W

wel – weliyên

148 words

wel

Adverb
  1. Guhartoyeke wel.
Prefix
  1. Guhartoyeke wer-.

wela

Adverb
  1. bi Xwedê, sond bi Yezdan

welah

Adverb
  1. Guhartoyeke wela.

Welat

Proper noun
  1. Navekî lawan e.

welatan

Noun form welat
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya welat.

welatek

Noun form welat
  1. Rewşa navkî nebinavkirî yekjimar ya welat.

welatekî

Noun form
  1. Formeke welat:
  2. ## rewşa îzafeyî nebinavkirî yekjimar
  3. ## rewşa çemandî nebinavkirî yekjimar

welatê

Noun form welat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya welat.

welatên

Noun form welat
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya welat.

welatger

Noun
  1. rêbar, rêbwar, rewî, rêvingî, rêberî, rêwîk

welatgera

Noun form welatger
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya welatger.

welatgerek

Noun form welatger
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya welatger.

welatgerê

Noun form welatger
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya welatger.

welatgerin

Noun form welatger
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya welatger.

welatgirtina

Noun form welatgirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya welatgirtin.

welatgirtinek

Noun form welatgirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya welatgirtin.

welatgirtinên

Noun form welatgirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya welatgirtin.

welathezî

Noun
  1. hezkirina ji welat,
  2. evîna hemberî welatekî de

welatin

Noun form welat
  1. Rewşa navkî nebinavkirî pirjimar ya welat.

welatinan

Noun form welat
  1. Rewşa çemandî nebinavkirî pirjimar ya welat.

welatine

Noun form welat
  1. Rewşa îzafeyî nebinavkirî pirjimar ya welat.

welatino

Noun form welat
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a pirjimar a welat.

welatî

Noun
  1. Kesên bi qanûnî şêniyên ango rûniştvanên welatekî (bi taybetî yên mafdar in di hilbijartinan de dengê xwe bidin û herwiha pasporta wî welatî ji xwe re bidin çêkirin).
  2. Sivîl, ne rayedar yan karmendên dewletê, ne leşker yan polîs.
Noun form
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya welat.

Arabicمُوَاطِن·مُوَاطِنَة

Synonymswelatvan

welatîbûna

Noun form welatîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya welatîbûn.

welatîbûnek

Noun form welatîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya welatîbûn.

welatîbûnên

Noun form welatîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya welatîbûn.

welatî dike

Verb form welatî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera welatî kirin (tewandin).

welatî dikim

Verb form welatî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera welatî kirin (tewandin).

welatî dikin

Verb form welatî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera welatî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera welatî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera welatî kirin (tewandin).

welatî dikî

Verb form welatî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera welatî kirin (tewandin).

welatîkirina

Noun form welatîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya welatîkirin.

welatîkirinek

Noun form welatîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya welatîkirin.

welatîkirineke

Noun form welatîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya welatîkirin.

welatîkirinekê

Noun form welatîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya welatîkirin.

welatîkirinên

Noun form welatîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya welatîkirin.

welatî nake

Verb form welatî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera welatî kirin (tewandin).

welatî nakim

Verb form welatî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera welatî kirin (tewandin).

welatî nakî

Verb form welatî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera welatî kirin (tewandin).

welato

Noun form welat
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar a welat.

welatparêz

Noun
  1. Kesên welatê xwe yan welatekî diparêzin.
  2. Kesên bo azadiya welatê xwe yan welatekî tê dikoşin.
  3. Kesên ji welatê xwe hez dikin.
Adjective
  1. Kesên welatê xwe yan welatekî diparêzin.
  2. Kesên bo azadiya welatê xwe yan welatekî tê dikoşin.
  3. Kesên ji welatê xwe hez dikin.

