B

bî – bîgane

135 words

bî

Noun
  1. Darek e ku li nêzîk avan şîn dibe belg zirav û fêqiyê wê zer e
  2. Guhartoyeke biyok.
Adjective
  1. jina ku mêrê wê miriye:
  2. bîjin
  3. jinebî
  4. mêrê ku jina wî miriye:
  5. bîmêr
  6. mêrebî
  7. zaroka/ê li derveyî zewacê hatiye radan:
  8. bîje
  9. bîjî
Verb form
  1. forma bilanî ya lêkera bûn bo kesê duyem yê yekhejmar:
  2. bû:
  3. Ew kurd bî. (Ew kurd bû.)
  4. be:
Prefix
  1. pêşgirek e dikeve pêşiya peyva "jin" û ya "mêr"
  2. û maneya "jina wî / mêrê wê miriye yan jê cuda bûye" dide:
  3. du-, cot-:
Suffix
  1. Paşgirek e dikeve dû peyva "jin" û ya "mêr" û navgira "-e-"
  2. û maneya "jina wî / mêrê wê miriye yan jê cuda bûye" dide:

Arabicصَفْصَاف·غَرَب·خِلَاف·أَرْمَلَة·أَرْمَل

bîat

Noun
  1. Guhartoyeke biyet.

bîat kirin

Verb
  1. Guhartoyeke biyet kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke biyetkirin.

bîber

Noun
  1. Hin riwekên tûj in bi taybetî dikin nav tirşiyê.
  2. Toza ji wê riwekê hatiye çêkirin û ya xwarin pê tên tûjkirin.

Arabicفلفل·الفلفل

Synonymsîsot·filfil

bîberfiroşekî

Noun form bîberfiroş
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya bîberfiroş.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya bîberfiroş.

bîberfiroşê

Noun form bîberfiroş
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya bîberfiroş.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bîberfiroş.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a bîberfiroş.

bîberiyên

Noun form bîberî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bîberî.

bîberî

Noun
  1. rewşa bîberbûnê
  2. tûj, gezok^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

bîberka

Noun form bîberk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya bîberk.

bîbik

Noun
  1. Guhartoyeke bîbîk.

bîbirî

Adjective
  1. aqil, şarezayî, bîrewerî, dîrayet

bîbî

Noun
  1. Guhartoyeke bîbîk.

bîbîk

Noun
  1. zarokên sava, nûzayî, nûhatî, biçûk, berşîr
  2. nîva çavan, nîva reşika çavî, bîbîka çavî

Soraniگلێنە·گزینگ

Arabicحدقة·بؤبؤ·بوبو·نني

bîbîka

Noun form bîbîk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya bîbîk.

bîbîkan

Noun form bîbîk
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya bîbîk.

bîbîkek

Noun form bîbîk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîbîk.

bîbîkeke

Noun form bîbîk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya bîbîk.

bîbîkekê

Noun form bîbîk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîbîk.

bîbîkê

Noun form bîbîk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bîbîk.

bîbîkin

Noun form bîbîk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya bîbîk.

bîbîkinan

Noun form bîbîk
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya bîbîk.

bîbîkine

Noun form bîbîk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya bîbîk.

bîbliyografî

Noun
  1. lîsteya pirtûkên li ser mijarekê
  2. lîsteya pirtûkên ku di lêkolînekê de sûd jê hatiye wergirtin

bîbliyomanî

Noun
  1. şeydayiya kitêb û pirtûkan,
  2. mecnûniya kitêban,
  3. hezkirina bêhed ji kitêban û berhevkirina wan

bîbo

Noun
  1. bebek, pitik,
  2. zarokê sava, kurrikê biçûk, zarokê berşîr
  3. sava, hito^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

bîç

Noun
  1. Guhartoyeke bîj.

bîçe

Noun
  1. Perçeyek e ku wi liva (heriyê berxan) çê diwe

bîçebir

Noun
  1. xeyat, terzî, dirûvan, dirwar, dirûnkar,
  2. kesa/ê ku karê wê / wî dirûn û çêkirina cilan e
  3. Li Xorasanê, bîçe ew perçeya ku ji heriyê berxan çê diken û pê kinc û pencekan didûrin

bîçer

Noun
  1. pêdirûnk, derase, makîneya dirûnê,
  2. makîneyên ku dexlûdan pê tê dirûtin

bîçera

Noun form bîçer
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya bîçer.

