Hevalo
Log in Get started

K

ket – ketk

147 words

ket

Noun
  1. nefel
Verb form
  1. Kesê sêyem yekjimar raboriya sade ji lêkera ketin (tewandin).
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera ketin (tewandin).

Arabicنَفَل

Synonyms-kev-

ketan

Noun
  1. Guhartoyeke kitan.

ketbî

Adjective
  1. nivîskî, kîtabî, tişta/ê ku hatiye nivîsîn

keten

Noun
  1. cawê kitan

Arabicكتان

kete qirika min

Idiom
  1. îro sîdar hat kete qirika min û deynê xwe ji min stand

keter

Noun
  1. alavê ku têlan qed dike

Ketfo

Proper noun
  1. navekî zilaman e

ketibim

Verb form ketin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera ketin (tewandin).

ketibûm

Verb form ketin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera ketin (tewandin).

ketibûma

Verb form ketin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera ketin (tewandin).

ketibûme

Verb form ketin
  1. Kesê yekem yekjimar çîrokiya boriya dûdar ji lêker ketin (tewandin).

ketik

Noun
  1. Guhartoyeke kitik.

ketil

Noun
  1. Amaneke elektrîkî ku ji bo kelandina avê tê bikaranîn.

ketila

Noun form ketil
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ketil.

ketim

Adjective
  1. (bêdeng, devgirtî): Guhartoyeke ketûm.
Verb form
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya sade ji lêkera ketin (tewandin).

ketime

Verb form ketin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker ketin (tewandin).

ketin

Verb
  1. (bêhemdî xwe) Hatin xwarê, nizm bûn, dahatin.
  2. Xwe li ser piyên xwe negirtin.
  3. Çûn di derekê ve.
  4. bûn bara yekî/ê, bûn behra yekî/ê
  5. li hev qelibîn, hatin ber yan ser hev:
  6. eleqedar nebûn, têkilî nekirin:
  7. kêm bûn
Noun
  1. (bêhemdî xwe) Hatin xwarê, nizm bûn, dahatin.
  2. Xwe li ser piyên xwe negirtin.
  3. Çûn di derekê ve.
  4. Bûn bara yekî/ê, bûn behra yekî/ê.
  5. Çalakiyek ji hilweşandinê.
  6. Çalakiyek ji Dawiyê.

Soraniکەوتن

Arabicوَقَعَ·سَقَطَ·تَسَاقَطَ·هَوَى

ketina

Noun form ketin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ketin.

ketina diliya

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ketina dilî.

ketinan

Noun form ketin
  1. Rewşa çemandî ya pirjimara a binavkirî ya ketin.

ketin ber

Verb
  1. zehmet kêşan, tûşî arîşekê bûn, tiştek bi serê (yekî/ê) hatin, arîşek hatin di rêya yekî/ê de
  2. poşman bûn, tobe kirin
Noun
  1. tûşbûn

ketinbera

Noun form ketinber
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ketinber.

ketinberek

Noun form ketinber
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ketinber.

ketinberê

Noun form ketinber
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ketinber.

ketinberin

Noun form ketinber
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ketinber.

ketin binî

Idiom
  1. mizeferê hurim pir caran dikete binê bahaddîn, jê agahdarîyan bidest dixist

ketindar

Adjective
  1. keşdar, belgan, demekê diwerînit

ketin derî

Meaning
  1. wek sebeba tiştekî hatin dîtin, ketina sedema tiştekî histuyê kesekî

ketin destî

Idiom
  1. bi dest ve hatin, peyda bûn, gihiştinê, bi dest ketin:
  2. Nan nakeve destê feqîran. (Feqîr nikarin nanî / xwarinê bo xwe peyda bikin.)
  3. ketin bin dest yan bin kontrolê:
  4. Efrîn ketiye destê dijminan.

ketin dû tiştekî

Verb
  1. Teqîb kirin û li dû çûyîna tiştekî ji bo bidestxistin, girtin yan kuştina wê/wî.

ketinek

Noun form ketin
  1. Rewşa navkî ya yekjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketineke

Noun form ketin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketinekê

Noun form ketin
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketinê

Noun form ketin
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya ketin.
  2. Rewşa bangkirinê ya yekjimar a ketin.

ketinên

Noun form ketin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya ketin.

