K

kêl – kêliyên

128 words

kêl

Noun
  1. Kevirê li ser gorê yê ku navê kesa/ê mirî yan jî duayek li ser hatiye nivîsîn (carine jî bênivîs in).
  2. kêlî, dirûtin

Arabicشاهد·بلاطة الضريح·النجث

kêla

Noun form kêl
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kêl.

kêlan

Verb
  1. cot kirin, kolana ne kûr (bi taybetî ya zeviyan bo çandinê)

Arabicالإنحراث·الحراثة·الحرث·الفلاحة

kêlana

Noun form kêlan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kêlan.

kêlanan

Noun form kêlan
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kêlan.

kêlanek

Noun form kêlan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlan.

kêlaneke

Noun form kêlan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlan.

kêlanekê

Noun form kêlan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlan.

kêlanên

Noun form kêlan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kêlan.

kêlanin

Noun form kêlan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kêlan.

kêlaninan

Noun form kêlan
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kêlan.

kêlanine

Noun form kêlan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kêlan.

kêlanino

Noun form kêlan
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kêlan.

kêlbe

Noun
  1. qîl

Soraniکەڵبە

kêlbetan

Noun
  1. pencik, pens, pense,
  2. amûrekî pêzeftkirinê ye

kêlbeya

Noun form kêlbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kêlbe.

kêlbeyeke

Noun form kêlbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kêlbe.

kêlbeyên

Noun form kêlbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kêlbe.

kêlbik

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre gumgumok.
  2. marmêlke, kelpezî, fatik, dêmar, bûkemar, marmarok

kêlbika

Noun form kêlbik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kêlbik.

kêlbikek

Noun form kêlbik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlbik.

kêlbikekê

Noun form kêlbik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlbik.

kêlbikê

Noun form kêlbik
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya kêlbik.

kêlbikin

Noun form kêlbik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kêlbik.

kêlbizer

Noun
  1. marîjek, qurnewêlk, salamandra maculosa, margîska avê

kêl dan

Verb
  1. derab dan, deribandin, şelandin, hene kirin, kefandin, xeritandin, henc kirin, girhîvas kirin, şûl kirin
  2. kefkirin, şel dan, kêldan, henckirin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kêldayî

Adjective
  1. dirûtî, deribandî, şelandî, derabdayî, girhîvaskirî, şûlkirî

kêl dike

Verb form kêl kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kêl kirin.

kêl dikim

Verb form kêl kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kêl kirin.

kêl dikî

Verb form kêl kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kêl kirin.

kêlek

Noun
  1. al, alî, la, teref, hêl, tenişt, rex
  2. tenişt, herdu beşên leşî yên dikevin navbera piştê û zikî û di bin destan ve ji binkefşê ta navtengê digirin
  3. nik, cem, bal, ba

kêleka

Noun form kêlek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kêlek.

kêlekan

Noun form kêlek
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kêlek.

kêleke

Noun form kêl
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kêl.

kêlekek

Noun form kêlek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlek.

kêlekeke

Noun form kêlek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlek.

kêlekekê

Noun form kêlek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlek.

kêlekê

Noun form kêlek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kêlek.

kêlekên

Noun form kêlek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kêlek.

kêlekin

Noun form kêlek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kêlek.

kêlekinan

Noun form kêlek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kêlek.

kêlekine

Noun form kêlek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kêlek.

kêlekino

Noun form kêlek
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kêlek.

kêlekiyên

Noun form kêlekî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kêlekî.

kêlekî

Noun
  1. rewşa kêlekbûnê
  2. pelkî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kêlendiya

Noun form kêlendî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kêlendî.

kêlendî

Noun
  1. tirpan, qirim, tilwar,
  2. amûrek bidestik û serikqoz e bo dirûna giyayî û dexlûdanî ye û ji şalokê dirêjtir e

Soranikerentû

kêlendî dike

Verb form kêlendî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kêlendî kirin.

kêlendî dikim

Verb form kêlendî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kêlendî kirin.

kêlendî dikî

Verb form kêlendî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kêlendî kirin.

kêlendîkirina

Noun form kêlendîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kêlendîkirin.

kêlendîkirinek

Noun form kêlendîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kêlendîkirin.

kêlendîkirineke

Noun form kêlendîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kêlendîkirin.

kêlendîkirinekê

Noun form kêlendîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kêlendîkirin.

kêlendîkirinên

Noun form kêlendîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kêlendîkirin.

kêlendî nake

Verb form kêlendî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kêlendî kirin.

kêlendî nakim

Verb form kêlendî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kêlendî kirin.

kêlendî nakî

Verb form kêlendî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kêlendî kirin.

kêlê

Noun form kêl
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kêl.

kêlên

Noun form kêl
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kêl.

kêlêr

Noun
  1. siyare, menteşe, qolop, şarnîr, rizde, encame

kêlêra

Noun form kêlêr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kêlêr.

kêlêran

Noun form kêlêr
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kêlêr.

kêlêrek

Noun form kêlêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlêr.

kêlêreke

Noun form kêlêr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlêr.

kêlêrekê

Noun form kêlêr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlêr.

kêlêrê

Noun form kêlêr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kêlêr.

kêlêrin

Noun form kêlêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kêlêr.

kêlêrinan

Noun form kêlêr
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kêlêr.

kêlik

Noun
  1. kêl, gorîçe,
  2. kevirên di ber serê an piyê goran de tê çikilandin
  3. (Ji bo maneya bîsk, gav, bên, demek pirr kurt) Guhartoyeke kêlî.

kêlika

Noun form kêlik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kêlik.

kêlikan

Noun form kêlik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kêlik.

kêlikek

Noun form kêlik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlik.

kêlikeke

Noun form kêlik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlik.

kêlikekê

Noun form kêlik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kêlik.

kêlikê

Noun form kêlik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kêlik.

kêlikin

Noun form kêlik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kêlik.

kêlikinan

Noun form kêlik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kêlik.

kêlin

Noun form kêl
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kêl.

kêlinan

Noun form kêl
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kêl.

kêline

Noun form kêl
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kêl.

kêlino

Noun form kêl
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kêl.

kêliya

Noun form kêlî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kêlî.

Kêliya Şeda

Proper noun
  1. lûtkeya çiyayê Spîrêz li Dihokê ku bi alayê Kurdistanê hatiye nexşandin

Arabicجبل شدا الأعلى

kêliyek

Noun
  1. qasek, bîskek, qederek, xêlek, weşek, pêlek

kêliyeka

Noun form kêliyek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kêliyek.

kêliyeke

Noun form kêlî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kêlî.

kêliyekek

Noun form kêliyek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kêliyek.

kêliyekin

Noun form kêliyek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kêliyek.

kêliyên

Noun form kêlî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya kêlî.