Hevalo
Log in Get started

M

mihebet – mihmar

137 words

mihecer

Noun
  1. Asinê ku bi dereceyan ve dike ku mirov destê xwe pê ve dike daku nekeve.

Arabicمحجر

mihedis

Noun
  1. Şarezayê ilmê tomarkirina hedîsên Mihemmed pêxember.

mihefeze bike

Verb form mihefeze kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera mihefeze kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera mihefeze kirin.

mihefeze bikin

Verb form mihefeze kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera mihefeze kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera mihefeze kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera mihefeze kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera mihefeze kirin.

mihefeze dikin

Verb form mihefeze kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera mihefeze kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera mihefeze kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera mihefeze kirin.

mihefeze kirin

Verb
  1. ewle kirin, parastin, raçav kirin, sipartin, strandin, sitirandin
Noun
  1. Guhartoyeke mihafezekirin.

Arabicاحتفظ·تحفظ·حافظ

mihefeze nakin

Verb form mihefeze kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihefeze kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihefeze kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mihefeze kirin.

mihefeze neke

Verb form mihefeze kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera mihefeze kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera mihefeze kirin.

mihefeze nekin

Verb form mihefeze kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mihefeze kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mihefeze kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mihefeze kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera mihefeze kirin.

mihefiz

Noun
  1. parêzkar, qerewêl, pawan, pasavan, berevan, parêzger, bergir, parêzvan, berekar, berveder
  2. parêzer, zêrevan, pasevan, nobedar, heres, nêrevan, gard, pasdar, cerdevan, çete, çavdêr

mihefiza

Noun form mihefiz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mihefiz.

mihefizek

Noun form mihefiz
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihefiz.

mihefizeke

Noun form mihefiz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mihefiz.

mihefizekê

Noun form mihefiz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihefiz.

mihefizê

Noun form mihefiz
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya mihefiz.

mihefizin

Noun form mihefiz
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mihefiz.

mihefizî

Noun
  1. parêzkarî, qerewêlî, pawanî, pasavanî, berevanî, parêzgerî, bergir, parêzvanî, berekarî, bervederî
  2. parêzerî, zêrevanî, pasevanî, nobedarî, heresî, nêrevanî, gardî, pasdarî, cerdevanî, çeteyî, çavdêrî

mihek

Noun form mih
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mih.

miheke

Noun form mih
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mih.

mihel

Noun
  1. Guhartoyeke mehel.

mihelî

Adjective
  1. Guhartoyeke mehelî.

Mihema

Proper noun
  1. Guhartoyeke Mehma.

Miheme

Proper noun
  1. Guhartoyeke Mihemed.

Mihemed

Proper noun
  1. pêxemberê ku îslam damezrand yan belav kir
  2. navekî lawanan e.

Arabicمُحَمَّد·مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ ٱللّٰهِ

mihemedî

Noun
  1. bawermendên îslamê, kesa/ê ku ji Mihemed Pêxemberî û Qur'anê bawer dike

Arabicمسلم

mihendis

Noun
  1. Pisporên teknîkê, şarezayên makîneyan.

Arabicمهندس·مهندسة

Synonymsendazyar

miheqeq

Adverb
  1. bi rastî, bêguman, bêşik, çi pê nevêt

miheqeqbûna

Noun form miheqeqbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya miheqeqbûn.

miheqeqbûnek

Noun form miheqeqbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya miheqeqbûn.

miheqeqbûneke

Noun form miheqeqbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya miheqeqbûn.

miheqeqbûnên

Noun form miheqeqbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya miheqeqbûn.

miheqeq dike

Verb form miheqeq kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera miheqeq kirin.

miheqeq dikim

Verb form miheqeq kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera miheqeq kirin.

miheqeq dikî

Verb form miheqeq kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera miheqeq kirin.

miheqeqkirina

Noun form miheqeqkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya miheqeqkirin.

miheqeqkirinek

Noun form miheqeqkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miheqeqkirin.

miheqeqkirineke

Noun form miheqeqkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miheqeqkirin.

miheqeqkirinekê

Noun form miheqeqkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miheqeqkirin.

miheqeqkirinên

Noun form miheqeqkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya miheqeqkirin.

miheqeq nake

Verb form miheqeq kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miheqeq kirin.

miheqeq nakim

Verb form miheqeq kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miheqeq kirin.

miheqeq nakî

Verb form miheqeq kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miheqeq kirin.

miheqeqtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra miheqeq.

miheqeqtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr miheqeq.

miherebe

Meaning
  1. ceng, rahiştin, lihevxistin, lêkdan, gengeşî, operasyon

miherik

Adjective
  1. hander, palder, teşwîqker, livîner, tehrîkker, hereketker,
  2. tişta/ê yan kesa/ê ku tiştekî dilivîne
  3. sedem, hoy, sebeb, binas

miherş

Noun
  1. serben, şiva ku li ber mêw û lobiyan de diçikilîn da ku mêw an jî lobî lê bilefin

mihesin

Adjective
  1. baş, qenc, rind, çak
  2. cureyê benzînê yê baş

mihet

Noun
  1. Guhartoyeke mehet.

Mihê

Proper noun
  1. bernavekî kesên bi navê "Mihemed"
Noun form
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mih.

mihên

Noun form mih
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mih.

mihês

Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna mehes.

mihim

Adjective
  1. giring, ferz, fer, binirx, manedar, lazim, pêwîst, pêdivî, hewce, gerek
  2. jêneger, manedar^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicهام·مهم

mihimbûn

Noun
  1. ehemmiyet, giringî, pêdivîtî, mihimî, giringbûn

mihîb

Adjective
  1. evandî, hezkirî, yar, dost

mihîbiyên

Noun form mihîbî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mihîbî.

mihîbtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra mihîb.

mihîbtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr mihîb.

mihîna

Noun form mihîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mihîn.

mihînan

Noun form mihîn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mihîn.

mihînek

Noun form mihîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihîn.

mihîneke

Noun form mihîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mihîn.

mihînekê

Noun form mihîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mihîn.

mihînê

Noun form mihîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mihîn.

mihînên

Noun form mihîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mihîn.

mihînin

Noun form mihîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mihîn.

mihîninan

Noun form mihîn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mihîn.

mihînine

Noun form mihîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mihîn.

mihmar

Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna mîmar.