B

bîh – bîkok

129 words

bîh

Noun
  1. Guhartoyeke bî.

bîhinfere

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bîhinfereh

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bîhinfire

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bîhinfireh

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bîhinvedan

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnvedan.

bîhna

Noun form bîhn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya bîhn.

bîhnan

Noun form bîhn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya bîhn.

bîhn bike

Verb form bîhn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).

bîhn bikin

Verb form bîhn kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).

bîhn dikin

Verb form bîhn kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera bîhn kirin (tewandin).

bîhnek

Noun form bîhn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîhn.

bîhneke

Noun form bîhn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya bîhn.

bîhnekê

Noun form bîhn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîhn.

bîhnê

Noun form bîhn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bîhn.

bîhnên

Noun form bîhn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bîhn.

bîhnfere

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bîhnfereh

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bîhnferhe

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bîhnfire

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bîhnfireh

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bîhnin

Noun form bîhn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya bîhn.

bîhninan

Noun form bîhn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya bîhn.

bîhnine

Noun form bîhn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya bîhn.

bîhnino

Noun form bîhn
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya bîhn.

bîhn nake

Verb form bîhn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).

bîhn nakim

Verb form bîhn kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).

bîhn nakin

Verb form bîhn kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).

bîhn nakî

Verb form bîhn kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).

bîhn neke

Verb form bîhn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).

bîhn nekim

Verb form bîhn kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).

bîhn nekin

Verb form bîhn kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).

bîhn nekî

Verb form bîhn kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera bîhn kirin (tewandin).

bîhnvedan

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnvedan.

bîhujt

Verb form bîhujtin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya sade ji lêkera bîhujtin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya sade ji lêkera bîhujtin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya sade ji lêkera bîhujtin.
  4. Kesê yekem pirjimar raboriya sade ji lêkera bîhujtin.
  5. Kesê duyem pirjimar raboriya sade ji lêkera bîhujtin.
  6. Kesê sêyem pirjimar raboriya sade ji lêkera bîhujtin.

bîj

Noun
  1. Guhartoyeke bîjî.

bîje

Adjective
  1. Guhartoyeke bîjî.

bîjek

Meaning
  1. di mêrgên levenan de cihokên avê

bîji

Verb form
  1. Guhartoyeke bibêje.

bîjina

Noun form bîjin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya bîjin.

bîjinan

Noun form bîjin
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya bîjin.

bîjinek

Noun form bîjin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîjin.

bîjineke

Noun form bîjin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya bîjin.

bîjinekê

Noun form bîjin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîjin.

bîjinê

Noun form bîjin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bîjin.

bîjinên

Noun form bîjin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya bîjin.

bîjinin

Noun form bîjin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya bîjin.

bîjininan

Noun form bîjin
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya bîjin.

bîjinine

Noun form bîjin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya bîjin.

bîjinino

Noun form bîjin
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya bîjin.

bîjiniyên

Noun form bîjinî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bîjinî.

bîjinî

Noun
  1. rewşa ku jina mêrê wê miriye yan jî jê cuda bûye

bîjiya

Noun form bîjî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bîjî.

bîjî

Noun
  1. Kesê ji jinek û zelamek ne jin û mêrên hev çêbûye.
  2. Kesê pirr şatir yan şeytan yan fêlbaz.

Arabicاِبْن زِنًى·بِنْت زِنًى·اِبْنَة زِنًى

Synonymsheramzade·pîç·weledzina·xwînheram

bîjîbûna

Noun form bîjîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bîjîbûn.

bîjîbûnek

Noun form bîjîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bîjîbûn.

bîjîbûnên

Noun form bîjîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bîjîbûn.

bîjî dike

Verb form bîjî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera bîjî kirin (tewandin).

bîjî dikim

Verb form bîjî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera bîjî kirin (tewandin).

bîjî dikî

Verb form bîjî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera bîjî kirin (tewandin).

bîjîkirina

Noun form bîjîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya bîjîkirin.

bîjîkirinek

Noun form bîjîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bîjîkirin.

bîjîkirineke

Noun form bîjîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bîjîkirin.

bîjîkirinekê

Noun form bîjîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bîjîkirin.

bîjîkirinên

Noun form bîjîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bîjîkirin.

bîjî nake

Verb form bîjî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîjî kirin (tewandin).

bîjî nakim

Verb form bîjî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîjî kirin (tewandin).

bîjî nakî

Verb form bîjî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîjî kirin (tewandin).

bîjîtiya

Noun form bîjîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bîjîtî.

bîk

Noun
  1. Guhartoyeke bûk.

bîkînî

Noun
  1. taxima derpîkurtk û bermemikên jinan
  2. (bi taybetî ya bo avjenînê)