Hevalo
Log in Get started

Ş

şef – şegirtî

114 words

şef

Noun
  1. serkar, karbidest, kardêr, birêveber, serok, pêşeng, pêşrew, karsaz, karxwey, patron

şefaet

Noun
  1. mehderî, navbêjî, navçîtî, berhengarî, navbeynkarî

Arabicالشفاعة

şefaet dikin

Verb form şefaet kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şefaet kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şefaet kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şefaet kirin (tewandin).

şefaet kirin

Verb
  1. mehderî kirin, navbêjî kirin, pêkol kirin ku kesekî di desthilatê de qani bikeyî da ku biriyara xwe biguherîne li ser kesekî ku dê êt sizadan

şefafbûna

Noun form şefafbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şefafbûn.

şefafbûnek

Noun form şefafbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şefafbûn.

şefafbûneke

Noun form şefafbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şefafbûn.

şefafbûnên

Noun form şefafbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şefafbûn.

şefaf dike

Verb form şefaf kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şefaf kirin (tewandin).

şefaf dikim

Verb form şefaf kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şefaf kirin (tewandin).

şefaf dikin

Verb form şefaf kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şefaf kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şefaf kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şefaf kirin (tewandin).

şefaf dikî

Verb form şefaf kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şefaf kirin (tewandin).

şefafiya

Noun form şefafî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şefafî.

şefafiyên

Noun form şefafî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şefafî.

şefafkirina

Noun form şefafkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şefafkirin.

şefafkirinek

Noun form şefafkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şefafkirin.

şefafkirineke

Noun form şefafkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şefafkirin.

şefafkirinekê

Noun form şefafkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şefafkirin.

şefafkirinên

Noun form şefafkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şefafkirin.

şefaf nake

Verb form şefaf kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şefaf kirin (tewandin).

şefaf nakim

Verb form şefaf kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şefaf kirin (tewandin).

şefaf nakî

Verb form şefaf kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şefaf kirin (tewandin).

şefaftir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra şefaf.

şefal

Noun
  1. traktora bi moçika mezin ya ku bo ramalîna axê yan berfê yan keviran tê bikaranîn

şefala

Noun form şefal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şefal.

şefalek

Noun form şefal
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şefal.

şefalekê

Noun form şefal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şefal.

şefalê

Noun form şefal
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya şefal.

şefalin

Noun form şefal
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şefal.

şefaq dan

Verb
  1. Guhartoyeke şefeq dan.
Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna şefeqdan.

şefeq

Noun
  1. Ronahiya spêdeyê dema roj hiltê.
  2. tav, hetav, tîroj, tîrêj, ronahî (bi taybetî ya rojê)

Arabicفجر·بلجة

Synonymselind·gizing·spêde·berbang·tara

şefeqa

Noun form şefeq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şefeq.

şefeqan

Noun form şefeq
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şefeq.

şefeqdana

Noun form şefeqdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şefeqdan.

şefeqdanek

Noun form şefeqdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şefeqdan.

şefeqdar

Adjective
  1. bielind, bigizing, bispêde, biberbang, bitara

şefeqek

Noun form şefeq
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şefeq.

şefeqeke

Noun form şefeq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şefeq.

şefeqekê

Noun form şefeq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şefeq.

şefeqê

Noun form şefeq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şefeq.

şefeqên

Noun form şefeq
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şefeq.

şefeqin

Noun form şefeq
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şefeq.

şefeqinan

Noun form şefeq
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şefeq.

şefeqine

Noun form şefeq
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şefeq.

şefeqino

Noun form şefeq
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya şefeq.

şefeqiyên

Noun form şefeqî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şefeqî.

şefir

Noun
  1. Amûrek e tişt pê tên birîn (biçûk e û mirov dikare di berîka xwe de hilgire).
  2. Mus bo tiraşîna rîhên zilaman.

Arabicسكين·سكينة

Synonymsçeqo·kêr

şefira

Noun form şefir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şefir.

şefiran

Noun form şefir
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şefir.

şefirek

Noun form şefir
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şefir.

şefireke

Noun form şefir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şefir.

şefirekê

Noun form şefir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şefir.

şefirê

Noun form şefir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şefir.

şefirên

Noun form şefir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şefir.

şefirin

Noun form şefir
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şefir.

şefirinan

Noun form şefir
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şefir.

şefirine

Noun form şefir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şefir.

şefirino

Noun form şefir
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya şefir.

şefiya

Noun form şefî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şefî.

şefiyên

Noun form şefî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şefî.

şefî

Noun
  1. rewşa şefbûnê
  2. alîkar

şefîq

Adjective
  1. dilovan, dilnerm, mihrevan, bexşende, birehm, piyar, rehman, muşfîq, rehîm
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Arabicشفيق·شفقة

şefkata

Noun form şefkat
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şefkat.

şefkatek

Noun form şefkat
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şefkat.

şefkateke

Noun form şefkat
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şefkat.

şefkatên

Noun form şefkat
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şefkat.

şefqet

Noun
  1. dilovanî, dilnermî, mihrevanî, rehm

şefqeta

Noun form şefqet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şefqet.

şefqetan

Noun form şefqet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şefqet.

şefqetek

Noun form şefqet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şefqet.

şefqeteke

Noun form şefqet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şefqet.

şefqetekê

Noun form şefqet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şefqet.

şefqetê

Noun form şefqet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şefqet.

şefqetin

Noun form şefqet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şefqet.

şefqetinan

Noun form şefqet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şefqet.

şefqetine

Noun form şefqet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şefqet.

şefre danîn

Verb
  1. hîle kirin, teşqele kirin, tê gotin bi taybetî dema kesek tiştek giran bifiroşe mirovî

şeftalî

Noun
  1. Fêkiyek mîna sêvan e lê berikê wê gir e û pûrtik bi rûyê wê ve heye.
  2. Dara ku ew mêwe pê ve çêdibe.

Arabicخوخ

Synonymsxox·darxox·darşeftalî

şeftûl

Meaning
  1. xwar, çelexwarî, weribandî, kelkût, pilûç, berevajî, kelkot, kelkutî