R

rehm – rehwanbêjî

136 words

rehm

Noun
  1. dilnermî, dilovanî, dilsojî, merhemet

Arabicحنان

rehma

Noun form rehm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehm.

rehman

Adjective
  1. dilovan, dilnerm, mihrevan, bexşende, birehm, rehîm, piyar, muşfîq, şefîq
Proper noun
  1. Sûretek Qur'anê ye.
  2. navek zelaman e

rehmana

Noun form rehman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehman.
  2. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya Rehman.

rehmanan

Noun form rehman
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rehman.

rehmanek

Noun form rehman
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehman.

rehmaneke

Noun form rehman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rehman.

rehmanekê

Noun form rehman
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehman.

rehmanê

Noun form rehman
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehman.

rehmanên

Noun form rehman
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rehman.

rehmanin

Noun form rehman
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehman.

rehmaninan

Noun form rehman
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rehman.

rehmanine

Noun form rehman
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rehman.

rehmaniyên

Noun form rehmanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rehmanî.

rehma Xwedê bike

Verb form rehma Xwedê kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera rehma Xwedê kirin.

rehma Xwedê bikin

Verb form rehma Xwedê kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera rehma Xwedê kirin.

rehma Xwedê dikin

Verb form rehma Xwedê kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema niha ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  2. Kesê duyem pirrjimar dema niha ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema niha ji lêkera rehma Xwedê kirin.

rehma Xwedê nakin

Verb form rehma Xwedê kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  2. Kesê duyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rehma Xwedê kirin.

rehma Xwedê neke

Verb form rehma Xwedê kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera rehma Xwedê kirin.

rehma Xwedê nekin

Verb form rehma Xwedê kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema bê ya neyînî ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  2. Kesê duyem pirrjimar dema bê ya neyînî ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema bê ya neyînî ji lêkera rehma Xwedê kirin.
  4. Kesê duyem pirrjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera rehma Xwedê kirin.

rehmdar

Adjective
  1. bidilnermî, bidilovanî, bidilsojî, bimerhemet

rehmek

Noun form rehm
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehm.

rehmeke

Noun form rehm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rehm.

rehmekê

Noun form rehm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehm.

rehmelê

Adjective
  1. rehmetî, biheştî, Xwedê-jê-razî,
  2. bo qedirgirtinê bo kesên mirî tê gotin

rehmelêtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra rehmelê.

rehmet

Noun
  1. Dilovanî, dilnermî, rehm, rehma Xwedê.
  2. Wefat, merg, mirin.

Arabicرحمة

rehmeta

Noun form rehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehmet.

rehmetan

Noun form rehmet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rehmet.

rehmetek

Noun form rehmet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehmet.

rehmeteke

Noun form rehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rehmet.

rehmetekê

Noun form rehmet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehmet.

rehmetê

Noun form rehmet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehmet.

rehmetên

Noun form rehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rehmet.

rehmetin

Noun form rehmet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehmet.

rehmetinan

Noun form rehmet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rehmet.

rehmetine

Noun form rehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rehmet.

rehmetî

Adjective
  1. merhûm, biheştî, rehmetkirî, mirî, wefatkirî

rehmet kirin

Idiom
  1. (mirov) mirin, wefat kirin, çûn rehmetê, çûn ber rehma Xwedê, çûn ber dilovaniya Xwedê, jiyana xwe ji dest dan, jiyana xwe winda kirin
  2. mirin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
Noun
  1. Binêre rehmet.

rehmê

Noun form rehm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehm.

rehmên

Noun form rehm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rehm.

rehmin

Noun form rehm
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehm.

rehminan

Noun form rehm
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rehm.

rehmine

Noun form rehm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rehm.

rehmino

Noun form rehm
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya rehm.

rehmiya

Noun form rehmî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rehmî.

rehmiyên

Noun form rehmî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rehmî.

rehn

Noun
  1. Guhartoyeke ran.

reh nake

Verb form reh kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera reh kirin.

reh nakim

Verb form reh kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera reh kirin.

reh nakî

Verb form reh kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera reh kirin.

rehnasî

Noun
  1. etîmolojî, peyvnasî, koknasî

rehrew

Meaning
  1. rêwî, şagirt, mirîd

reht

Adjective
  1. Gava yek karekî giran dike û dikeve ew rewşa ku nema bikare kar bike.

Arabicقلق

Synonymswestî·betilî

reht bike

Verb form reht kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera reht kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera reht kirin.

reht bikim

Verb form reht kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera reht kirin.

reht bikin

Verb form reht kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera reht kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera reht kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera reht kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera reht kirin.

reht bikî

Verb form reht kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera reht kirin.

rehtbûna

Noun form rehtbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya rehtbûn.

rehtbûnek

Noun form rehtbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rehtbûn.

rehtbûnên

Noun form rehtbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rehtbûn.

reht dike

Verb form reht kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera reht kirin.

reht dikim

Verb form reht kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera reht kirin.

reht dikin

Verb form reht kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera reht kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera reht kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera reht kirin.

reht dikî

Verb form reht kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera reht kirin.

rehtiya

Noun form rehtî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rehtî.

rehtî

Noun
  1. westabûn, mandîtî, west, rehtbûnî

rehtker

Noun
  1. ya/ê reht dike
  2. rencîn, mandîker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rehtkera

Noun form rehtker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rehtker.

rehtkeran

Noun form rehtker
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rehtker.

rehtkerek

Noun form rehtker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehtker.

rehtkereke

Noun form rehtker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rehtker.

rehtkerekê

Noun form rehtker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rehtker.

rehtkerekî

Noun form rehtker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya rehtker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya rehtker.

rehtkerê

Noun form rehtker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya rehtker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rehtker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a rehtker.

rehtkerin

Noun form rehtker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rehtker.

rehtkerinan

Noun form rehtker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya rehtker.

rehtkerine

Noun form rehtker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya rehtker.

rehtkerî

Noun form rehtker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya rehtker.

rehtkero

Noun form rehtker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya rehtker.

rehtkirina

Noun form rehtkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya rehtkirin.

rehtkirinek

Noun form rehtkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehtkirin.

rehtkirineke

Noun form rehtkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehtkirin.

rehtkirinekê

Noun form rehtkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rehtkirin.

rehtkirinên

Noun form rehtkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rehtkirin.

rehtkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye reht kirin

reht nake

Verb form reht kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera reht kirin.

reht nakim

Verb form reht kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera reht kirin.

reht nakin

Verb form reht kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera reht kirin.
  2. Kesê duyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera reht kirin.
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera reht kirin.

reht nakî

Verb form reht kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera reht kirin.

reht neke

Verb form reht kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera reht kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera reht kirin.

reht nekim

Verb form reht kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera reht kirin.

reht nekin

Verb form reht kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera reht kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera reht kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera reht kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera reht kirin.

reht nekî

Verb form reht kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera reht kirin.

reh û rîçal

Idiom
  1. reh û rîçalên berxwedanê di nav axa kurdistanê de gelek kûr in

rehwan

Noun
  1. fesîh, bi belaxet, baş zimanek zanîn, zîrek, şareza

Arabicبليغ·سلس