T

tov – toyînine

111 words

tov

Noun
  1. dan, dendik, tişta/ê tiştek jê çêdibe
  2. (bi taybetî dendikên riwekek jê şên dibe)

Soranito·tow

Arabicبِذْرَة·زَرِّيعَة·بِزْر

Synonymstav·tev

tovavêtin

Noun
  1. çandin, çandinî, toximavêtin, dan avêtin nav zeviyekê da ku bibe riwek

Arabicزرع

Synonymstovhavêtin

tovça

Noun
  1. Guhartoyeke tovçay.

tovdan

Noun
  1. pirzik, rîşik, zîpik

tovdana

Noun form tovdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tovdan.

tovdanek

Noun form tovdan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tovdan.

tovdaneke

Noun form tovdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tovdan.

tovdanekê

Noun form tovdan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tovdan.

tovdanê

Noun form tovdan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tovdan.

tovdanin

Noun form tovdan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tovdan.

tovdar

Adjective
  1. toximdar, bizir, bitov

tov dikim

Verb form tov kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera tov kirin.

tov dikî

Verb form tov kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera tov kirin.

tovek

Noun form tov
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya tov.

tovê

Noun form tov
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya tov.

tovên

Noun form tov
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya tov.

tovê yansoniya

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya tovê yansonî.

tovik

Noun
  1. Libên hûrik yên di riwekan de hene û riwekan jê çêdibin.
  2. Ew libên hûrik bo xwarinê.

Synonymsdendik·dan·tomik

tovika

Noun form tovik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tovik.

tovikan

Noun form tovik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya tovik.

tovikek

Noun form tovik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tovik.

tovikeke

Noun form tovik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tovik.

tovikekê

Noun form tovik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tovik.

tovikê

Noun form tovik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tovik.

tovikên

Noun form tovik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya tovik.

tovikin

Noun form tovik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tovik.

tovikinan

Noun form tovik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tovik.

tovikine

Noun form tovik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya tovik.

tovikino

Noun form tovik
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya tovik.

tovikiya

Noun form tovikî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya tovikî.

tovikiyên

Noun form tovikî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tovikî.

tovil

Noun
  1. Guhartoyeke tîvil.

toviya

Noun form tovî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya tovî.

tovk

Noun
  1. Guhartoyeke tovik.

tovkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye tov kirin

tov nake

Verb form tov kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tov kirin.

tov nakim

Verb form tov kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tov kirin.

tov nakî

Verb form tov kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tov kirin.

tovrindtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra tovrind.

towe

Noun
  1. Guhartoyeke tobe.

tox

Noun
  1. ala, direfş
  2. Guhartoyeke toq.
Adjective
  1. tîr, çir

toxariya

Noun form toxarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya toxarî.

toxariyeke

Noun form toxarî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya toxarî.

toxariyên

Noun form toxarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya toxarî.

toxarî

Noun
  1. du zimanên mirî yên hindûewropî ne ku li navenda Asyayê dihatin peyivîn (toxarî A û toxarî B)

toxavk

Noun
  1. şîrtûk, serşîr, tûkê şîr, sere şîr, şîrtuk, ser şîr, toşîr

toxavka

Noun form toxavk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya toxavk.

toxavkek

Noun form toxavk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya toxavk.

toxavkekê

Noun form toxavk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya toxavk.

toxavkê

Noun form toxavk
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya toxavk.

toxavkin

Noun form toxavk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya toxavk.

toxim kirin

Verb
  1. Guhartoyeke tuxm kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke tuxmkirin.

tox kirin

Verb
  1. stûr kirin,
  2. tox bike ya di çalakiyên pertûkên qotabxan da

toxm

Noun
  1. Guhartoyeke tuxm.

toxt

Noun
  1. darê ku du ga û gamêş pê tên zeftkirin dema cot pê tê kirin yan erebe pê tê kêşan,
  2. yûx, cûx
  3. zilm, zordestî, stem, bindestî, koletî

Synonymsnar·nêr·nor·nûr

toxtek

Noun form toxt
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya toxt.

toxtê

Noun form toxt
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya toxt.

toxtên

Noun form toxt
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya toxt.

toyîna

Noun form toyîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya toyîn.

toyînan

Noun form toyîn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya toyîn.

toyînek

Noun form toyîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya toyîn.

toyîneke

Noun form toyîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya toyîn.

toyînekê

Noun form toyîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya toyîn.

toyînê

Noun form toyîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya toyîn.

toyînên

Noun form toyîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya toyîn.

toyînin

Noun form toyîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya toyîn.

toyîninan

Noun form toyîn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya toyîn.

toyînine

Noun form toyîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya toyîn.