Hevalo
Log in Get started

K

kir î – kirkûtine

103 words

kir î

Noun
  1. kirr, kur
Adjective
  1. ya / yê ku hatiye kirin
  2. standî, tiştên ku hatine kirîn
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera kirîn (tewandin).

Arabicمرتكب·إبتاع·إشترى·باك·شرى·نشب

Synonyms-kir-

kirîdar

Adjective
  1. Kesê ku tiştek dikire, kesê ku mîqdarek pere dide xwediyê tiştekî firotinê û bi wî pereyî wî tiştî dikire digihîne destê xwe û ji xwe re dike mal.

Synonymsxerîdar·bikir·kirox·kiryar·kiriger·mişterî

kirîgera

Noun form kirîger
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kirîger.

kirîgerek

Noun form kirîger
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kirîger.

kirîgerê

Noun form kirîger
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kirîger.

kirîgerin

Noun form kirîger
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kirîger.

kirîliyên

Noun form kirîlî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kirîlî.

kirîlî

Noun
  1. Alfabeya ku zimanê rusî û hin zimanên din pê tên nivîsîn.
Adjective
  1. Tişta/ê bi wê alfabeyê hatiye nivîsîn.

Arabicكِيرِيلِيَّة·سِرِيلِيَّة·أَبْجَدِيَّة كِيرِيلِيَّة·أَبْجَدِيَّة سِرِيلِيَّة·سِرِيلِيّ

kirîna

Noun form kirîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kirîn.

kirînan

Noun form kirîn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kirîn.

kirînek

Noun form kirrîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kirrîn.

kirîneke

Noun form kirîn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kirîn.

kirîner

Adjective
  1. kojer, kojek, didantûj, dirantûj,
  2. mirova/ê yan heywanê/a ku tiştan bi kirandinê dixwe

kirînên

Noun form kirîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kirîn.

kirînine

Noun form kirîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kirîn.

kirînino

Noun form kirîn
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kirîn.

kirîv

Noun
  1. berbab, berbav, babê axretê, bavê axretê, birayê axretê
  2. dost, heval, birader, yar, hogir, hevrê, hevbend, hevgir

kirîviyên

Noun form kirîvî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kirîvî.

kirîvî

Noun
  1. dostanî, hevalî, biraderî, yaranî, hogirî, hevrêtî, hevbendî, hevgirî
  2. forma tewandî ya nêr ji peyva "kirîv"

kirkera

Noun form kirker
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kirker.

kirkirika

Noun form kirkirik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kirkirik.

kirkirikek

Noun form kirkirik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kirkirik.

kirkirikin

Noun form kirkirik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kirkirik.

kirkirina

Noun form kirkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kirkirin.

kirkirinek

Noun form kirkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kirkirin.

kirkirineke

Noun form kirkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kirkirin.

kirkirinekê

Noun form kirkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kirkirin.

kirkirinê

Noun form kirkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kirkirin.

kirkirinên

Noun form kirkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kirkirin.

kirkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye kir kirin

kirkirk

Noun
  1. beng, kinif, kindir
  2. şedanok, qirkezank, kezank^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicالغرضوف·الغضروف

kirkirok

Noun
  1. zengilok, qaqarcik, zengilor, zengelor

kirkiroka

Noun form kirkirok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kirkirok.

kirkirokek

Noun form kirkirok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kirkirok.

kirkirokin

Noun form kirkirok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kirkirok.

kirkit

Noun
  1. kirkut, kirkûk, şehik, hepo, kerkît, helac, kerkut, hepik,
  2. amûrê wek şeyekî ku di dema tevnkirina berik û xalîçeyan de tê bikaranîn

kirkitandin

Verb
  1. kotin/koştin, arîtandin, kurisandin, purisandin, kevaştin, kwîtin, revaştin, kojandin, kiritandin, merisandin

kirkît

Noun
  1. Gava tevna çêkirina palas/ xaliyan datînin benê ku di navbera tevnê re derbas dikin bi vî şehî pêşve tînin û ew ben ê hanê cih lê xweş dibe palas pê saxlem dibe.

kirkor

Noun
  1. hêliz
Proper noun
  1. Navê çiyayekî li Tetwanê ku li ber Nemrûdê ye.

Synonymsheliz

kirkora

Noun form kirkor
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kirkor.

kirkorek

Noun form kirkor
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kirkor.

kirkut

Noun
  1. hepik, kirkûk, şehik, hepo, kerkît, helac, kerkut, kirkit,
  2. amûrê wek şeyekî ku di dema tevnkirina berik û xalîçeyan de tê bikaranîn

kirkûk

Noun
  1. kirkut, hepik, şehik, hepo, kerkît, helac, kerkut, kirkit,
  2. amûrê wek şeyekî ku di dema tevnkirina berik û xalîçeyan de tê bikaranîn

kirkûta

Noun form kirkût
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kirkût.

kirkûtan

Noun form kirkût
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kirkût.

kirkûtek

Noun form kirkût
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kirkût.

kirkûteke

Noun form kirkût
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kirkût.

kirkûtekê

Noun form kirkût
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kirkût.

kirkûtê

Noun form kirkût
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kirkût.

kirkûtin

Noun form kirkût
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kirkût.

kirkûtinan

Noun form kirkût
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kirkût.

kirkûtine

Noun form kirkût
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kirkût.