M

mihtac – miîz

90 words

mihtac

Adjective
  1. Guhartoyeke muhtac.

mihtac bûn

Verb
  1. Guhartoyeke muhtac bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke muhtacbûn.

mihtaciya

Noun form mihtacî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mihtacî.

mihtaciyeke

Noun form mihtacî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mihtacî.

mihtaciyên

Noun form mihtacî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mihtacî.

mihtacî

Noun
  1. ihtiyac, lazimî, mecbûrî, hewcedarî, neçarî, bêçaretî

mihtacîbûna

Noun form mihtacîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mihtacîbûn.

mihtacîbûnek

Noun form mihtacîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mihtacîbûn.

mihtacîbûnên

Noun form mihtacîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mihtacîbûn.

mihtacî dike

Verb form mihtacî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera mihtacî kirin.

mihtacî dikim

Verb form mihtacî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera mihtacî kirin.

mihtacî dikî

Verb form mihtacî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera mihtacî kirin.

mihtacîkirina

Noun form mihtacîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mihtacîkirin.

mihtacîkirinek

Noun form mihtacîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mihtacîkirin.

mihtacîkirineke

Noun form mihtacîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mihtacîkirin.

mihtacîkirinekê

Noun form mihtacîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mihtacîkirin.

mihtacîkirinên

Noun form mihtacîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mihtacîkirin.

mihtacî nake

Verb form mihtacî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihtacî kirin.

mihtacî nakim

Verb form mihtacî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihtacî kirin.

mihtacî nakî

Verb form mihtacî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihtacî kirin.

mihtec

Adjective
  1. Guhartoyeke muhtac.

mihtemel

Adjective
  1. Tişta/ê ku belkî biqewime yan bêt kirin.

Synonymsgengaz

mihtemelbûna

Noun form mihtemelbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mihtemelbûn.

mihtemelbûnek

Noun form mihtemelbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mihtemelbûn.

mihtemelbûnên

Noun form mihtemelbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mihtemelbûn.

mihtemel dike

Verb form mihtemel kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera mihtemel kirin.

mihtemel dikim

Verb form mihtemel kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera mihtemel kirin.

mihtemel dikî

Verb form mihtemel kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera mihtemel kirin.

mihtemelen

Adverb
  1. ihtimal e ku, reng e ku tê payîn ku, dişê ku, dibe ku, xuya ye ku (dê tiştek biqewime)

Arabicربما·قد

mihtemelkirina

Noun form mihtemelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mihtemelkirin.

mihtemelkirinek

Noun form mihtemelkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mihtemelkirin.

mihtemelkirineke

Noun form mihtemelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mihtemelkirin.

mihtemelkirinekê

Noun form mihtemelkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mihtemelkirin.

mihtemelkirinên

Noun form mihtemelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mihtemelkirin.

mihtemel nake

Verb form mihtemel kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihtemel kirin.

mihtemel nakim

Verb form mihtemel kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihtemel kirin.

mihtemel nakî

Verb form mihtemel kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihtemel kirin.

mihtemeltir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra mihtemel.

mihtemeltirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr mihtemel.

mihterem

Adjective
  1. rêzdar, birêz, hêja, qedirgiran, bi qedir û qîmet
  2. birûmet^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicمحترم

mihteremtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra mihterem.

mihteremtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr mihterem.

mihteşem

Adjective
  1. Yê xwedî-ihtişam, bihişmet, bidebdebe, wurşedar.

Synonymsbimirês

mihteşemtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra mihteşem.

mihtin

Verb
  1. Guhartoyeke mêjîn.

mihub

Noun
  1. Guhartoyeke mihîb.

mihum

Adjective
  1. Binêre muhim.

mihû

Noun
  1. mirov, meriv, merû, insan, beşer

mihûb

Adjective
  1. Guhartoyeke mihîb.

mihûyiyên

Noun form mihûyî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mihûyî.

mihûz

Adjective
  1. mehrûm, bêpar, bêbehr, bêpişk, nedar, çilek

mihûzbûna

Noun form mihûzbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya mihûzbûn.

mihûzbûnek

Noun form mihûzbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mihûzbûn.

mihûzî

Noun
  1. bêparitî, medlûmî, mehrûmiyet

mihvandar

Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna mêvandar.

mihwer

Noun
  1. tewere, eksen, mijane, dingil, germiçank, sirnî,
  2. xeta xeyalî ya ku tiştek li dor dizivire
  3. bere, enî

miîz

Adjective
  1. Guhartoyeke miûz.