

Noun form karbend
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya karbend.

karbendinan

Noun form karbend
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya karbend.

karbendine

Noun form karbend
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya karbend.

karbendî

Noun
  1. binbarî, diviyatî, mukelefiyet

kar berdan

Verb
  1. çîz kirin
Noun
  1. kharberdan kar ji kotan û govan derêxistin çûlî jibo çerandinê

karbes

Adjective
  1. teqawid, karkenar, emekdar, malnişîn, xanenişîn, gandanket,
  2. kesa/ê ku bi dehan salan kar kiriye û paşî ji ber pîriyê yan nesaxiyek demdirêj dest ji karê xwe berdaye lê dîsan jî dewlet meaşî didiyê

karbesiyên

Noun form karbesî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya karbesî.

karbesî

Noun
  1. rewşa karbesbûnê
  2. karkenarî, emekdarî, malnişînî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

karbest

Adjective
  1. Guhartoyeke karbes.

karbidest

Noun
  1. Rayedar, deshilatdar, birêveber, kadro, giregir, kenkene, serdar, serok,
  2. kesên ku karek yan dezgehek bi di bin fermana wan de ye (bi taybetî siyasetvan û karmendên payebilind yên hikûmetê).
  3. Hukimran, pêşeng, ya/ê ku kar di destan da u dikare xelk bi kar bêxe^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].).

Arabicمسؤول·قائد·موظف

karbidestî

Noun
  1. desthilat, hukimranî, silte, siltanet, rayedarî, iqtidar, hikûmet, hêz
  2. qewet, taqet, zever, selahiyet, serwerî, serdestî, serdarî, zalî, zoranî, hakimî, siltanî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicسلطة·قدرة·قوة·اقتدار·طاقة·صلاحية

kar bike

Verb form kar kirin
  1. kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêker kar kirin
  2. kesê duyem yekjimar forma fermanî ji lêker kar kirin

kar bikim

Verb form kar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera kar kirin (tewandin).

kar bikin

Verb form kar kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema bê ji lêker kar kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema bê ji lêker kar kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêker kar kirin
  4. kesê duyem pirjimar fermanî ji lêker kar kirin

kar bikî

Verb form kar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera kar kirin (tewandin).

kar birin

Verb
  1. Guhartoyeke bi kar anîn.
Noun
  1. Guhartoyeke bikaranîn.

karbîn

Noun
  1. şehreza, pispor, karzan

karbîna

Noun form karbîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya karbîn.

karbînek

Noun form karbîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya karbîn.

karbîneke

Noun form karbîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya karbîn.

karbînekê

Noun form karbîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya karbîn.

karbînê

Noun form karbîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya karbîn.

karbînin

Noun form karbîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya karbîn.

karbon

Noun
  1. madeyek ne-kanza yê bêreng e bi nîşana C û jimara atomî ya wî 6 e
  2. rejî, komir

Arabicكَرْبُون

karbona

Noun form karbon
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya karbon.

karbonadî

Noun
  1. gazoz, sînalco, soda, lîmonad, sîtronad

karbonat

Noun
  1. Madeyeke kimyevî ye. Dibe ku bo paqijkirinê bê bikaranîn an jî bê xistin li nav xwarinan. Gelek caran di nav macûnê diranan de jî mewcûd e.

Arabicصودا الخبز

karbonatên

Noun form karbonat
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya karbonat.

karbon dike

Verb form karbon kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera karbon kirin.

karbon dikim

Verb form karbon kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera karbon kirin.

karbon dikî

Verb form karbon kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera karbon kirin.

karbonek

Noun form karbon
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya karbon.

karboneke

Noun form karbon
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya karbon.

karbonên

Noun form karbon
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya karbon.

karboniyên

Noun form karbonî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya karbonî.

karbonî

Noun
  1. rewşa karbonbûnê
  2. rejîdar^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

karbonîbûna

Noun form karbonîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya karbonîbûn.

karbonîbûnek

Noun form karbonîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya karbonîbûn.

karbon nake

Verb form karbon kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera karbon kirin.

karbon nakim

Verb form karbon kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera karbon kirin.

karbon nakî

Verb form karbon kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera karbon kirin.

karbox

Noun
  1. qetrana daran,qîra daran bi taybetî dara çamê

karboxa

Noun form karbox
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya karbox.

karboxek

Noun form karbox
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya karbox.

kar bûn

Verb
  1. berjewend hebûn, lê guncîn, bikar hatin, bikêr hatin, kêr hatin, kêrhatin

karciv

Meaning
  1. palûke, kargeh, korporasyon

karçik

Meaning
  1. corekê hirmîyane, girsik