Hevalo
Log in Get started

A

ahê bizina kol ji ya bi qiloç re namîne – Aîntab

130 words

ahid

Noun
  1. Guhartoyeke ehd.

ahil

Noun
  1. Guhartoyeke ehl.

ahin

Noun
  1. Guhartoyeke ahen.

ahing

Noun
  1. Guhartoyeke aheng.

ahir

Noun
  1. Guhartoyeke agir.

ahiste

Adverb
  1. hêdî, hêdîka, bi dengek nizm
Adjective
  1. hêdî, hêdîka, bi dengek nizm

ahistetir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra ahiste.

ahistetirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr ahiste.

ahisteyiya

Noun form ahisteyî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ahisteyî.

ahîn

Noun
  1. Guhartoyeke axîn.

ahîst

Adjective
  1. aram, tena, hêwir, hêmin, aşt, haşt

ahîsttir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra ahîst.

ahîsttirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr ahîst.

ahîze

Noun
  1. Parçeya telefonê ku mirov dide ber dev û guhê xwe, bihîstok, reseptor, şandiyar.

ahîzeya

Noun form ahîze
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ahîze.

ahîzeyeke

Noun form ahîze
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ahîze.

ahîzeyên

Noun form ahîze
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ahîze.

ahl

Noun
  1. Guhartoyeke ehl.

ahlaq

Noun
  1. Guhartoyeke exlaq.

ahlî

Noun
  1. Guhartoyeke ehlî.

Ahmed

Proper noun
  1. Guhartoyeke Ehmed.

aho

Adverb
  1. bi vî awahî, awiha, wiha, hosa, bi vî awayî

Ahrîmen

Proper noun
  1. Guhartoyeke Ehrîmen.
  2. Guhartoyeke Ahrîmen.

Ahura Mazda

Proper noun
  1. yezdanê qenciyê, yezdanê herî mezin û bilind
  2. Guhartoyeke Ahura Mazda.

ahuramezda

Noun
  1. xweda, yezdan, dijminê ehrîmenî
  2. hêza qencîxwaz

ahû

Noun
  1. Hin cûnên heywanên kûvî yên guhandar yên çarpî û simdar in.

Synonymsxezal·ask·antîlop·ceylan

ahûgira

Noun form ahûgir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ahûgir.

ahûgiran

Noun form ahûgir
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ahûgir.

ahûgirek

Noun form ahûgir
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ahûgir.

ahûgireke

Noun form ahûgir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ahûgir.

ahûgirekê

Noun form ahûgir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ahûgir.

ahûgirekî

Noun form ahûgir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya ahûgir.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya ahûgir.

ahûgirê

Noun form ahûgir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya ahûgir.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ahûgir.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a ahûgir.

ahûgirin

Noun form ahûgir
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ahûgir.

ahûgirinan

Noun form ahûgir
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya ahûgir.

ahûgirine

Noun form ahûgir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ahûgir.

ahûgiriya

Noun form ahûgirî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ahûgirî.

ahûgiro

Noun form ahûgir
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya ahûgir.

ahûvaniya

Noun form ahûvanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ahûvanî.

ahûya

Noun form ahû
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ahû.

ahûyek

Noun form ahû
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ahû.

ahûyeke

Noun form ahû
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ahû.

ahûyên

Noun form ahû
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ahû.

ahûyiya

Noun form ahûyî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ahûyî.

ahûyiyên

Noun form ahûyî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ahûyî.

AIDS

Noun
  1. êşek kujer û vegir e û ji vîrusa HÎVê peyda dibe û hêdî-hêdî pergala xweparastinê ya leşî diruxîne

airwaya

Noun form airway
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya airway.

aîd

Adposition
  1. Tiştê kesekî.
  2. Ser bi kesekî yan tiştekî ve, eleqedarî kesekî yan tiştekî, endamê tiştekî.

aîdat

Noun
  1. pareyê yan qezenca ku mirov werdigire
  2. Guhartoyeke aîdat.

Synonymsdahat

aîdata

Noun form aîdat
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya aîdat.

aîdatek

Noun form aîdat
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aîdat.

aîdateke

Noun form aîdat
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aîdat.

aîdatên

Noun form aîdat
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aîdat.

aîdbûna

Noun form aîdbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya aîdbûn.

aîdbûnek

Noun form aîdbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aîdbûn.

aîdbûneke

Noun form aîdbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aîdbûn.

aîdbûnên

Noun form aîdbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aîdbûn.

aîd dike

Verb form aîd kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera aîd kirin (tewandin).

aîd dikim

Verb form aîd kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera aîd kirin (tewandin).

aîd dikî

Verb form aîd kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera aîd kirin (tewandin).

aîdiya

Noun form aîdî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya aîdî.

aîdiyet

Noun
  1. aîdbûn, têkilî, pêwendî, eleqedarî, endamtî

aîdiyeta

Noun form aîdiyet
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya aîdiyet.

aîdiyetek

Noun form aîdiyet
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aîdiyet.

aîdiyeteke

Noun form aîdiyet
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aîdiyet.

aîdiyetê

Noun form aîdiyet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya aîdiyet.

aîdiyetên

Noun form aîdiyet
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aîdiyet.

aîdiyên

Noun form aîdî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aîdî.

aîdkirina

Noun form aîdkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya aîdkirin.

aîdkirinek

Noun form aîdkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya aîdkirin.

aîdkirineke

Noun form aîdkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya aîdkirin.

aîdkirinekê

Noun form aîdkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya aîdkirin.

aîdkirinên

Noun form aîdkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aîdkirin.

aîdkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye aîd kirin

aîd nake

Verb form aîd kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aîd kirin (tewandin).

aîd nakim

Verb form aîd kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aîd kirin (tewandin).

aîd nakî

Verb form aîd kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aîd kirin (tewandin).

AÎDS

Noun
  1. êşek kujer û vegir e û ji vîrusa HÎVê peyda dibe û hêdî-hêdî pergala xweparastinê ya leşî diruxîne

aîlewî

Adjective
  1. malbatî, malî, binemalî, famîlyayî,
  2. têkildarî aîleyan yan aîleyekê

aîlî

Adjective
  1. Guhartoyeke aîlewî.

Aîntab

Proper noun
  1. Guhartoyeke Entab.