K

-kev- – kevcîrin

138 words

-kev-

Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema niha ji lêkera ketin (tewandin).

Synonyms-ket-

keval

Noun
  1. tablo, lewhe, tablet, nîgar, wêne, resim, şekil, eks, rism

Arabicلوحة

kevala

Noun form keval
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya keval.

kevalan

Noun form keval
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya keval.

kevalek

Noun form keval
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keval.

kevaleke

Noun form keval
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya keval.

kevalekê

Noun form keval
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keval.

kevalê

Noun form keval
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keval.

kevalên

Noun form keval
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya keval.

kevalin

Noun form keval
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya keval.

kevalinan

Noun form keval
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya keval.

kevaline

Noun form keval
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya keval.

kevaliya

Noun form kevalî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kevalî.

kevaliyên

Noun form kevalî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kevalî.

kevalvana

Noun form kevalvan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kevalvan.

kevalvanek

Noun form kevalvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kevalvan.

kevalvanin

Noun form kevalvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kevalvan.

kevan

Noun
  1. Amûrek e ku tîr pê têt avêtin.
  2. Darikek ku amûrên muzîkê yên têldar pê tên jenîn.
  3. Cihê ku mirov dibêje qey erd û esman lê digihin hev.
  4. Amûreke hirî û pembo pê dihê ristîn.
  5. Qews di nav nivêsînêda, bû minak pêxember muhemed, îsa

Arabicقوس·الحنفاء·الحنیة·الحنیرة·الرامي·الزوراء·الشظیة·العجوز·العطیف·الغلفق·القوس·اللیطة·النبعة·النفیجة

Synonymsjî·aso·ufuq·kevanî·kevlan

kevandina

Noun form kevandin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kevandin.

kevandî

Adjective
  1. êxistî, zewicî, zewicandî, cewitî, cewitandî

kevane

Noun
  1. qews, arc, qeloz, bitewang, xwar, xwar kirin, çiv, qube, gumbet, taq, qab, kevan, bi qewz, fetl, vîraj, kevanek, parantez, qubeyî

Arabicقوس

kevanek

Noun
  1. Di xalbendiyê de nîşaneya ku dişibe heyvikê ye, kevane an jî parantez ( û ). Bi mebesta bêtir îzah û amajekirina peyveka di nav hevokekî de tê bikaranîn.

Arabicقَوْس·أَقْوَاس·قَوْسَانِ

kevaneka

Noun form kevanek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kevanek.

kevanekan

Noun form kevanek
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kevanek.

kevanekek

Noun form kevanek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kevanek.

kevanekeke

Noun form kevanek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kevanek.

kevanekekê

Noun form kevanek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kevanek.

kevanekê

Noun form kevanek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kevanek.

kevanekin

Noun form kevanek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kevanek.

kevanekinan

Noun form kevanek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kevanek.

kevanekine

Noun form kevanek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kevanek.

kevaniya

Noun form kevanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kevanî.

kevaniyeke

Noun form kevanî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kevanî.

kevaniyên

Noun form kevanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kevanî.

kevanî

Noun
  1. jin, bermalî, pîrek, afret, kuflet, kulfet, xanim xatûn, keybanû
  2. xizmetkara malê

Soranikeybanû·keban

Arabicرَبَّة مَنْزِل·رَبَّة بَيْت·رَبَّة أُسْرَة

Synonymsxidam·qerwaş

kevanîtî

Noun
  1. rewşa kevanîbûnê
  2. jinîtî, afretî, kufletî, pîrekî, jinbûn, taybetî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kevanjen

Noun
  1. kurinc, pereker, libûjen, livajen, libûdî, tavnejen, Iibûjen

kevanjena

Noun form kevanjen
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kevanjen.

kevanjenek

Noun form kevanjen
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kevanjen.

kevanjenê

Noun form kevanjen
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kevanjen.

kevanjenin

Noun form kevanjen
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kevanjen.

kevanjenî

Noun
  1. kurincî, libûjenî, livajenî, perekerî, libûdîlî, tavnejenî

kevanka

Noun form kevank
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kevank.

kevankek

Noun form kevank
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kevank.

kevankeke

Noun form kevank
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kevank.

kevankekê

Noun form kevank
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kevank.

kevankê

Noun form kevank
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kevank.

kevankin

Noun form kevank
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kevank.

kevan kirin

Verb
  1. larkirin, tewandin, vehanîn, seqa kirin, seqa kirin, tewang, tewîne

kevanok

Noun
  1. qûz, riewîn, qews, qewsik

kevanoka

Noun form kevanok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kevanok.

kevanokek

Noun form kevanok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kevanok.

kevanokeke

Noun form kevanok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kevanok.

kevanokekê

Noun form kevanok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kevanok.

kevanokê

Noun form kevanok
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya kevanok.

kevanokin

Noun form kevanok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kevanok.

kevanvana

Noun form kevanvan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kevanvan.

kevanvanek

Noun form kevanvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kevanvan.

kevanvanin

Noun form kevanvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kevanvan.

kevar

Noun
  1. cureeyekî pincar yan şênkatî ya xwerbar e ku bêdestik e û bîna pelgê dirêj û nazik e ku bi hev re zeliqiye

kevara

Noun form kevar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kevar.

kevaştin

Verb
  1. Jêkirina xwarinê bi diranan û bi gezên piçûk ji tiştekî hişk. Weke mînak jêkirina goşt ji hestîyan û xwarina nanê hişk.
Noun
  1. Jêkirina xwarinê bi diranan û bi gezên piçûk ji tiştekî hişk.

kevav

Noun
  1. Guhartoyeke kebab.

kevcîr

Noun
  1. kevçîkê mezin, kun tê da

Soranikewcîr

kevcîra

Noun form kevcîr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kevcîr.

kevcîrek

Noun form kevcîr
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kevcîr.

kevcîrekê

Noun form kevcîr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kevcîr.

kevcîrê

Noun form kevcîr
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya kevcîr.

kevcîrin

Noun form kevcîr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kevcîr.