E

esl – esoyî

104 words

esl

Noun
  1. Guhartoyeke esil.

eslî

Adjective
  1. resen, orijînal, heqîqî, ne sexte, ne çêkirok, ne kopî, ne jêgirtî, ne liberçêkirî
  2. jixweber^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicأصلي

eslîbûna

Noun form eslîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya eslîbûn.

eslîbûnek

Noun form eslîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya eslîbûn.

eslîbûnên

Noun form eslîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya eslîbûn.

eslî dike

Verb form eslî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera eslî kirin.

eslî dikim

Verb form eslî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera eslî kirin.

eslî dikî

Verb form eslî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera eslî kirin.

eslîkirina

Noun form eslîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya eslîkirin.

eslîkirinek

Noun form eslîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya eslîkirin.

eslîkirineke

Noun form eslîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya eslîkirin.

eslîkirinekê

Noun form eslîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya eslîkirin.

eslîkirinên

Noun form eslîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya eslîkirin.

eslî nake

Verb form eslî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera eslî kirin.

eslî nakim

Verb form eslî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera eslî kirin.

eslî nakî

Verb form eslî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera eslî kirin.

eslîtiya

Noun form eslîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya eslîtî.

eslîtiyên

Noun form eslîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya eslîtî.

eslîtî

Noun
  1. rewşa eslîbûnê
  2. resenî, orijînalî, heqîqîtî, bingehîn, kokî, resen, binyatî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Esma

Proper noun
  1. Navek keçan e

esman

Noun
  1. cihê di ser erdê re
  2. dinyayek yan çend dinyayên di ser dinyaya me re ku tê bawerkirin Yezdan û firîşte lê ne
  3. bilindtirîn cih yan cihek pir bilind
  4. valageh, feza
  5. Guhartoyeke esman.

Arabicسَمَاء

esmanek

Noun form esman
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya esman.

esmanê

Noun form esman
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya esman.

esmanê dev

Meaning
  1. ezmanê dêv, arîka dêv, bidû, kama dev, panika dev

esmanên

Noun form esman
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya esman.

esmangera

Noun form esmanger
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya esmanger.

esmangerek

Noun form esmanger
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya esmanger.

esmangerî

Adjective
  1. karê ku esep/ epik manger pê radibe
  2. stêrgerî, astronotî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

esmangerr

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre esmanger.

esmaniya

Noun form esmanî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya esmanî.

esmaniyên

Noun form esmanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya esmanî.

esmanî

Noun
  1. xwedayî, yezdanî, îlahî, evra, pîroz, mibarek, bimbarek, tiberrk, rewşa esmanbûnê
  2. Binêre esmanî.

Arabicالسماوي·السمائي

esmannas

Noun
  1. stêrnas, astronom, fezanas, stêrnasî

esmannasa

Noun form esmannas
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya esmannas.

esmannasek

Noun form esmannas
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya esmannas.

esmannasê

Noun form esmannas
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya esmannas.

esmannasin

Noun form esmannas
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya esmannas.

esmer

Adjective
  1. qemer, genimgûn, rengekî ku dişibe reş
Proper noun
  1. Navekî keçan e.

Arabicأسمر

esmerbûna

Noun form esmerbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya esmerbûn.

esmerbûnek

Noun form esmerbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya esmerbûn.

esmerbûnên

Noun form esmerbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya esmerbûn.

esmer dike

Verb form esmer kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera esmer kirin.

esmer dikim

Verb form esmer kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera esmer kirin.

esmer dikî

Verb form esmer kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera esmer kirin.

esmerkirina

Noun form esmerkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya esmerkirin.

esmerkirinek

Noun form esmerkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya esmerkirin.

esmerkirineke

Noun form esmerkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya esmerkirin.

esmerkirinekê

Noun form esmerkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya esmerkirin.

esmerkirinên

Noun form esmerkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya esmerkirin.

esmer nake

Verb form esmer kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera esmer kirin.

esmer nakim

Verb form esmer kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera esmer kirin.

esmer nakî

Verb form esmer kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera esmer kirin.

esmerokî

Adjective
  1. qemerokî, esmerî, reşikî

esmertir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra esmer.

esmertirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr esmer.

esmên

Noun form
  1. forma çemandî ji peyva esman

esmîn

Noun
  1. Guhartoyeke yasemîn.

esn

Noun
  1. Guhartoyeke hesin.

esna

Noun
  1. bîst, kêlîk, gav, navber, navbeyn, dem

Arabicأثناء

esnaf

Noun
  1. bazirgan, ticar, tacir, dikandar, miameletçî

esnafiya

Noun form esnafî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya esnafî.

esnafiyên

Noun form esnafî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya esnafî.

esnaya

Noun form esna
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya esna.

esnayek

Noun form esna
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya esna.

esnayeke

Noun form esna
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya esna.

esnayên

Noun form esna
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya esna.

esoskî

Adjective
  1. kesa/ê ku ji ber hinek sedeman pirranî ji ber nexweşiyan biçûk û zeîf ma ye, hîledar, nexweşokî

esoyî

Noun
  1. Guhartoyeke ekspresoyî.