bîçeran

Noun form bîçer
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya bîçer.

bîçerek

Noun form bîçer
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîçer.

bîçereke

Noun form bîçer
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya bîçer.

bîçerekê

Noun form bîçer
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîçer.

bîçerê

Noun form bîçer
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bîçer.

bîçerin

Noun form bîçer
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya bîçer.

bîçerinan

Noun form bîçer
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya bîçer.

bîçerine

Noun form bîçer
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya bîçer.

bîçik

Noun
  1. benîşt, qaçik,
  2. tiştê çir yê mirov di devê xwe de dicû

bîdar

Adjective
  1. şiyar, hişyar, bêxew, ne nivistî, ne razayî, ne raketî, ne di xew de
  2. payî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

bîdar dike

Verb form bîdar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera bîdar kirin (tewandin).

bîdar dikim

Verb form bîdar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera bîdar kirin (tewandin).

bîdar dikî

Verb form bîdar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera bîdar kirin (tewandin).

bîdariya

Noun form bîdarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bîdarî.

bîdariyên

Noun form bîdarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bîdarî.

bîdarkirina

Noun form bîdarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya bîdarkirin.

bîdarkirinek

Noun form bîdarkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bîdarkirin.

bîdarkirineke

Noun form bîdarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bîdarkirin.

bîdarkirinekê

Noun form bîdarkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bîdarkirin.

bîdarkirinên

Noun form bîdarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bîdarkirin.

bîdar nake

Verb form bîdar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîdar kirin (tewandin).

bîdar nakim

Verb form bîdar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîdar kirin (tewandin).

bîdar nakî

Verb form bîdar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bîdar kirin (tewandin).

bîdartir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra bîdar.

bîdartirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr bîdar.

bîdat

Noun
  1. Tiştên ku pişt re çê bûne.
  2. Daraz û prensîbên ku piştî Hz Muhemed di dînê Îslamê de peyde bûne

bîde

Noun
  1. Têşokên anku mexseleyên nizm di destavxaneyan ve bo şûştina organên zayendî û qûnê.

bîdeya

Noun form bîde
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bîde.

bîdeyek

Noun form bîde
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîde.

bîdeyeke

Noun form bîde
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bîde.

bîdeyên

Noun form bîde
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bîde.

bîdeyin

Noun form bîde
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya bîde.

bîdon

Noun
  1. Qapê mezin yê ku bi gelemperî ji lekî hatiye çêkirin, şikilê wî sîlînder e û biderdank e û av û şileyên din pê tê kêşan.

Synonymsdewlik·dolik

bîdona

Noun form bîdon
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya bîdon.

bîdonan

Noun form bîdon
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya bîdon.

bîdonek

Noun form bîdon
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîdon.

bîdoneke

Noun form bîdon
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya bîdon.

bîdonekê

Noun form bîdon
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîdon.

bîdonê

Noun form bîdon
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bîdon.

bîdonên

Noun form bîdon
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya bîdon.

bîdonin

Noun form bîdon
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya bîdon.

bîdoninan

Noun form bîdon
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya bîdon.

bîdonine

Noun form bîdon
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya bîdon.

bîdoniyên

Noun form bîdonî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bîdonî.

bîenal

Noun
  1. tişta/ê ku her du salan carekê tê kirin yan diqewime
  2. tişta/ê ku du salan didome

bîenala

Noun form bîenal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya bîenal.

bîenalan

Noun form bîenal
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya bîenal.

bîenalek

Noun form bîenal
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîenal.

bîenaleke

Noun form bîenal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya bîenal.

bîenalekê

Noun form bîenal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bîenal.

bîenalê

Noun form bîenal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bîenal.

bîenalin

Noun form bîenal
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya bîenal.

bîenalinan

Noun form bîenal
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya bîenal.

bîenaline

Noun form bîenal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya bîenal.

bîenaliya

Noun form bîenalî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bîenalî.

bîet

Noun
  1. Guhartoyeke biyet.

bîform

Noun
  1. xwedîbûna du form / şêwaz / awayên cuda .

bîforma

Noun form bîform
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya bîform.