Ş

şeh – şehiyên

150 words

şeh

Noun
  1. Binêre şe.

Şehabad

Proper noun
  1. bajareke girêdayî parêzgeha Kirmaşanê

şehadet

Noun
  1. şahidî, govanî, şahidbûn
  2. pakrewanî, şehîdbûn, şehîdketin
  3. soza dînî, şertê dînî,
  4. (di îslamê de Eşhedu en la îlahe îlla Ellah we eşhedu enne Muhemmedun resûl Ellah.)

Arabicشهادة

şehadeta

Noun form şehadet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şehadet.

şehadet dike

Verb form şehadet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şehadet kirin (tewandin).

şehadet dikim

Verb form şehadet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şehadet kirin (tewandin).

şehadet dikin

Verb form şehadet kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şehadet kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şehadet kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şehadet kirin (tewandin).

şehadet dikî

Verb form şehadet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şehadet kirin (tewandin).

şehadetek

Noun form şehadet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şehadet.

şehadetê

Noun form şehadet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şehadet.

şehadetin

Noun form şehadet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şehadet.

şehadetkirina

Noun form şehadetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şehadetkirin.

şehadetkirinek

Noun form şehadetkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şehadetkirin.

şehadetkirineke

Noun form şehadetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şehadetkirin.

şehadetkirinekê

Noun form şehadetkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şehadetkirin.

şehadetkirinên

Noun form şehadetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şehadetkirin.

şehadet nake

Verb form şehadet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şehadet kirin (tewandin).

şehadet nakim

Verb form şehadet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şehadet kirin (tewandin).

şehadet nakî

Verb form şehadet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şehadet kirin (tewandin).

şehadetname

Noun
  1. şehadet, bawername, govanname, îcaze, dîploma, karname, sertîfîkat, destûrname, brove, izinname, hewiyet

şehbaz

Noun
  1. Baz, bazî, terlan
  2. firindeyek jakaw anku dirinde ye.
Proper noun
  1. Navek zelaman e.

Arabicصقر

şehde

Noun
  1. soza dînî, şertê dînî,
  2. (di Îslamê de Eşhedu en la îlahe îlla Ellah we eşhedu enne Muhemmedun resûl Ellah.)
  3. tila şehdeyê

Arabicتشهد·الشهادتين

şehdebûna

Noun form şehdebûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şehdebûn.

şehdebûnek

Noun form şehdebûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şehdebûn.

şehde dan

Verb
  1. peyvîna şehdeyê ji layê misilmanan ve (eşhedu en laîlahe île Allah we êşhedû ene Mihemed resûl Allah) bi zimanî
  2. gutina ko kesek pê di hête di nav dînê Îslamê de û tê hisêb kirin misilman
Noun
  1. dûpatkirna êkêtiya xwedê,gotin a peyva şehdeyê (eşhedu en laîlahe île Allah we êşhedû ene muhemed resûl Allah)

Arabicشهد·التشهد

şehdetî

Noun
  1. eşhed, şehdeyî
  2. şehadet^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şehdeya

Noun form şehde
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şehde.

şehdeyek

Noun form şehde
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şehde.

şehdeyên

Noun form şehde
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şehde.

şehdeyin

Noun form şehde
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şehde.

şehdeyî

Noun
  1. şehad, şehadet, eşhed, şehdetî

Arabicالشهادة

şehdeyî bike

Verb form şehdeyî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).

şehdeyî bikin

Verb form şehdeyî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).

şehdeyî dikin

Verb form şehdeyî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).

şehdeyî nakin

Verb form şehdeyî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).

şehdeyî neke

Verb form şehdeyî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).

şehdeyî nekin

Verb form şehdeyî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera şehdeyî kirin (tewandin).

şehdezorî

Noun
  1. dîdevaniya derew, şahidhaliya derew

Arabicشهادة الزور

şeher

Noun
  1. (bajar) Guhartoyeke şar.
  2. (helbest) Guhartoyeke şiîr.

şehik

Noun
  1. kirkut, kirkûk, hepik, hepo, kerkît, helac, kerkut, kirkit,
  2. amûrê wek şeyekî ku di dema tevnkirina berik û xalîçeyan de tê bikaranîn
  3. şeyê biçûk

şehing

Noun
  1. Qaqlîbaz,
  2. hin cûn firindeyên beravî ne û pirraniya pûrtê wan spî ye
  3. û bi qaj-qaja dengê xwe yê bilind navdar in.

Soraniکاکاتۆ·ماسیگرە·نەورەس

Synonymsnewres

şehitandin

Verb
  1. xelet kirin, şaş kirin, çewitandin, xelitandin, xirrandin,
  2. di ser de birin, rê lê hinda kirin
  3. xapandin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şehitî

Noun
  1. felc, şelal, felc, seqetî, kûd, şel, şil, şeple, pejle, şal, felec, şat, qorimî, şeht
  2. seqet, kulek, şehitandî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şehitîbûna

Noun form şehitîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şehitîbûn.

şehitîbûnek

Noun form şehitîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şehitîbûn.

şehitîn

Verb
  1. şeht bûn, felc bûn, şelalê girtin

şehiya

Noun form şehî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şehî.

şehiye

Noun
  1. Daxwaz, xwestek, heza mirovî ji bo xwarinê.

şehiyeyek

Noun form şehiye
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şehiye.

şehiyeyin

Noun form şehiye
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şehiye.

şehiyên

Noun form şehî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şehî.