Hevalo
Log in Get started

M

mihnandin – mihşk

124 words

mihne

Noun
  1. Karê ku mirov bo hatiye perwerdekirin û mirov bo jiyara xwe bi berdewamî dike.
  2. kar^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicمهنة

Synonymspîşe·meslek·hokar·profesyon·kariyer

mihnedar

Adjective
  1. bipîşe, bimeslek, bihokar, biprofesyon, bikariyer

mihnekara

Noun form mihnekar
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mihnekar.

mihnekaran

Noun form mihnekar
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya mihnekar.

mihnekarek

Noun form mihnekar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihnekar.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya mihnekar.

mihnekareke

Noun form mihnekar
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihnekar.

mihnekarekî

Noun form mihnekar
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya mihnekar.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya mihnekar.

mihnekarê

Noun form mihnekar
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya mihnekar.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mihnekar.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a mihnekar.

mihnekarên

Noun form mihnekar
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya mihnekar.

mihnekarin

Noun form mihnekar
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya mihnekar.

mihnekarinan

Noun form mihnekar
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya mihnekar.

mihnekarine

Noun form mihnekar
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya mihnekar.

mihnet

Noun
  1. derd, kul, kovan, keser, xem, xefet

mihneta

Noun form mihnet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mihnet.

mihnetan

Noun form mihnet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mihnet.

mihnetek

Noun form mihnet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihnet.

mihneteke

Noun form mihnet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mihnet.

mihnetekê

Noun form mihnet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihnet.

mihnetê

Noun form mihnet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mihnet.

mihnetên

Noun form mihnet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mihnet.

mihnetin

Noun form mihnet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mihnet.

mihnetinan

Noun form mihnet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mihnet.

mihnetine

Noun form mihnet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mihnet.

mihnetino

Noun form mihnet
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya mihnet.

mihneya

Noun form mihne
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mihne.

mihneyek

Noun form mihne
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihne.

mihneyeke

Noun form mihne
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mihne.

mihneyên

Noun form mihne
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mihne.

mihneyin

Noun form mihne
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mihne.

mihneyiyên

Noun form mihneyî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mihneyî.

mihneyî

Noun
  1. pîşeyî, meslekî, rewşa mihnebûnê

Miho

Proper noun
  1. bernavê Mihemedî

mihov

Noun
  1. Guhartoyeke mirov.

Mihoyî

Noun form
  1. Formeke çemandî ji navê Miho.

mihr

Noun
  1. hezkirin
  2. Mîtra, yezdan yan firîşte yê peymanê û dostaniyê bû, li ba netewên Îranî yên kevn.
  3. Nîşana reseniyê

Arabicحُب·عِشْق

Synonymsdildarî·eşq

mihra

Noun form mihr
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mihr.

mihrab

Noun
  1. cihê kûr li dîwarê mizgeftê
  2. (bi taybetî cihê ku mela lê disekine)
  3. cihê ku hêvî jê tê kirin

Arabicمحراب

mihraba

Noun form mihrab
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mihrab.

mihraban

Noun form mihrab
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mihrab.

mihrabek

Noun form mihrab
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihrab.

mihrabeke

Noun form mihrab
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mihrab.

mihrabekê

Noun form mihrab
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihrab.

mihrabê

Noun form mihrab
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mihrab.

mihrabên

Noun form mihrab
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mihrab.

mihrabin

Noun form mihrab
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mihrab.

mihrabinan

Noun form mihrab
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mihrab.

mihrabine

Noun form mihrab
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mihrab.

mihraq

Noun
  1. fokûs, sotek, nîvend, gerû, mişraq, nîskok

mihraqa

Noun form mihraq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mihraq.

mihraqan

Noun form mihraq
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mihraq.

mihraqek

Noun form mihraq
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihraq.

mihraqeke

Noun form mihraq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mihraq.

mihraqekê

Noun form mihraq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihraq.

mihraqê

Noun form mihraq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mihraq.

mihraqên

Noun form mihraq
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mihraq.

mihraqin

Noun form mihraq
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mihraq.

mihraqinan

Noun form mihraq
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mihraq.

mihrek

Noun form mihr
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mihr.

mihreke

Noun form mihr
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mihr.

mihrevantir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra mihrevan.

mihrevantirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr mihrevan.

mihrên

Noun form mihr
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mihr.

mihricana

Noun form mihrican
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mihrican.

mihrican dike

Verb form mihrican kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera mihrican kirin.

mihrican dikim

Verb form mihrican kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera mihrican kirin.

mihrican dikî

Verb form mihrican kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera mihrican kirin.

mihricanek

Noun form mihrican
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihrican.

mihricanê

Noun form mihrican
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mihrican.

mihricanin

Noun form mihrican
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mihrican.

mihricankirina

Noun form mihricankirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mihricankirin.

mihricankirinek

Noun form mihricankirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mihricankirin.

mihricankirineke

Noun form mihricankirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mihricankirin.

mihricankirinekê

Noun form mihricankirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mihricankirin.

mihricankirinên

Noun form mihricankirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mihricankirin.

mihrican nake

Verb form mihrican kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihrican kirin.

mihrican nakim

Verb form mihrican kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihrican kirin.

mihrican nakî

Verb form mihrican kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihrican kirin.

mihrîcan

Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna mihrican.

mihrîvan

Adjective
  1. dilovan, dilnerm, bexşende, birehm, rehîm, rehman, piyar, muşfîq, şefîq

mihrîvanî

Noun
  1. dilovanî, dilsojî, rehm, merhemet, dilnermî

Mihsin

Proper noun
  1. Guhartoyeke Muhsin.

Mihso

Proper noun
  1. navekî mêran e,
  2. bernavê Mihsinî anku Muhsinî