ketin hesarê

Meaning
  1. gemarokirî man, dorpêçkirî man, ketin dorpêçê

ketin hev

Meaning
  1. hev girtin, girtin hev, rabûn hev

ketinin

Noun form ketin
  1. Rewşa navkî ya pirjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketininan

Noun form ketin
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketinine

Noun form ketin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketinino

Noun form ketin
  1. Rewşa bangkirinê ya pirjimar a ketin.

ketin îşa

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ketin îş.

ketin kemînê

Meaning
  1. ketin bûseyê, ketin dafê, ketin lepikê, ketin tapikê, kemîn danîn, kemîn kirin, kozik danîn

ketin kîsikê

Idiom
  1. tu li vira min bikujî, bawer bike ku tu tişt nakeve kîsikê te

ketin mesrefê

Idiom
  1. di dewata xwîşka min de bavê min gelek kete mesrefê

ketin nav

Verb
  1. gihîştin, hatin nava, têketina nav, têketin nav, lêzêde kirin, tê xistin, kirin nav, ranav ketin, tê ketin

Arabicأدخل

ketin nav derdan

Idiom
  1. di bîyanîyê de mirov hîn pirtir dikeve nav kul û derdan

ketin pey

Meaning
  1. dan pey, dan dû, ketin pê, pê ketin

ketin pêş

Meaning
  1. dan pêş, derbas kirin, lê bihûrîn

ketin qeytê

Meaning
  1. ihtimam dan, bal dan, ketin telaşê, hewl dan, cehdandin, eleqe, baldan, ketin heyrê, talaş kişandin, meraq kirin

Arabicاهتم

ketin qirika (yekî)

Idiom
  1. gengeşe kirin, nîqaş kirin, bi kesekî re ketin gengeşê û devejeniyê

Arabicجدل

ketin rê

Idiom
  1. dest bi çûna derekê kirin, ber bi cihekî ve çûn

ketin seriyên

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ketin serî.

ketin serî

Verb
  1. aqil jê birîn, ketin aqilî, jê bawer kirin, pê bawer bûn
  2. hatin bîrê, ji bîr nekirin

ketin telê

Idiom
  1. çivîkên welatê me jî êdî hînê dafîkê însanan bûne, zû bi zû nakevine telan

ketinvana

Noun form ketinvan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ketinvan.

ketinvanek

Noun form ketinvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ketinvan.

ketinvanin

Noun form ketinvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ketinvan.

ketin xewê

Meaning
  1. hênijîn, nivistin, ra ketin, razan, xewîn, xewtin, ve ketin, raketin, veketin, nivîn, xew kirin

ketî

Adjective
  1. tişta/ê yan kesa/ê ku ketiye
  2. westiyayî
  3. ji evînê bêzar bûn
  4. di taqîkirinekê/imtîhanekê de bi ser ne keftin
  5. Nanê şewitî; nanê ku ketiye tendûrê û şewitîye.
Verb form
  1. Kesê duyem yekjimar raboriya sade ji lêkera ketin (tewandin).

Arabicالردیغ·الصریع·الواجب·خاوي·منحط

ketîbeya

Noun form ketîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ketîbe.

ketîbeyek

Noun form ketîbe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ketîbe.

ketîbeyeke

Noun form ketîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ketîbe.

ketîbeyên

Noun form ketîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ketîbe.

ketîbeyin

Noun form ketîbe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ketîbe.

ketîbûna

Noun form ketîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ketîbûn.

ketîbûnek

Noun form ketîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ketîbûn.

ketîbûnên

Noun form ketîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ketîbûn.

ketî dike

Verb form ketî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera ketî kirin.

ketî dikim

Verb form ketî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera ketî kirin.

ketî dikî

Verb form ketî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera ketî kirin.

ketîkirina

Noun form ketîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya ketîkirin.

ketîkirinek

Noun form ketîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ketîkirin.

ketîkirineke

Noun form ketîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ketîkirin.

ketîkirinekê

Noun form ketîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ketîkirin.

ketîkirinên

Noun form ketîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ketîkirin.

ketî nake

Verb form ketî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ketî kirin.

ketî nakim

Verb form ketî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ketî kirin.

ketî nakî

Verb form ketî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ketî kirin.

ketîye xamê

Idiom
  1. tu qey bêjî ketîye xamê, kes ewî di van rojan da nabîne

ketk

Noun
  1. Guhartoyeke kitik.