esil
Noun
- resenî, hîm, kok, reh, binyat, bingeh, serekanî, çavkanî, orijîn,
- tişta/ê ku tiştek jê yan lê çêbûye yan hatiye çêkirin,
- binemala yan miletê kesekî
- binemal, nifş, nijad, ejdad, kanî, jêder^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
- Binêre esil.
Arabicأرومة·أصل·المنصب
