Ş

şol – şonik nakî

100 words

şol

Noun
  1. Tişta/ê tê kirinê, tişta/ê mirov dike.
  2. Ked, şuxl, emel, wezîfe, kesp, aktîvîte, erk, vatinî.^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicعمل·ﺷﻐل·شغل·الأمر·السوط·الهیاة

Synonymskar·xebat·îş·çalakî·kiryar·rêncberî·paletî

şoldana

Noun form şoldan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şoldan.

şoldanek

Noun form şoldan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şoldan.

şol dike

Verb form şol kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şol kirin (tewandin).

şol dikim

Verb form şol kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şol kirin (tewandin).

şol dikin

Verb form şol kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şol kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şol kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şol kirin (tewandin).

şol dikî

Verb form şol kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şol kirin (tewandin).

şolgeh

Noun
  1. xebatgeh, kargeh, atolye

şolgeha

Noun form şolgeh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şolgeh.

şolgehek

Noun form şolgeh
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şolgeh.

şolgeheke

Noun form şolgeh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şolgeh.

şolgehekê

Noun form şolgeh
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şolgeh.

şolgehê

Noun form şolgeh
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şolgeh.

şolgehin

Noun form şolgeh
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şolgeh.

şolgehinan

Noun form şolgeh
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şolgeh.

şolgenîk

Noun
  1. Giyayek ku li deşta û çiyayan çêdibe.

şolik

Noun
  1. Cureyek ji baqilan e. Ji kizinan mezintir e û bi giranî ji bo xwarina heywanan dihê çêkirin. Carinan nanê wê jî ji aliyê mirovan ve dihê çêkirin û xwarin.

Arabicبيقية مزروعة

şolika

Noun form şolik
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şolik.

şolikek

Noun form şolik
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şolik.

şolikeke

Noun form şolik
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şolik.

şolikên

Noun form şolik
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şolik.

şolî

Adjective
  1. (ne zelal) Guhartoyeke şêlî.
Noun form
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya şol.

şolî dikin

Verb form şolî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şolî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şolî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şolî kirin (tewandin).

şolî nake

Verb form şolî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şolî kirin (tewandin).

şolkerê

Noun form şolker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya şolker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şolker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a şolker.

şolkerî

Noun
  1. rewşa şolkerbûnê
  2. paletî, kedkarî, karkerî, îşkerî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şolkirina

Noun form şolkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şolkirin.

şolkirinek

Noun form şolkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şolkirin.

şolkirineke

Noun form şolkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şolkirin.

şolkirinekê

Noun form şolkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şolkirin.

şolkirinê

Noun form şolkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şolkirin.

şolkirinên

Noun form şolkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şolkirin.

şolkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye şol kirin

şol nake

Verb form şol kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şol kirin (tewandin).

şol nakim

Verb form şol kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şol kirin (tewandin).

şol nakî

Verb form şol kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şol kirin (tewandin).

şolpêker

Noun
  1. bikarîner, karpêker, xebitîner, şuxilîner, bikarber,
  2. kesa/ê tiştekê/î bi kar tîne, kesa/ê kar bi tiştekê/î dike

Arabicمستخدم·مستعمل

şoma

Noun
  1. Guhartoyeke şima.

şomî

Noun
  1. Guhartoyeke şûmî.

şomîz

Noun
  1. bergên pirtûkan, cildê kitêban

şomîza

Noun form şomîz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şomîz.

şomîzan

Noun form şomîz
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şomîz.

şomîzek

Noun form şomîz
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şomîz.

şomîzeke

Noun form şomîz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şomîz.

şomîzekê

Noun form şomîz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şomîz.

şomîzê

Noun form şomîz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şomîz.

şomîzin

Noun form şomîz
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şomîz.

şomîzinan

Noun form şomîz
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şomîz.

şomîzine

Noun form şomîz
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şomîz.

şona

Noun
  1. miletek bantûyî ye û bi taybetî li Zîmbabweyê û Mozambîkê dijî)
  2. her kesa/ê ji wî miletî

şonayiya

Noun form şonayî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şonayî.

şonayiyeke

Noun form şonayî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şonayî.

şonayiyên

Noun form şonayî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şonayî.

şonayî

Noun
  1. zimanê şonayan
  2. (zimanek bantûyî ye û bi taybetî li Zîmbabweyê û Mozambîkê tê peyivîn)
  3. her tişta/ê şonayan yan zimanê wan

şoneke

Noun
  1. Cureyekî masiyê pahn û kurt e ku di çemên Kurdistanê de dijîn. Li derdora Malabadê pirtir tê dîtin.

şonekeyên

Noun form şoneke
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şoneke.

şonik

Noun
  1. tîrok; alava girikên hevîrî pê tên pankirin berî ku bên patin

şonik dike

Verb form şonik kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şonik kirin (tewandin).

şonik dikim

Verb form şonik kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şonik kirin (tewandin).

şonik dikin

Verb form şonik kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şonik kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şonik kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şonik kirin (tewandin).

şonik dikî

Verb form şonik kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şonik kirin (tewandin).

şonikkirina

Noun form şonikkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şonikkirin.

şonikkirinek

Noun form şonikkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şonikkirin.

şonikkirineke

Noun form şonikkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şonikkirin.

şonikkirinekê

Noun form şonikkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şonikkirin.

şonikkirinên

Noun form şonikkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şonikkirin.

şonik nake

Verb form şonik kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şonik kirin (tewandin).

şonik nakim

Verb form şonik kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şonik kirin (tewandin).

şonik nakî

Verb form şonik kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şonik kirin (tewandin).