Soraniwiłatparêz

Arabicالمحب لوطنه·الوطني

Synonymsniştimanparêz·niştimanperwer·niştimanperist

welatparêzane

Adjective
  1. bi awayekî welat
  2. welatparêzkî, welatperwerane, nîştimanperwerane^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

welatparêzî

Noun
  1. welatperwerî, niştimanperwerî, neteweperwerî, neteweparêzî, neteweperistî, patriyotîzm,
  2. hezkirina ji welatê xwe û xwestina xwefîdakirina bo welatê xwe,
  3. parastina welatê xwe ji dijminan

Arabicوطنية

welatparêztir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra welatparêz.

welatperwer

Noun
  1. Kesên welatê xwe yan welatekî diparêzin.
  2. Kesên bo azadiya welatê xwe yan welatekî tê dikoşin.
  3. Kesên ji welatê xwe hez dikin.
Adjective
  1. Kesên welatê xwe yan welatekî diparêzin.
  2. Kesên bo azadiya welatê xwe yan welatekî tê dikoşin.
  3. Kesên ji welatê xwe hez dikin.

Soraniwiłatperwer

Arabicالمحب لوطنه·الوطني

Synonymsniştimanparêz·niştimanperwer·niştimanperist

welatperwerane

Adjective
  1. welatparêzane, welatparêzkî, nîştimanperwerane

welatperwerî

Noun
  1. welatparêzî, niştimanperwerî, neteweperwerî, neteweparêzî, neteweperistî, patriyotîzm,
  2. hezkirina ji welatê xwe û xwestina xwefîdakirina bo welatê xwe
  3. nasyonalîzm, niştimanparêzî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicوطنية

welatvan

Noun
  1. kesên bi qanûnî şêniyên ango rûniştvanên welatekî
  2. (bi taybetî yên mafdar in di hilbijartinan de dengê xwe bidin
  3. û herwiha pasporta wî welatî ji xwe re bidin çêkirin)

Synonymshevwelatî·welatî

wele

Adverb
  1. Guhartoyeke wela.

weled

Adverb
  1. mixabin, yedê lê bi piranî ji aliyê jin an pîrekan ve tê gotin bo nîşandana mixabimiyê
Noun
  1. zarok, biçûk
  2. kurr, law, gede, sebî, zarokê nêr

Synonymswelî·welîd

weleh

Adverb
  1. bileh, tileh
  2. bi Xwedê^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

welehiya

Noun form welehî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya welehî.

welew

Adverb
  1. gerçî, tevî ku, herçend e ku, dîsan jî
  2. rexma, rexmen^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicرغم

welê

Adverb
  1. wisan, wisa, wilo, bi wî awayî, bi wî şêweyî, bi wî şiklî, bi wî rengî
Meaning
  1. lê, lêbelê, belê, belam, ema, feqet, lakin
  2. Gengaze ji peyvên wa + lê çêbibe. Dema mirov bang yan jî gazî li jina xwe dike dibêje welê. (Li Qoserê)

Synonymswiha·hosa

welê hat

Adverb
  1. Binêre welê.
  2. Guhartoyeke welê.

welêt

Noun form welat
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya welat.

welgerîn

Verb
  1. Binêre wergerîn.
  2. ketin ser serê xwe yan ser tenişta xwe,
  3. hatin wergerrandin

welidandibe

Verb form welidandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera welidandin (tewandin).

welidandibin

Verb form welidandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera welidandin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera welidandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera welidandin (tewandin).

welidandibû

Verb form welidandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera welidandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera welidandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera welidandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera welidandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera welidandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera welidandin (tewandin).

welidandibûya

Verb form welidandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera welidandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera welidandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera welidandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera welidandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera welidandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera welidandin (tewandin).

welidandin

Verb
  1. zayîn:(zarok) anîn dinyayê, Xwedê zarok danê, zarok jê peyda bûn
Noun
  1. zayîn

welidandiye

Verb form welidandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker welidandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker welidandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker welidandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker welidandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker welidandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker welidandin (tewandin).

welidandî

Adjective
  1. welidî, ya/yê ku hatiye welidandin

welidî

Adjective
  1. jidayikbûyî, zayî, hatî dinyayê, Xwedê dayî

welidîn

Verb
  1. ji day bûn, ji dayik bûn, Xwedê dan, hatin dinyayê, zan, bûn, çêbûn

Arabicولادة·وضع·ولد

welidîna

Noun form welidîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya welidîn.

welidînek

Noun form welidîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya welidîn.

welidînê

Noun form welidîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya welidîn.

welidînin

Noun form welidîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya welidîn.

weliyên

Noun form welî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya welî.