Hevalo
Log in Get started

T

-tî – tîjtî

98 words

-tî

Suffix
  1. Paşgirek e pê hin navdêr ji hin rengdêran tên çêkirin
  2. Paşgirek e pê hin navdêrên nû ji hin navdêrên heyî tên çêkirin
Noun
  1. Birayê mêrê kesekê.
  2. (darek û dirîkên wê) Binêre: tû (1)
Adjective
  1. têhinî, hewceyî vexwarinê,
  2. ya / yê ku pêwîstî bi avê yan vexwirakek din heye
  3. ya / yê pirr tiştekê/î dixwaze: Em hemî tiyên azadiyê ne.

Arabicعَطْشَان·ظَمْآن·شَقِيق زَوْج·شَقِيق زَوْجَة·سِلْف

Synonyms-ahî·-atî·-ehî·-etî·-itî·-î·-înî·-îtî

+13·têhin·têhn·têhnî·tên·tênî·tihin·tihn·tihnî·tîhin·tîhn·tîhnî·tîn·tînî

Tîbet

Proper noun
  1. Herêmeke çiyayî ye li rojavaya Çînê.

Arabicالتِّبِت·تُبَّت

Tîbeta

Noun form Tîbet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya Tîbet.

Tîbetan

Noun form Tîbet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya Tîbet.

Tîbetek

Noun form Tîbet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Tîbet.

Tîbeteke

Noun form Tîbet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya Tîbet.

Tîbetekê

Noun form Tîbet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Tîbet.

Tîbetê

Noun form Tîbet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya Tîbet.

Tîbetên

Noun form Tîbet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya Tîbet.

Tîbetin

Noun form Tîbet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya Tîbet.

Tîbetinan

Noun form Tîbet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya Tîbet.

Tîbetine

Noun form Tîbet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya Tîbet.

Tîbetino

Noun form Tîbet
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya Tîbet.

tîbetiya

Noun form tîbetî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya tîbetî.

tîbetiyeke

Noun form tîbetî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya tîbetî.

tîbetî

Noun
  1. Rûniştvanê/a Tîbetê yan kesa/ê ji wê derê.
  2. Zimanê miletê serekî yê Tîbetê.
Adjective
  1. Her tişta/ê Tîbetê, gelê wê yan bi zimanê wê.

Arabicتبتية

tî bûn

Verb
  1. Ketina rewşa hewcebûna avê; gava ku mirov dixwaze av vexwe

tîbûna

Noun form tîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya tîbûn.

tîbûnek

Noun form tîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya tîbûn.

tîbûneke

Noun form tîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya tîbûn.

tîbûnên

Noun form tîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tîbûn.

tî dike

Verb form tî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera tî kirin (tewandin).

tî dikim

Verb form tî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera tî kirin (tewandin).

tî dikin

Verb form tî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera tî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera tî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera tî kirin (tewandin).

tî dikî

Verb form tî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera tî kirin (tewandin).

tîflon

Noun
  1. Madeya plastikiye tê bikaranîn ji aliyê kesên ku karê asinî plastikî dikin.

tîfo

Noun
  1. giraneta, tayek (êşek) giran e ku ji bakteryayekê peyda dibe û bi piranî dibe sedema hinavêşiyê yan îshalê

Arabicتیفوئید

tîfoya

Noun form tîfo
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya tîfo.

tîfoyek

Noun form tîfo
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya tîfo.

tîfoyeke

Noun form tîfo
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya tîfo.

tîfoyên

Noun form tîfo
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tîfo.

tîfş

Noun
  1. Guhartoyeke tîfşe.

tîfşe

Noun
  1. ker, qed, parçe, par, zûl, tûş, teqal
  2. teqal, qaş^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

tîfşe dike

Verb form tîfşe kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera tîfşe kirin (tewandin).

tîfşe dikim

Verb form tîfşe kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera tîfşe kirin (tewandin).

tîfşe dikin

Verb form tîfşe kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera tîfşe kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera tîfşe kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera tîfşe kirin (tewandin).

tîfşe dikî

Verb form tîfşe kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera tîfşe kirin (tewandin).

tîfşekerekî

Noun form tîfşeker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya tîfşeker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya tîfşeker.

tîfşekerê

Noun form tîfşeker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya tîfşeker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tîfşeker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a tîfşeker.

tîfşekirina

Noun form tîfşekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya tîfşekirin.

tîfşekirinek

Noun form tîfşekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya tîfşekirin.

tîfşekirineke

Noun form tîfşekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya tîfşekirin.

tîfşekirinekê

Noun form tîfşekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya tîfşekirin.

tîfşekirinê

Noun form tîfşekirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tîfşekirin.

tîfşekirinên

Noun form tîfşekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tîfşekirin.

tîfşe nake

Verb form tîfşe kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tîfşe kirin (tewandin).

tîfşe nakim

Verb form tîfşe kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tîfşe kirin (tewandin).

tîfşe nakî

Verb form tîfşe kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tîfşe kirin (tewandin).

tîftolok

Noun
  1. pelatînk
  2. perwane, pinpinî, pirik, melmelok, têr, nîfrok^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicفراشة

tîger

Noun
  1. şepal, piling

Arabicنِمْر·بَبْر·فَهْد

tîgera

Noun form tîger
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tîger.

tîgeran

Noun form tîger
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya tîger.

tîgerek

Noun form tîger
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tîger.

tîgereke

Noun form tîger
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tîger.

tîgerekê

Noun form tîger
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tîger.

tîgerê

Noun form tîger
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tîger.

tîgerin

Noun form tîger
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tîger.

tîgerinan

Noun form tîger
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tîger.

tîj

Adjective
  1. Guhartoyeke tûj.

tîjik

Noun
  1. Guhartoyeke tûjik.
  2. Guhartoyeke tîşik.

tîjk

Noun
  1. Guhartoyeke tîşk.

tîj kirin

Verb
  1. Guhartoyeke tûj kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke tûjkirin.