Hevalo
Log in Get started

N

nor – Nosûde

131 words

nor

Adjective
  1. ne temam

norandin

Verb
  1. lobandin, nehwirandin, nêwirandin, nûhirandin, tewirandin,
  2. bi dengek nizm strîn yan peyivîn,
  3. bo xwe peyivîn yan stran gotin

norandina

Noun form norandin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya norandin.

norandinek

Noun form norandin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya norandin.

norandinê

Noun form norandin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya norandin.

norandinin

Noun form norandin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya norandin.

norandî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye norandin

noranê

Noun
  1. nobanê, nobetanê, doranê

noraniya

Noun form noranê
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya noranê.

norim

Noun
  1. Guhartoyeke norm.

norîn

Verb
  1. vedîtin, venasîn, deranderî, kefş, kifş

norîna

Noun form norîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya norîn.

norînek

Noun form norîn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya norîn.

norm

Noun
  1. asa, edet, bend, qanûn, zagon, qeyd, krîter, rêbaz, standard, nimûne, mîsal, tîp, destûr, model,
  2. tişta/ê ku normal e

norma

Noun form norm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya norm.

normal

Adjective
  1. asayî, edetî, adî,
  2. ne taybet, ne xas,
  3. ne ecêb, ne xerîb, ne nedîtî, ne seyr, ne sosret
  4. belkî ramana din heye: ne baş û ne xirab: normal

Arabicعادي

normalbûna

Noun form normalbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya normalbûn.

normalbûnek

Noun form normalbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya normalbûn.

normalbûnên

Noun form normalbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya normalbûn.

normal dikim

Verb form normal kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera normal kirin.

normal dikî

Verb form normal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera normal kirin.

normaliya

Noun form normalî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya normalî.

normaliyên

Noun form normalî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya normalî.

normalî

Noun
  1. rewşa normalbûnê
  2. asayî, edet^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

normalîzekerek

Noun form normalîzeker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya normalîzeker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya normalîzeker.

normalîzekerekî

Noun form normalîzeker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya normalîzeker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya normalîzeker.

normalîzekerê

Noun form normalîzeker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya normalîzeker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya normalîzeker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a normalîzeker.

normalîze kirin

Verb
  1. kirin normal, asayî kirin, adî kirin, normal kirin
Noun
  1. Binêre normalîze.

normalîzeya

Noun form normalîze
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya normalîze.

normalîzeyeke

Noun form normalîze
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya normalîze.

normalîzeyên

Noun form normalîze
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya normalîze.

normalkirina

Noun form normalkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya normalkirin.

normalkirinek

Noun form normalkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya normalkirin.

normalkirineke

Noun form normalkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya normalkirin.

normalkirinekê

Noun form normalkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya normalkirin.

normalkirinên

Noun form normalkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya normalkirin.

normal nake

Verb form normal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera normal kirin.

normal nakim

Verb form normal kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera normal kirin.

normal nakî

Verb form normal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera normal kirin.

normandiya

Noun form normandî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya normandî.

normandî

Noun
  1. zimanê Normanan
  2. welatiya/ê Normandiya yan
Adjective
  1. her tişta/ê Normandiya yan gelê wan yan zimanê wan

normek

Noun form norm
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya norm.

normeke

Noun form norm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya norm.

normekê

Noun form norm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya norm.

normê

Noun form norm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya norm.

normên

Noun form norm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya norm.

normin

Noun form norm
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya norm.

norminan

Noun form norm
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya norm.

normine

Noun form norm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya norm.

normino

Noun form norm
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya norm.

norsiya kevn

Noun
  1. zimanê kevn yê Skandinavyayê (maka zimanên danmarkî, norwecî, swêdî)

nortir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra nor.

nortirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîv ji rengdêra nor.

Norwec

Proper noun
  1. Welatekî li bakurê Ewropayê.

Arabicالنُّرْوِيج·نُرْوِيج·النَّرُوج·نَرُوج

Norweca

Noun form Norwec
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya Norwec.

Norwecan

Noun form Norwec
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya Norwec.

Norwecek

Noun form Norwec
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Norwec.

Norweceke

Noun form Norwec
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya Norwec.

Norwecekê

Noun form Norwec
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Norwec.

Norwecê

Noun form Norwec
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya Norwec.

Norwecên

Noun form Norwec
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya Norwec.

Norwecin

Noun form Norwec
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya Norwec.

Norwecinan

Noun form Norwec
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya Norwec.

Norwecine

Noun form Norwec
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya Norwec.

norweciya

Noun form norwecî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya norwecî.
  2. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya Norwecî.

norweciyeke

Noun form norwecî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya norwecî.

norwecî

Noun
  1. zimanê Norwecê
  2. (zimanek cermenî yê nêzî danmarkî û swêdî ye)
  3. welatiya/ê Norwecê
  4. Norwejî
Adjective
  1. her tişta/ê Norwecyê, gelê wê yan zimanê wê

Arabicنرويجية

Norweç

Proper noun
  1. Guhartoyeke Norwec.

norwejî

Noun
  1. Guhartoyeke norwecî.
Meaning
  1. Guhartoyeke Norwecî.

nostaljiya

Noun form nostaljî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya nostaljî.

nostaljî

Noun
  1. bêriya demên berê û tiştên yan edetên hingê,
  2. bêrîkirina tiştên ku êdî nemane

Nosûde

Proper noun
  1. bajarokeke girêdayî Pawe li Kirmaşan