Hevalo
Log in Get started

R

rehek – rehiyên

136 words

rehek

Noun
  1. şênkatî, riwek, gulûgiya, giya

reheka

Noun form rehek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehek.

rehekan

Noun form rehek
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rehek.

reheke

Noun form reh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya reh.

rehekek

Noun form rehek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehek.

rehekeke

Noun form rehek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rehek.

rehekekê

Noun form rehek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehek.

rehekê

Noun form rehek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehek.

rehekin

Noun form rehek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehek.

rehekinan

Noun form rehek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rehek.

rehend

Noun
  1. Dirêjahî û bilindahî û firehiya tiştekî.
  2. Perçeyek taybet ya rewş an jî hêlekî ku li ser fikr û ramanê mirov bandorê çêdike.
  3. alî, layen

rehenda

Noun form rehend
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehend.

rehendan

Noun form rehend
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rehend.

rehendek

Noun form rehend
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehend.

rehendeke

Noun form rehend
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rehend.

rehendekê

Noun form rehend
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehend.

rehendê

Noun form rehend
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehend.

rehendên

Noun form rehend
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rehend.

rehendin

Noun form rehend
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehend.

rehendinan

Noun form rehend
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rehend.

rehendine

Noun form rehend
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rehend.

rehet

Noun
  1. loqim, şîrîniyek e ji şekirê û nîşasteyê têt çêkirin
  2. (bi gelemperî ar pê de têt kirin û carine jî fisteq û findeqan dikin nav re)
Adjective
  1. aram, hêsa, tena, hêmin, hêwir, aşt, asûde
  2. hêsan, ne zehmet, ne dijwar
  3. ne bêzar, ne bênteng, ne aciz
  4. xweş
  5. bê şer yan pevçûn
  6. bêdeng yan kêmdeng

Arabicمريح·الحلقوم·راحة الحلقوم

reheta

Noun form rehet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehet.

rehetan

Noun form rehet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rehet.

rehet bûn

Verb
  1. aram bûn, tena bûn, hêmin bûn, hêwir bûn, asûde bûn
  2. asan bûn, ne zehmet bûn, ne dijwar bûn
  3. ne bêzar bûn, ne bênteng bûn, ne aciz bûn
  4. xweş bûn
  5. bêdeng bûn yan kêmdeng bûn

Arabicهدأ·إرتاح

rehet dike

Verb form rehet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera rehet kirin (tewandin).

rehet dikim

Verb form rehet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera rehet kirin (tewandin).

rehet dikin

Verb form rehet kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera rehet kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera rehet kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera rehet kirin (tewandin).

rehet dikî

Verb form rehet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera rehet kirin (tewandin).

rehetek

Noun form rehet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehet.

reheteke

Noun form rehet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rehet.

rehetekê

Noun form rehet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehet.

rehetê

Noun form rehet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehet.

rehetên

Noun form rehet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rehet.

rehetin

Noun form rehet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehet.

rehetinan

Noun form rehet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rehet.

rehetine

Noun form rehet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rehet.

rehetino

Noun form rehet
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya rehet.

rehetiya

Noun form rehetî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya rehetî.

rehetiyeke

Noun form rehetî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rehetî.

rehetiyên

Noun form rehetî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rehetî.

rehetî

Noun
  1. aramî, tenahî, bênvedan, hêminî, hêwirî, hedan, sebirdarî, bêhnfirehî, asayî, hêsayî,
  2. rewşa aram, ne şer yan qerebalix yan nerehetî
  3. asanî, sanahî, hêsanî, ne dijwarî, ne zehmet

Arabicراحة·فرحة·التلطف

rehetî dan

Verb
  1. jê hewîn, jê gerin, jê bûn, bêhn dan

rehetker

Noun
  1. ya/ê rehet dike
  2. tenaker, aramker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rehetkera

Noun form rehetker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehetker.

rehetkerek

Noun form rehetker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehetker.

rehetkerekî

Noun form rehetker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya rehetker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya rehetker.

rehetkerê

Noun form rehetker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya rehetker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehetker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a rehetker.

rehetkerin

Noun form rehetker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehetker.

rehetkerinan

Noun form rehetker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya rehetker.

rehetkerine

Noun form rehetker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya rehetker.

rehetkerî

Noun form rehetker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya rehetker.

rehetkirina

Noun form rehetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya rehetkirin.

rehetkirinek

Noun form rehetkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehetkirin.

rehetkirineke

Noun form rehetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehetkirin.

rehetkirinekê

Noun form rehetkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehetkirin.

rehetkirinê

Noun form rehetkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehetkirin.

rehetkirinên

Noun form rehetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rehetkirin.

rehet nake

Verb form rehet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rehet kirin (tewandin).

rehet nakim

Verb form rehet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rehet kirin (tewandin).

rehet nakî

Verb form rehet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rehet kirin (tewandin).

rehetsiz

Noun
  1. nerehet, bêrehet, nearam, nerihet

rehê

Noun form reh
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya reh.

rehê duyem

Noun
  1. "rehê duyem" yê hejmara n ew hejmar e ku dema li xwe were carandin, hingê dibe n,
  2. nîşana wê √ e,
  3. rehê duyem yê "n" √ ye
  4. Rehê duyem yê 9ê 3 ye (= 3²)
  5. rehê duyem yê 4ê 2 ye ((= 2²)

Arabicجذر تربيعي

rehên

Noun form reh
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya reh.

rehgirtina

Noun form rehgirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rehgirtin.

rehgirtinek

Noun form rehgirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rehgirtin.

rehguzer

Noun
  1. duriyan, sêriyan, çariyan: cihê ku gelek rê lê digihîn ser hev.

rehik

Noun
  1. porik bot, rehşik, rîşe, damar

rehika

Noun form rehik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehik.

rehikdana

Noun form rehikdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehikdan.

rehikdanek

Noun form rehikdan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehikdan.

rehikdanê

Noun form rehikdan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehikdan.

rehikdanin

Noun form rehikdan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehikdan.

rehikek

Noun form rehik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehik.

rehikeke

Noun form rehik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rehik.

rehikekê

Noun form rehik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehik.

rehikê

Noun form rehik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehik.

rehikin

Noun form rehik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehik.

rehikinan

Noun form rehik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rehik.

rehikiya

Noun form rehikî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rehikî.

rehil

Noun
  1. Guhartoyeke rehl.

rehimandin

Verb
  1. bexşandin, efû kirin, lê borîn, xefirandin

rehimdar

Noun
  1. birehm, dilovan, mihrevan, dilnerm, rehîm, rehman

rehimdara

Noun form rehimdar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehimdar.

rehimdarek

Noun form rehimdar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehimdar.

rehimdarê

Noun form rehimdar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehimdar.

rehimdarin

Noun form rehimdar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehimdar.

rehin

Noun
  1. Guhartoyeke ran.

rehinan

Noun form reh
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya reh.

rehino

Noun form reh
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya reh.

rehiya

Noun form rehî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rehî.

rehiyên

Noun form rehî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rehî.