Hevalo
Log in Get started

R

rehî – rehle

97 words

rehî

Noun
  1. rewşa rehbûnê
  2. nerm, nizm, kokî, qurmî, rehkirî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rehîba

Noun form rehîb
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehîb.

rehîban

Noun form rehîb
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rehîb.

rehîbek

Noun form rehîb
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehîb.

rehîbeke

Noun form rehîb
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rehîb.

rehîbekê

Noun form rehîb
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehîb.

rehîbê

Noun form rehîb
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehîb.

rehîbên

Noun form rehîb
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rehîb.

rehîbin

Noun form rehîb
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehîb.

rehîbinan

Noun form rehîb
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rehîb.

rehîm

Adjective
  1. dilovîn, dilnerm, mihrevan, bexşende, birehm, piyar, rehman, muşfîq, şefîq
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Rehîmawa

Proper noun
  1. tax anku mehelek e li bajarê Kerkûkê li Başûrê Kurdistanê

rehîmiyên

Noun form rehîmî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rehîmî.

rehîn

Noun
  1. Kesa/ê ku hatiye girtin û zindanîkirin bi armanca neçarkirina hin kesên din daku hin pare ji wan bên standin yan hin şert û merc bi wan bidin pejirandin
  2. Malê ku wek garantiya deyndanê hatiye destnîşankirin.

Arabicرهن·رهن عقاري

Synonymsbarimte·gerew·mişkane·barîte·girtî·destbiser·girap·îpotek

rehîndana

Noun form rehîndan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rehîndan.

rehîndanek

Noun form rehîndan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rehîndan.

rehîn dikim

Verb form rehîn kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera rehîn kirin.

rehîn dikî

Verb form rehîn kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera rehîn kirin.

rehîne

Noun
  1. Kesa/ê hatiye girtin û nayêt berdan ta ku daxwazek neyêt bicihanîn.

Synonymsbarimte

rehînegirekî

Noun form rehînegir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya rehînegir.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya rehînegir.

rehînegirê

Noun form rehînegir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya rehînegir.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehînegir.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a rehînegir.

rehîngirekî

Noun form rehîngir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya rehîngir.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya rehîngir.

rehîngirê

Noun form rehîngir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya rehîngir.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehîngir.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a rehîngir.

rehîngirtina

Noun form rehîngirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rehîngirtin.

rehîngirtinek

Noun form rehîngirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rehîngirtin.

rehînkirina

Noun form rehînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya rehînkirin.

rehînkirinek

Noun form rehînkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehînkirin.

rehînkirineke

Noun form rehînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehînkirin.

rehînkirinekê

Noun form rehînkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehînkirin.

rehînkirinên

Noun form rehînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rehînkirin.

rehîn nake

Verb form rehîn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rehîn kirin.

rehîn nakim

Verb form rehîn kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rehîn kirin.

rehîn nakî

Verb form rehîn kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rehîn kirin.

rehîq

Meaning
  1. meya herî xweş, xwerû, zelal

rehjen

Noun
  1. Livîn û hereketa ku bi tiliya li ser reh û demaran tê hîs kirin. Bi her lêdanekî dil ev livîn û hereket pêk tên.

rehjena

Noun form rehjen
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehjen.

rehjenan

Noun form rehjen
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rehjen.

rehjenek

Noun form rehjen
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehjen.

rehjeneke

Noun form rehjen
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rehjen.

rehjenekê

Noun form rehjen
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehjen.

rehjenê

Noun form rehjen
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehjen.

rehjenên

Noun form rehjen
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rehjen.

rehjenin

Noun form rehjen
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehjen.

rehjeninan

Noun form rehjen
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rehjen.

rehjenine

Noun form rehjen
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rehjen.

rehkirina

Noun form rehkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya rehkirin.

rehkirinek

Noun form rehkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehkirin.

rehkirineke

Noun form rehkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehkirin.

rehkirinekê

Noun form rehkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehkirin.

rehkirinên

Noun form rehkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rehkirin.

rehkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye reh kirin

rehl

Noun
  1. maseya xwandinê (bi taybetî ya wek şiklê kurtanê hêştiran)

Arabicمقعد

rehle

Noun
  1. Guhartoyeke rehl.